Στις πάσης φύσεως φωτιές, όχι μόνο τις καλοκαιρινές μέγα-φωτιές, υπάρχουν οι άνθρωποι και ο εξοπλισμός της πρώτης γραμμής, υπάρχει όμως πίσω κι ένας ολόκληρος στρατός που στηρίξει το έργο τους.
Στον στρατό αυτό, οι αγρότες παίζουν σε ολόκληρο τον κόσμο βασικό ρόλο για τρεις λόγους: πρώτον γνωρίζουν καλά το ανάγλυφο του τοπίου, αφού είναι καθημερινά εκεί. Δεύτερο, διαθέτουν μηχανολογικό εξοπλισμό που συνεισφέρει μεγάλο έργο και τρίτον μάχονται υπέρ βωμών κι εστιών, αφού εκεί είναι ο τόπος τους και το βιός τους.
Οι Γερμανοί, έχουν εδώ και χρόνια αντιληφθεί την μεγάλη αξία των αγροτικών κινητοποιήσεων (όχι αυτής των μπλόκων στα καθ’ υμάς) σε περίπτωση φωτιάς. Διαθέτουν μεγάλα και εξειδικευμένα μηχανήματα κυρίως μεταφοράς νερού, ένα στοιχείο που τακτικά αποδεικνύεται η αχίλλειος πτέρνα των κατασβέσεων. Τεράστια βυτία μεταφοράς συνήθως κοπριάς αλλά και καμιά φορά νερού σε δυσπρόσιτα βοσκοτόπια, είναι πολύτιμα για την μεταφορά νερού στην πρώτη γραμμή της φωτιάς.
Επιπλέον, πολλά μηχανήματα κατεργασίας γης, μπορούν να διανοίξουν ζώνες πυρασφάλειας και είτε να αποτρέψουν τη φωτιά να επεκταθεί γενικότερα, είτε να σώσουν κάποιο συγκεκριμένο σημείο αξίας, οικονομικής, κοινωνικής ή πολιτιστικής. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην διάνοιξη δρόμων από εμπόδια, όπως δένδρα και άλλα βαριά αντικείμενα.
Οι Κόκκινοι αγρότες της Γερμανίας….
Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι άνθρωποι της περιοχής Main-spessart στο Νότιο Παατινάτο, ίδρυσαν την κίνηση Κόκκινοι Αγρότες (Red Farmers). Εκεί, όποιος αγρότης ενδιαφέρεται να προσφέρει βοήθεια είτε σε εξοπλισμό είτε σε εργασία, εγγράφεται με το τι ακριβώς μπορεί να προσφέρει στο σχετικό μητρώο και εάν και όταν χρειαστεί καλείται για βοήθεια.
Δεν είναι τυχαίο, ότι πρωτοπόροι στην κίνηση αυτή, ήταν οι άνθρωποι των τοπικών δρόμων του κρασιού, που ξέρουν ότι δεν αρκεί να έχει μόνο καλό κρασί, αλλά και το κατάλληλο σκηνικό να το προσφέρεις. Εντάσσοντας λοιπόν στις δυνάμεις κατάσβεσης μεγάλο μέρος των μελών του, δημιούργησαν μια καλή μαγιά.
Η συνέχεια προφανής: οι Γερμανοί μεθοδικός και προνοητικός λαός, συνέβαλαν να μεγαλώσει ο «κόκκινος στρατός» και τώρα φιλοδοξεί να εξάγει τεχνογνωσία σε άλλες περιοχές της χώρας αλλά και άλλων κρατών.
Πάνω στην παραζάλη των τεραστίων φωτιών που έχουν ξεσπάσει στην Γαλλία και που σε μεγάλο βαθμό θέτουν σε κίνδυνο ένα από τα πιο εμβληματικά μέρη παραγωγής και εμπορίας κρασιού το Μπορντώ,οι ιθύνοντες διαπίστωσαν ότι οι αγρότες της περιοχής είναι ένας πολύτιμος βοηθός.
Έτσι, άνοιξαν στο Αγροτικό Επιμελητήριο μια λίστα με τον διαθέσιμο εξοπλισμό εθελοντών αγροτών που μπορούσαν να συνδράμουν στην μάχη κατά της φωτιάς. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και ενθουσιώδης, γεγονός που ανάγκασε την Γαλλίδα Υπουργό Γεωργίας, αφού ευχαριστήσει τους αγρότες να ομολογήσει ότι αυτό θα πρέπει να οργανωθεί συντεταγμένα στο μέλλον.
Οι Ισπανοί βασίστηκαν στην παράδοση!
Αυτοί όμως που έβαλαν τα γυαλιά στους βορειοευρωπαίους στην προνοητικότητα, ήταν οι Ισπανοί. Τα τελευταία χρόνια, αφού δοκιμάστηκαν πολύ από φωτιές και τελικά πείστηκαν ότι η νεκρή καύσιμη ύλη είναι το καλύτερο προσάναμα, βοήθησαν στην επανείσοδο στις πλέον εύφλεκτες περιοχές της βόσκησης ζώων, μιας αρχαίας πρακτικής.
Μια τέτοια περίπτωση είναι και η επανεισαγωγή της Cachema, η λεγόμενη Κατσίκα-Αγελάδα, μια μικρόσωμη φυλή βοοειδών με κέρατα, που όμως είναι απολύτως κατάλληλη για βόσκηση και κατά συνέπεια για απόσυρση της ξερής ύλης στα πιο επικίνδυνα σημεία του τοπίου.
Τα μεγάλα βοοειδή, είναι αδύνατο ακόμη και να πλησιάσουν εκεί, ενώ οι μικρόσωμες κατσίκες καταναλώνουν ένα μικρό μέρος της τροφής των μεγάλων αυτών ζώων, είναι δηλαδή λιγότερο αποτελεσματικές.
Την όλη κίνηση, συντονίζει τοπικά η Vincios Forest community, με εντυπωσιακά αποτελέσματα: Ο αριθμός των πολύτιμων ζώων βόσκησης, εκτοξεύτηκε από 1800 το 1990 σε 18.000 το 2026, από τα οποία 8.000 η Cachema, από μόλις 400. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος αύξησης των ζώων: η τοπική κυβέρνηση, επιδοτεί την διακράτηση θηλυκών ζώων που δίνουν εισόδημα στους παραγωγούς, ενώ ένα τοπικός ζωολογικός κήπος, παραχωρεί σε χαμηλή τιμή σπέρμα ταύρου, που αργεί να αποβεί κερδοφόρος στους κτηνοτρόφους και δεν συμφέρει η εκτροφή του.
Οι ειδικοί εκτιμούν, ότι μόνο η βόσκηση δεν είναι αρκετή να μας προφυλάξει από την εξάπλωση της φωτιάς και ότι υπάρχει ανάγκη μηχανικής παρέμβασης τεμαχισμού και πολλές φορές απόσυρσης υπολειμμάτων. Σε κάθε πάντως περίπτωση, θα είναι πολύ λιγότερη δουλειά, εάν οι αγελάδες δεν είχαν βοσκήσει στην περιοχή, εξοπλισμένες μάλιστα με αυτόνομα GPS, ώστε να μην βόσκουν όλες μαζί να προκαλούν προβλήματα, αλλά διασκορπισμένες στο γύρω τοπίο.
Να και η σύγχρονη τεχνολογία που παντρεύεται με παλιές πρακτικές.
