Λύσεις και προτάσεις για την αναγέννηση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, η οποία αντιμετωπίζει σημαντικά διαρθρωτικά προβλήματα, αναζητήθηκαν από δύο βασικούς εκπροσώπους του κλάδου, στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, το οποίο πραγματοποιείται στους Δελφούς από 22 έως 25 Απριλίου.
Ένας εξ αυτών ήταν και ο Κρίστιαν Χατζημηνάς, Ιδρυτής του EFA Group, Ιδρυτής & CEO του THEON Group και Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών, ο οποίος υποστήριξε ότι το βασικό πρόβλημα σ' όλη την Ευρώπη αφορά τη χαμηλή παραγωγικότητα και τους χαμηλούς δείκτες γεννήσεων. Ειδικά για το πρώτο, επεσήμανε ότι ναι μεν έχουμε χαμηλότερους φόρους, αλλά «δεν είναι δομημένοι με τρόπο που να φέρνουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα». «Εάν θέλεις να στηρίξεις την ανάπτυξη, πρέπει να σκεφτείς διαφορετικά», τόνισε.
Όλοι, επιχειρήσεις και νοικοκυριά, λαμβάνουν αποφάσεις με βάση το ισοζύγιο κόστους-οφέλους. Έτσι, συμπλήρωσε, οφείλουμε να βρούμε τρόπο να αυξήσουμε το marginal profit (οριακό κέρδος) και να μειώσουμε το marginal cost (οριακό κόστος), το οποίο είναι το marginal tax (οριακός φόρος). «Η λύση είναι η εφαρμογή ενός διαφορετικού φορολογικού μοντέλου, το οποίο θα εφαρμόζεται στην ανάπτυξη και όχι στα υπάρχοντα έσοδα», εξήγησε.
Κεντρικό σημείο της τοποθέτησής του κ. Χατζημηνά, αποτέλεσε το ζήτημα των μεταρρυθμίσεων. «Η Γερμανία, η Ελλάδα, η Γαλλία (όχι τόσο, δυστυχώς, λόγω της πολιτικής κατάστασης), η Πολωνία και μερικές ακόμη χώρες επιθυμούν να προχωρήσουν πιο γρήγορα στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί το “πιο γρήγορα” σημαίνει πιο γρήγορες αποφάσεις», ανέφερε, προτού χαιρετίσει το γεγονός ότι Αθήνα και Βερολίνο έχουν έρθουν πολύ κοντά. «Εάν δεν έρθει στο χείλους του γκρεμού η Ευρώπη δεν αντιδρά. Κάθε φορά που υπάρχει ένα πρόβλημα, αναγκάζει την Ευρώπη να συσπειρωθεί. Η επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης είναι αποτέλεσμα των γεωπολιτικών εξελίξεων», συνέχισε, παράλληλα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Εάν και αναγνώρισε τα κέρδη στο πεδίο της παραγωγικότητας, προειδοποίησε για τον κίνδυνο «φούσκας» ως προς το τι υπόσχεται. «Όπως με τη "φούσκα" του διαδικτύου. Όταν έσκασε, πολλοί καταστράφηκαν, αλλά το διαδίκτυο μπήκε στη ζωή μας. Το ίδιο πιστεύω ότι θα συμβεί και με την ΑΙ», διαμήνυσε. Βέβαια, δεν παρέλειψε να εξάρει τα οφέλη στο πεδίο της οικονομίας από τις εφαρμογής της ΤΝ, ενώ ξεχωριστή σημασία έδωσε στο reskilling και upskilling των εργαζομένων.
Από την πλευρά του, ο Michael Huether, Διευθυντής και Μέλος του Προεδρείου του Γερμανικού Οικονομικού Ινστιτούτου, μίλησε για μια διαρθρωτική κρίση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, λόγω των προσπαθειών απανθρακοποίησης. «Πρέπει να ανασχεδιάσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο, ώστε να μειώσουμε το αποτύπωμα του διοξειδίου του άνθρακα. Πρέπει να αναζητήσουμε νέα ενεργειακή συστήματα», επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ενώ παραδέχθηκε ότι η ενεργειακή μετάβαση, παρότι ξεκίνησε στη Γερμανία πριν 15 χρόνια, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες.
Αναφορά έκανε και στην έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Στην αρχή, όπως υπενθύμισε, υπήρχε η συμπεριφορά της «διακράτησης των εργαζομένων». Τώρα, όμως, οι επιχειρήσεις συνειδητοποιούν ότι αυτή η στρατηγική δεν είναι καλή ιδέα, όταν υπάρχει μείωση του κύκλου εργασιών. Έτσι, συνέχισε, σήμερα βλέπουμε μείωση της απασχόλησης με την απώλεια έως και 200.000 θέσεων στη μεταποίηση τον τελευταίο χρόνο.
Συνέχισε λέγοντας ότι, η έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, παράλληλα, επιφέρει επιπλέον κόστος. «Ο μεταποιητικός τομέας βρίσκεται στον πυρήνα του γερμανικού επιχειρηματικού μοντέλου, και σήμερα δέχεται πιέσεις από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις», αναγνώρισε, ενώ τόνισε ότι ο πόλεμος έχει ανακόψει τη ροή κεφαλαίων προς την Ευρώπη και τη Γερμανία. «Μην υποτιμάτε αυτό το αποτέλεσμα», υπογράμμισε. «Ο πόλεμος έχει δραματική επίδραση στην οικονομική επίδοση και στις προοπτικές. Γι' αυτό πρέπει να δούμε πώς θα προσελκύσουμε κεφάλαια», ανέφερε.
Όσον αφορά το τι πρέπει να γίνει στη Γερμανία, ο κ. Huether προσέδωσε ιδιαίτερα σημασία στην αλλαγή του φορολογικού συστήματος, το οποίο παραμένει ίδιο από το 2009, στην αναδιαμόρφωση της κοινωνικής ασφάλισης ως απόρροια της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και στην ευρύτερη μεταρρύθμιση για τη λειτουργία του κράτους. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, έθεσε ως βασικό «κλειδί» για όλα τα παραπάνω την πολιτική σταθερότητα.
