‘Ημουν από τις τυχερές που ήξερα από μικρή τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Να γράφω κώδικα. Ήμουν πολύ καλή σε αυτό και πίστευα στον εαυτό μου. Γι’ αυτό και δεν άφησα κανέναν να σταθεί εμπόδιο στην εξέλιξή μου, ούτε να με αποθαρρύνει για την κατεύθυνση που διάλεξα να ακολουθήσω.
Στο πανεπιστήμιο σπούδασα σε ένα καθαρά ανδροκρατούμενο περιβάλλον και ακόμα και σήμερα εργάζομαι σε ένα κλάδο στον οποίο οι γυναίκες σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ελάχιστες. Και εμείς δηλαδή που θέλουμε να έχουμε στην ομάδα μας πολλές γυναίκες, τις ψάχνουμε... «με το τουφέκι» που λένε.
Στερεότυπα, δομές και διαδικασίες, συνεχίζουν να αποτελούν τροχοπέδη στην ενασχόληση περισσότερων γυναικών με την τεχνολογία, αλλά και στην ανάδειξη περισσότερων γυναικών σε θέσεις ευθύνης. Και το χειρότερο είναι ακόμα και όταν οι γυναίκες βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο σεβασμό ως προσωπικότητες όσο οι άντρες.
Η επανάσταση στον χώρο της τεχνολογίας και της καινοτομίας ανέδειξε όσο ποτέ την τεράστια ανάγκη για περισσότερο ταλέντο και ψηφιακές δεξιότητες. Είναι καιρός να αναλάβουμε δράση. Η ώθηση κι υποστήριξη κοριτσιών να ακολουθήσουν σπουδές τεχνολογιών και πληροφορικής, μακροπρόθεσμα θα βοηθήσει τόσο το χάσμα των ψηφιακών δεξιοτήτων όσο και την προώθηση της ισότητας των φύλων.
Ας είναι η ψηφιακή επανάσταση του σήμερα η ευκαιρία μας να φέρουμε άμεσα ένα διαφορετικό mentality στο επιχειρείν. Οι γυναίκες -που σε όλη τους τη ζωή δούλευαν τόσο σκληρά για τόσο λίγα- έχουν πολλά να προσφέρουν. Η ζωή μας, μπορεί να βελτιωθεί εαν δώσουμε περισσότερο χώρο στη μοναδικότητα, στη διαφορετικότητα, την ενσυναίσθηση, τη δημιουργικότητα και την ανθρωπιστική σκέψη που έχουμε να φέρουμε στο τραπέζι ως γυναίκες.
