Παραμονές των γερμανικών εκλογών της 23ης Φεβρουαρίου, παρατηρούμε ότι εντός της ΕΕ, η ακροδεξιά έχει εδραιωθεί σε αρκετές κυβερνήσεις. Είναι επικεφαλής των κυβερνήσεων της Ιταλίας, της Ουγγαρίας και του Βελγίου, ενώ συμμετέχει σε κυβερνητικούς συνασπισμούς στις Κάτω Χώρες, τη Φινλανδία και τη Σλοβακία. Είναι, επίσης, μη συμμετέχων υποστηρικτής της σουηδικής κυβέρνησης.
Στην Ιταλία, η ακροδεξιά είναι επικεφαλής της κυβέρνησης από τον Οκτώβριο του 2022. Η Τζόρτζια Μελόνι, ηγέτης του μεταφασιστικού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας (Fratelli d'Italia, FdI), κέρδισε τις γενικές εκλογές και έγινε πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι επικεφαλής ενός συνασπισμού που σχηματίστηκε με τη Λέγκα, ένα άλλο ακροδεξιό κόμμα με επικεφαλής τον Ματέο Σαλβίνι, και το Φόρτσα Ιτάλια (Forza Italia), το συντηρητικό κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι μέχρι τον θάνατό του τον Ιούνιο του 2023.
Η παρουσία της ακροδεξιάς στην εξουσία δεν είναι κάτι καινούργιο στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ιταλίας. Μεταξύ 2018 και 2019, η Λέγκα ήταν μέρος ενός λαϊκιστικού συνασπισμού υπό την ηγεσία του Τζουζέπε Κόντε. Το κόμμα του Ματέο Σαλβίνι επέστρεψε στην εξουσία μεταξύ 2021 και 2022, αυτή τη φορά ως μέρος του εκτελεστικού οργάνου με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Μάριο Ντράγκι (ως ανεξάρτητος), που κυμαίνεται από την αριστερά έως την άκρα δεξιά.
Στο Βέλγιο, μετά από επτάμισι μήνες διαπραγματεύσεων, μια νέα κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα στις 3 Φεβρουαρίου 2025. Επικεφαλής της είναι ο Μπαρτ ντε Γουίβερ, ηγέτης του N-VA, ενός φλαμανδικού εθνικιστικού κόμματος που πρόσκειται στους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές. Ο κυβερνητικός συνασπισμός αποτελείται από 5 κόμματα: το N-VA, τους Φλαμανδούς Σοσιαλδημοκράτες (Vooruit), τους Φλαμανδούς Χριστιανοδημοκράτες (CD&V) και τους Βαλλονέζους Φιλελεύθερους των Engagés και του Μεταρρυθμιστικού Κινήματος.
Στην Ουγγαρία, το κόμμα Fidesz (Φίντες – Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών) του Βίκτορ Όρμπαν βρίσκεται στην εξουσία από το 2010. Τον Απρίλιο του 2022, ο πρωθυπουργός επανεξελέγη για τέταρτη συνεχή θητεία. Εμβληματική φυσιογνωμία της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, ο Ούγγρος ηγέτης υπερασπίζεται σθεναρά το μοντέλο της «illiberal democracy» που εφαρμόζει, σε αντίθεση με τις δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες. Κατηγορούμενος τακτικά για αυταρχικές υπερβολές, ο Βίκτορ Όρμπαν είχε συχνά τεταμένες σχέσεις με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Η κυβέρνησή του έχει κατηγορηθεί για πολυάριθμες παραβιάσεις του κράτους δικαίου, καθώς και για ιδιαίτερα αυστηρή προσέγγιση σε θέματα μετανάστευσης και παρεμπόδιση πολιτικών στήριξης της Ουκρανίας.
Η Πολωνία προστέθηκε πρόσφατα στο κλαμπ των ευρωπαϊκών κρατών που κυβερνώνται από την ακροδεξιά. Στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2023, το υπερσυντηρητικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS), που βρίσκεται στην εξουσία από το 2015, έχασε από τον κεντρώο, φιλοευρωπαϊκό συνασπισμό υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τουσκ, πρώην προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ο Τουσκ έγινε και πάλι πρωθυπουργός, αλλά ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας, ο Αντρέι Ντούντα, που ασκεί τα καθήκοντά του από το 2015, προέρχεται από το PiS.
Στην Ολλανδία, το εθνικιστικό, ισλαμοφοβικό και ευρωφοβικό Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) κέρδισε τις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου 2023 με μεγάλη διαφορά, με 23,5% των ψήφων. Το ακροδεξιό κόμμα με επικεφαλής τον Geert Wilders διαπραγματεύτηκε στη συνέχεια μια μακροχρόνια κυβέρνηση συνασπισμού με το κεντρώο Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD), το κεντροδεξιό Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο (NSC) και το δεξιό αγροτικό κίνημα, το Κίνημα Αγροτών-Πολιτών (BBB). Στις 14 Μαΐου 2024, οι συνομιλίες τους οδήγησαν σε συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Ο κ. Βίλντερς, από την πλευρά του, είχε εγκαταλείψει την ιδέα να γίνει πρωθυπουργός, λόγω της απροθυμίας που προκαλούσε το προφίλ του στους μελλοντικούς εταίρους του στον συνασπισμό. Τη θέση αυτή κατέχει από τις 2 Ιουλίου 2024 ο Dick Schoof, μέχρι πρότινος Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Ασφάλειας, ο οποίος δεν έχει κομματική ένταξη.
Στη Σλοβακία, ο Ρόμπερτ Φίκο επανήλθε στην εξουσία από τις 25 Οκτωβρίου 2023. Πρωθυπουργός σε δύο προηγούμενες περιόδους, ο ηγέτης του Smer-SD (που ιστορικά κατατάσσεται στην κεντροαριστερά, τώρα λαϊκιστής και ευρωσκεπτικιστής) αναδείχθηκε πρώτος στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2023. Για να κυβερνήσει, συμμάχησε με το ακροδεξιό SNS (Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα). Μόλις εγκαταστάθηκε, ο νέος συνασπισμός, ο οποίος περιλαμβάνει αρκετούς φιλορώσους υπουργούς, έσπευσε να ανακοινώσει τη διακοπή των παραδόσεων όπλων στην Ουκρανία.
Στη Φινλανδία, η ακροδεξιά δεν ηγείται της κυβέρνησης, αλλά είναι μέρος της. Ο Petteri Orpo ηγείται της κυβέρνησης από τις 20 Ιουνίου 2023. Είναι μέλος του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού (κεντροδεξιά), το οποίο κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου 2023 (20,8% των ψήφων). Ο σημερινός πρωθυπουργός κυβερνά σε συνασπισμό με το εθνικιστικό Κόμμα των Φινλανδών, το οποίο ήρθε δεύτερο (20,1%), το Σουηδικό Λαϊκό Κόμμα της Φινλανδίας (4,3%) και τους Χριστιανοδημοκράτες (4,2%). Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Κόμματος των Φινλανδών είναι η προώθηση ενός οράματος της φινλανδικής κοινωνίας που βασίζεται στην ταυτότητα. Τα υψηλά ποσοστά του στις κοινοβουλευτικές εκλογές του επέτρεψαν να κερδίσει αρκετές κυβερνητικές θέσεις, μεταξύ των οποίων και αυτή του αναπληρωτή πρωθυπουργού για την πρόεδρό του, Riikka Purra, η οποία ανέλαβε επίσης το χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών.
Τέλος, στη Σουηδία, οι Σουηδοί Δημοκράτες (SD), οι οποίοι ιδρύθηκαν από εθνικιστές, συμπεριλαμβανομένων των νεοναζί, και των οποίων ηγείται ο Τζίμι Όκεσον (Jimmie Åkesson), υποστηρίζουν την κυβέρνηση χωρίς να συμμετέχουν σε αυτήν. Αυτό σημαίνει ότι ψηφίζει τους νόμους που προτείνει η εκτελεστική εξουσία και συμβάλλει στον καθορισμό της πολιτικής της γραμμής, αλλά κανένας από τους υπουργούς δεν προέρχεται από τις τάξεις της. Το κόμμα SD ήρθε δεύτερο στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2022, πίσω από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της απερχόμενης πρωθυπουργού Μαγκνταλένας Άντερσον. Ωστόσο, το κόμμα προχώρησε σε συμμαχία με τη Δεξιά, επιτρέποντας στον συνασπισμό να κερδίσει τις εκλογές. Ωστόσο, ορισμένα μέλη της δεξιάς αρνήθηκαν να επιτρέψουν στην ακροδεξιά να συμμετάσχει στην κυβέρνηση, εμποδίζοντάς την να συμμετάσχει άμεσα. Η σουηδική εκτελεστική εξουσία διοικείται τώρα από τον Ουλφ Κρίστερσον (Οι μετριοπαθείς, Φιλελεύθεροι Συντηρητικοί), ενώ υπουργοί προέρχονται επίσης από τους Χριστιανοδημοκράτες (Συντηρητικοί) και τους Φιλελεύθερους (Σοσιαλοφιλελεύθεροι).
Στη Γερμανία, στις 23 Φεβρουαρίου, η προσοχή θα επικεντρωθεί στο AfD, το οποίο είναι πιθανό να πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα στην ιστορία του. Αντίθετο στη μετανάστευση και υπέρ της αποχώρησης της Γερμανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το κόμμα αυτό έχει γίνει σταθερή μεταβλητή του πολιτικού τοπίου. Μετά την είσοδό του στην Μπούντεσταγκ το 2021, το AfD κέρδισε τις περιφερειακές εκλογές στη Θουριγγία τον Σεπτέμβριο του 2024. Η Αλίς Βάιντελ, συν-επικεφαλής του AfD, μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε αυτές τις εκλογές. Η 46χρονη πολιτικός τάσσεται επίσης υπέρ αυστηρότερων μέτρων για τη μετανάστευση. Ένας από τους στόχους της είναι η επαναφορά της υποχρεωτικής απέλασης για τους αλλοδαπούς που έχουν καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα.
