Τα μέτρα της κυβέρνησης, ο Αγγελάκας, το ευχαριστώ του πατέρα και μια συνταρακτική επιστολή

Η ανακοίνωση των μέτρων στήριξης στήριξης και αρωγής συγγενών θυμάτων, τραυματιών και επιβαινόντων στην μοιραία αμαξοστοιχία προκάλεσε αμηχανία διαχείρισης στην αντιπολίτευση. Τα 11 μέτρα έγιναν γνωστά αργά την Παρασκευή. Ελάχιστοι μίλησαν γι’ αυτά-με εξαίρεση το ΜέΡΑ25, μια μέρα μετά την επίθεση στον Γιάνη.

«Ειδικές συντάξεις, διαγραφή φορολογικών και τραπεζικών οφειλών, διορισμοί στο “κακό, υπερπληθές δημόσιο”, επίσπευση νομικών διαδικασιών και άλλα κοινωνικά μέτρα είναι ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη μετατρέπεται σε σοσιαλιστική ουτοπία για να εξευμενίσει την δίκαιη οργή των επιζώντων θυμάτων και των οικογενειών των νεκρών» ήταν το σχόλιο με την επισήμανση πως πρόκειται για πολιτικές που έχει καταθέσει το ΜέΡΑ25 «για την ενίσχυση ολόκληρης της κοινωνίας μετά από 15 χρόνια βάρβαρης και καταστροφικής μνημονιακής λιτότητας που μας έχει επιβληθεί από τις κυβερνήσεις των ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ».

Στο τέλος, το κόμμα του Γιάνη καταλήγει πως η ενίσχυση με κάθε δυνατό τρόπο όσων επηρεάστηκαν από την τραγωδία στα Τέμπη είναι αυτονόητη.

Ο πατέρας

Την επομένη ένας τραγικός πατέρας, ο τραγικός πατέρας της Ελπίδας που έχασε την ζωή της στο δυστύχημα, βγήκε και ευχαρίστησε την κυβέρνηση για τα μέτρα. «Την κόρη μου δεν πρόκειται να μου την φέρει πίσω κανείς, ούτε ακόμα και αν έταζαν τον χρυσό όλου του πλανήτη» είπε ο Χρ. Χούπας. «Αυτά τα μέτρα που πήρε η πολιτεία, είναι βάλσαμο στην πληγωμένη ψυχή μας. Και πιστεύω ότι και εγώ και κάποιοι άλλοι θα τα αξιοποιήσουμε». Όπως είπε, το θέμα εκτός από ηθικό είναι και οικονομικό. «Βιοπαλαιστές είμαστε, τρία παιδιά σπουδάζω, αγκομαχώντας»

Ο Αγγελάκας

«Απέναντι» στον πατέρα, ο δημοφιλής καλλιτέχνης Γιάννης Αγγελάκας έκανε μια αιχμηρή ανάρτηση. Ίσως να μην ήταν αυτή η πρόθεση, να σταθεί απέναντι, αλλά με κάποιο τρόπο εξέφρασε πολλούς που επικρότησαν.

«Συγγνώμη πατέρα. Αν το ’ξερα απο πριν ότι θα πάρεις αποζημίωση, έξτρα σύνταξη, θα σου σβήσουν όλα τα χρέη και θα διορίσουν και τη μαμά στο δημόσιο, θα ανέβαινα κι εγώ στο τρένο. Γιατί όχι; Θα θυσιαζομουν για να σας ελαφρύνω οικονομικά και για να βελτιωθούν οι συγκοινωνίες μας. Αλλά αυτό το άτιμο το κράτος δεν μας λέει τίποτα από πριν. Ούτε ότι αν μπούμε στο τρένο παίζουμε τη ζωή μας κορώνα – γράμματα, ούτε τι κερδίζουμε σε περίπτωση δυστυχήματος».

Ο φίλος κι ένα Μιράντα

Μέχρι που η αντίδραση Αγγελάκα και το κύμα κατά του πατέρα, κινητοποίησαν έναν οικογενειακό φίλο. Ο φίλος αυτός είχε αποτραβηχτεί στην σιωπή μετά από την τραγωδία στα Τέμπη σαν ελάχιστη συμπαράσταση «επειδή με το Χρήστο της νιότης μας μοιραστήκαμε την ίδια στέγη, κι ένα μπισκότο Μιράντα μια Κυριακή που δεν είχαμε ούτε δραχμή για μια φρατζόλα ψωμί και πουλήσαμε άδεια μπουκάλια μια άλλη, να χορτάσουμε την πείνα».

Όμως δεν άντεξε το πετροβόλημα του φίλου του επειδή μίλησε θετικά για τα μέτρα κι έγραψε μια συνταρακτική ανοιχτή επιστολή.

Η επιστολή

«Καλημέρα συνταξιδιώτες του Χάους

Εδώ και μέρες, όσες/οι έχουμε διάδραση εδώ στο fb ξέρετε πως απέχω των αναρτήσεων και των σχολίων γιατί αυτός ήταν ο δικός μου τρόπος να αντιμετωπίσω τον θάνατο των 57 ανθρώπων αλλά κυρίως να συμπαρασταθώ στο πένθος του παλιού και αδελφικού φίλου μου, του Χρήστου Χούπα από την Αταλάντη.

Από χθες όμως οι κομματικές ύαινες και οι «ευαίσθητοι» της ιδεολογικής μονομέρειας έβαλαν στο στόχο το Χρήστο!

Το χαροκαμένο Χρήστο που μες τον πόνο του μπορεί να κραυγάζει, να κλαίει, να παραλογίζεται, να λέει ότι θέλει και να παλεύει να δαμάσει τον αβάσταχτο πόνο του αφανισμού του κοριτσιού του, της Ελπίδας του, χωρίς να υποτάσσει, φαντάζομαι τα συναισθήματά του στη βάσανο πολιτικής ή κομματικής γραμμής γιατί προφανώς για τον νοήμονα άνθρωπο ο πόνος και το δράμα του είναι ισχυρότεροι από τις κομματικές και ιδεολογικές επιταγές όσων είδαν το θάνατο τόσων ανθρώπων ως ευκαιρία ενόψει των επικείμενων εκλογών.

Ο Χρήστος λοιπόν χτες μες το βαρύ πένθος του δήλωσε κάπου πως τα κυβερνητικά μέτρα είναι βάλσαμο γι’ αυτόν και πιθανόν και για άλλους γονιούς παιδιών και συμπλήρωσε πως «την κόρη μου όμως δεν πρόκειται να τη φέρει πίσω ούτε όλο το χρυσάφι του κόσμου.»

Μόλις το άκουσαν αυτό οι «ευαίσθητοι» υπηρεσίας βγήκαν στο μεϊντάνι και με εκφράσεις υπάνθρωπων και κυνάνθρωπων ξεκίνησαν επίθεση καταγγελίας του για απόκλιση του επιτρεπόμενου πένθους του Χρήστου από τις κομματικές νόρμες και υβρίζοντας πολλές και πολλοί το Χρήστο που τόλμησε να ξεστομίσει κάτι θετικό για τα ενοχικά βοηθήματα ενός κράτους που είτε καταλαβαίνει πως τα σκ..σε, στέλνοντας στο θάνατο τόσους ανθρώπους ή γιατί έτσι τους ορμήνεψαν οι ειδικοί της επικοινωνίας.

Αλήθεια βρε θλιβεροί ιεροξεταστές , ανάλγητοι καλλιεργητές του μίσους πόσο νομίζετε πως απέχετε από τον μέγα ιεροεξεταστή του Ντοστογιέφσκι ,των αδερφών Καραμάζοφ, που πρόκρινε ως λύση το κάψιμο στην πυρά του Ιησού Χριστού, όταν κατάλαβε πως ο Υιός του Θεού του ήταν εμπόδιο στα σχέδια του!

Γι αυτό κι εγώ χωρίς την άδεια του Χρήστου θα σας μιλήσω για το Χρήστο σήμερα.

Ροκάς και μηχανόβιος, στα ύστερα χρόνια της νιότης του συναντήθηκε με την ήρεμη δύναμη, τη Μίνα του και έχτισαν μια κοινή ζωή με τα τρία παιδιά τους να είναι η έγνοια τους και η απόλυτη φροντίδα τους.

Μεγάλωσαν λοιπόν τρία παιδιά φοιτητές κι ο Χρήστος συνταξιούχος εδώ και μερικά χρόνια έκανε και θα κάνει δέκα δουλειές του ποδαριού και όχι μόνο για να μπορεί να σπουδάζει τα τρία παιδιά του στη Θεσσαλονίκη, (Μελισσοκόμος, κηπουρός, μαραγκός, κοκ). Θυμάμαι πως πριν 3-4 χρόνια έπεσε στον κήπο μου ένα θεόρατο δέντρο από ανεμοστρόβιλο, τον πήρα τηλέφωνο και τον ρώτησα αν ξέρει κάποιον Αλβανό εργάτη να έρθει να το κόψει. Κι ο Χρήστος μου απάντησε: «Γιατί δεν σου κάνω εγώ ρε; Θα πληρώσω με τον τεμαχισμό του δέντρου σου μια βδομάδα τα Ιταλικά της Ελπίδας μου»!

Αναβαίνοντας τακτικά στην Αταλάντη τον ψάχνω στο ισόγειο του σπιτιού του που το έχει σαν εργαστήρι, παλιό μαραγκούδικο του μακρονησιώτη πατέρα του. Τον βρίσκω σπάνια και σπάνια απαντά στις κλήσεις μου γιατί ο Χρήστος δουλεύει ατέλειωτες ώρες για τα παιδιά του.

Κι έρχεται το ένοχο κράτος και δίνει ένα βοήθημα, σε αυτούς τους ανθρώπους και ο φίλος μου αν και ενταγμένος στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, γι αυτό φαντάζομαι επέλεξε και ο κ. Τσίπρας μαζί με τον Βουλευτή του νομού, τον κ. Σαρακιώτη, την παρουσία τους στην κηδεία της Ελπίδας, να τον τιμήσει, είχε την παρρησία να δηλώσει πως το βοήθημα είναι ένα κάποιο βάλσαμο!

Και αναλογιστείτε όλες/οι εσείς οι χολερικές/οι εισαγγελείς του διαδικτύου με το χαμογελαστό σας πένθος ποιον άνθρωπο, ποιον πατέρα αποκαλείτε ελαφρά τη καρδία «πατέρα- τέρας»!

Βρε άντε να κόψετε τη γλώσσα σας και τα δάχτυλά σας πριν απερίσκεπτα βγάλετε την καταδικαστική σας απόφαση την επόμενη φορά, λεχρίτες.

Αϊ σιχτιρ μετρ του κυνισμού και απανθρωπίας κι αυτή η απανθρωπιά σας μου θύμισε μια παλιά ιστορία του εμφύλιου. Η θεία μου η Μαρία έχασε τον άντρα της στο εμφύλιο, έμεινε χήρα με δυο μικρά παιδιά. Στα δίσεκτα χρόνια το κράτος αποφάσισε να δώσει ένα μηνιαίο βοήθημα σε αυτές τις χήρες. Πήγε στην θεία μου λοιπόν ο κομματικός ινστρούχτορας και της είπε να μην δεχτεί την ελεημοσύνη από τους μοναρχοφασίστες του Παπάγου. Του γύρισε θυμωμένη την πλάτη η θεία μου και του αποκρίθηκε: «Άφέντη μ’ να το κάμω αλλά τα παιδάκια μ’ θα τα ταΐζεις εσύ;».

ΥΓ . Ούρλιαξε, φώναζε, ξέσπα φίλε Χρήστο και μην υποτάσσεις τον αβάσταχτο πόνο σου στις νόρμες των μικρονόων όποιας πολιτικής ή κομματικής απόχρωσης σε θέλει πιόνι τους.

ο φίλος της νιότης σου

Π. Νιαβής»

Σας φιλώ όσους αντέξατε μέχρις εδώ

Η Πυθία