Κατάσταση έκτακτης ανάγκης

«Φίλε μου ίσως να σε έχω κουράσει με τα συχνά σημειώματά μου, αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι είναι ένας τρόπος για να «κωδικοποιώ» τις σκέψεις μου, έχοντας το πλεονέκτημα του ελέγχου και της κριτικής σου.

Αφορμή για το σημερινό μου σημείωμα είναι αφ’ ενός οι ανακοινώσεις του Πάουελ την Παρασκευή και αφ’ εταίρου οι «τρελές» τιμές του ηλεκτρικού στην Ευρώπη, μαζί και στην Ελλάδα.

Αν δεν κάνω λάθος από σήμερα Δευτέρα η κιλοβατώρα έχει χτυπήσει «κόκκινο» με 700 περίπου ευρώ.

Μιλάμε για εξωπραγματικές καταστάσεις, τέτοιες που αν κάποιος τις προέβλεπε πριν από ένα χρόνο θα τον έκαναν στην πάντα και θα τον συμβούλευαν να επισκεφτεί κανένα… ψυχίατρο.

Με μία κουβέντα ο συνδυασμός αυτών των δύο «γεγονότων» είναι από μόνος του κάτι εξωπραγματικό, κάτι «τρελό».

Γιατί; Γιατί απλώς έχεις ένα συνδυασμό «δράσεων» που καθιστούν μία οικονομία - και κατά συνέπεια την κοινωνία – αδύνατο να λειτουργήσει.

Από την μία έχεις τις κεντρικές τράπεζες – γιατί την Fed θα ακολουθήσουν όλες οι κεντρικές τράπεζες - να δηλώνουν ότι θα αυξήσουν το κόστος του χρήματος, μέσα σε μία κατάσταση δεδομένης υποχώρησης της οικονομίας και την ίδια στιγμή, το βασικότερο στοιχείο που χρειάζεται η οικονομία για να επιταχυνθεί η δραστηριότητα, η ενέργεια, γίνεται αντικείμενο της μεγαλύτερης κερδοσκοπίας που έχει εμφανισθεί μεταπολεμικά.

Είναι πραγματικά ο ορισμός του τι είναι «κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης» μέσα στην οποία η Ευρωζώνη έχει παραλύσει.

Και οι κυβερνήσεις κινούνται σαν τα αποκεφαλισμένα κοτόπουλα δεξιά κι αριστερά για όσο μπορέσουν να σταθούν όρθια.

Ανακοινώθηκε ότι πρόκειται να συγκληθεί νέα έκτακτη Σύνοδος Κορυφής για να δουν τι μπορεί να γίνει με την τρέλα του ηλεκτρικού ρεύματος…

Φυσικό αέριο, αέρας και ήλιος

Γιατί έγινε κάτι στην προηγούμενη Σύνοδο Κορυφής με τις τιμές του φυσικού αερίου και δεν το καταλάβαμε;

Δεν εξακολουθεί να είναι το χρηματιστήριο του Άμστερνταμ που έχει στείλει το φυσικό αέριο στα 300 ευρώ;

Να σου θυμίσω μήπως ότι η τιμή της κιλοβατώρας του ηλεκτρικού ρεύματος «υπολογίζεται» με βάση τις κερδοσκοπικές αυξήσεις της αγοράς στο Άμστερνταμ, ενώ πάνω από το 35% του ηλεκτρικού παράγεται πλέον από μη ορυκτά καύσιμα;

Έχεις ακούσει εσύ να έχει ακριβύνει ο… αέρας στις ανεμογεννήτριες ή ο ήλιος στα ηλιακά ενεργειακά πάνελ; Είναι μία τρέλα.

Αν θέλουμε να δούμε και το πως η πολιτική εμπλέκεται σ’ αυτή την τρέλα θα σου υπενθυμίσω ένα άλλο «γεγονός».

Πρόσφατα δημοσιεύσατε εσείς, αν δεν κάνω λάθος στο Insider.gr, για κάτι που συνέβη στις ΗΠΑ.

Το μεγαλύτερο terminal εξαγωγής LNG προς την Ευρώπη είχε χτυπηθεί από μία πυρκαγιά τον Ιούνιο και σταμάτησαν οι εξαγωγές προς την Ευρώπη.

Τώρα ανακοινώθηκε ότι ξαναμπαίνει σε λειτουργία μετά την επισκευή του.

Μόνο που οι εξαγωγές προς την Ευρώπη αναβάλλονται τουλάχιστον μέχρι τον Νοέμβριο.

Γιατί ; Γιατί βέβαια το σχιστολιθικό φυσικό αέριο από τις ΗΠΑ χρειάζεται να παραμείνει εντός ΗΠΑ για να κρατήσει χαμηλότερες τις τιμές της κιλοβατώρας τουλάχιστον μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές στην Γερουσία και την Βουλή… Με το που έγινε η σχετική ανακοίνωση εκτινάχθηκε η τιμή στο Άμστερνταμ.

Αυτοκτονική τρέλα

Δεν είναι φυσιολογικό να αναρωτηθεί κανείς το πόσο ακόμα θα μπορούν να δικαιολογούν αυτή την αυτοκτονική τρέλα στην Ευρώπη οι κυβερνήσεις για χάρη των «κυρώσεων»; Κυρώσεων εναντίον ποιου; Εναντίον των λαών τους; Καταλαβαίνεις το θα συμβεί στις επόμενες εκλογές στις ευρωπαϊκές χώρες, όπου αυτές και αν γίνονται μέσα σ’ αυτή την κατάσταση;

Αν κοιτάξεις πίσω δεν θα δεις ποτέ ένα τέτοιο εκρηκτικό οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον, ακριβό και λιγότερο χρήμα διαθέσιμο, απλησίαστη η ενέργεια και το ηλεκτρικό, μέσα σε ένα πληθωριστικό πυρετό χωρίς προηγούμενο.

Και το 1980 – 81;

Ξέρω – ξέρω, θα μου πεις ότι λίγο πολύ το έχουμε ζήσει και το 1980 – 81 και ξέρουμε πόσο… πονάει.

Αλλά θα σου υπενθυμίσω ότι τότε δεν καθόμαστε πάνω σ’ αυτό το ηφαίστειο χρέους που καθόμαστε σήμερα, ένα χρέος κρατικό και ιδιωτικό, που δεν έχει το προηγούμενό του και το οποίο πρέπει να πληρωθεί, ναι να πληρωθεί μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες…

Αυτό κι αν είναι τρέλα.

Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης; Φοβάμαι πως ίσως οι λέξεις αυτές δεν μπορούν πλέον να περιγράψουν την πραγματικότητα…

Σε αφήνω εδώ και περιμένω τα σχόλιά σου».

Μεταφέρω το σημείωμα του κ. Χ – για άλλη μια φορά – ως έχει και χωρίς καμία περικοπή.

Γ. Αγγέλης