Χωρίς κινητά στη Σύνοδο Κορυφής- Έξοχος Βενιζέλος – Ισαποστάκιδες της ειρήνης

Τελικά οι πόλεμοι στην Ευρώπη δεν ξεκινούν Τετάρτες. Η Πέμπτη όμως είναι μια χαρά για τον Πούτιν. Στο επικοινωνιακό πόλεμο, που προηγήθηκε της εισβολής, προσπάθησε να τους κοιμήσει όλους. Εν μέρει το πέτυχε. Τρολάρισμα ατέλειωτο και αστειάκια ‘τι ώρα είπαμε θ ’αρχίσει ο πόλεμος για να κανονίσω διακοπές’ κλπ κλπ. Ουδείς, ούτε οι ίδιοι οι Ουκρανοί πίστευαν πως θα εισβάλει. Μόνο οι ΗΠΑ επέμεναν σταθερά. Τώρα το ερώτημα είναι ‘που θα σταματήσει». Όμως είναι ήδη αργά. Η Ουκρανία χάθηκε και η Δύση συζητά απλά πως θα τιμωρήσει ένα από τα πιο κακά παιδιά του κόσμου. Ορέγεται την Πολωνία; Ίσως το Κόσοβο; Τις τρεις Βαλτικές; Μήπως σταματήσει στην Ουκρανία για να δώσει χρόνο στην Κίνα να εισβάλει στην Ταϊβάν; «Εάν υποχωρήσεις και ο άλλος νιώθει ότι θα κινηθείς μόνο σε ένα επίπεδο οικονομικών κυρώσεων και πολιτικών καταγγελιών ή ότι θα κάνεις unlike στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τότε είσαι άξιος της μοίρας σου» σημειώνει έξοχα ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

Και τώρα θα πήξουμε στα κινήματα

Η καθηγήτρια Φιλοσοφίας Βάσω Κιντή θυμάται κάτι άλλο. Ο φιλόσοφος Ludwig Wittgenstein που υπηρέτησε ως εθελοντής στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με την πατρίδα του την Αυστρία στην πρώτη γραμμή του Μετώπου, και ο οποίος έκανε δωρεά σημερινής αξίας 2.4 εκατομμυρίων λιρών στην Αυστριακή κυβέρνηση για να κατασκευάσει ένα ολμοβόλο, είχε την εξής στιχομυθία με τον Russell:

Όταν στη δεκαετία του '20 ο Russell ήθελε να ιδρύσει ή να συμμετάσχει σε μια «Παγκόσμια Οργάνωση για την Ειρήνη και την Ελευθερία» ή κάτι τέτοιο, o Wittgenstein τον επέπληξε τόσο αυστηρά, που ο Russell του είπε: «Εσύ υποθέτω θα προτιμούσες να ιδρύσεις μία Παγκόσμια Οργάνωση για Πόλεμο και Δουλεία», στο οποίο ο Wittgenstein συναίνεσε παθιασμένα: «ναι καλύτερα αυτό, καλύτερα αυτό».

Τους μπουζουριάζουν

Μοναδικές εξαιρέσεις, κάτι ελάχιστοι, κι ατρόμητοι Μοσχοβίτες. Τους έβλεπες την ημέρα της εισβολής στην Ουκρανία στο ρεπορτάζ του BBC World: τρεις γυναίκες με ένα χαρτόνι που έγραφε κάτι για την ειρήνη, να τις μπουζουριάζουν σε αστυνομική κλούβα. Περίπου χίλιοι διαδηλωτές υπέρ της ειρήνης συνελήφθησαν στην «δημοκρατία» του Πούτιν. Μην ξεχνιόμαστε. Ο Πούτιν μόνο τυχαίος δεν είναι. Το αποδεικνύει η διαδρομή του. Ξεκίνησε από ένας απλός πράκτορας και κατέληξε να γράφει στα παλιά του τα παπούτσια οποιοδήποτε κανόνα του διεθνούς δικαίου. Και τί θα του κάνουν; Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που τρέμει: την Δημοκρατία. Τόσο στην Ρωσία, όσο και στην Ουκρανία. Τώρα ξαναβάζει την χώρα του στο ψυγείο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην οδό Λύτρα

Στα μικρά εσωτερικά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η νεολαία του καλούν το απόγευμα σε συγκέντρωση υπέρ της ειρήνες έξω από την Ρωσική Πρεσβεία, Νικηφόρου Λύτρα 28 στο Ψυχικό. Λαμβάνοντας θέση , στην σχετική ανακοίνωση τονίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει απερίφραστα τις πολεμικές επιχειρήσεις που από το πρωί της Πέμπτης διεξάγει η Ρωσική Ομοσπονδία στην Ουκρανία, που παραβιάζουν την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της χώρας. Λέει όχι στον Πόλεμο, ναι στην ειρήνη και ζητάει καμία εμπλοκή της Ελλάδας σε επιχειρήσεις.

Αριστεροί ισαποστάκιδες

Την ίδια στιγμή, ο ευρωβουλευτής του, Κώστας Αρβανίτης καλεί σε ισαποστακισμό μεταξύ των Ουκρανών που χάνουν την χώρα τους γιατί έτσι εξυπηρετεί τον Πούτιν, και τον Πούτιν. «Είναι λάθος αυτήν τη στιγμή για κάθε Δημοκρατικό πολίτη να ταχθεί στο πλευρό της μίας ή της άλλης πλευράς, αυτήν τη στιγμή πρέπει να ταχθούμε στο πλευρό του πολίτη που τρώει τις βόμβες στο κεφάλι. Συγκρούονται δύο ιμπεριαλισμοί με θύμα λαούς» είπε ο κ. Αρβανίτης. Εικάζω ότι θα εξηγήσει σύντομα πως εννοεί τον ουκρανικό ιμπεριαλισμό.

Λείπει ο Κοτζιάς

Αυτή την πολύ δύσκολη στιγμή όπου όλοι καλούνται να πάρουν θέση, έναν άνθρωπο νοσταλγεί πάνω απ’ όλους ο Αλέξης Τσίπρας. Τον στενό του συνεργάτη και υπουργό των Εξωτερικών του Νίκο Κοτζιά. Το εσωκομματικό του προσκλητήριο για να εξετάσει την κατάσταση αφορούσε τους: τομεάρχες Εξωτερικών, Γιώργο Κατρούγκαλο και Γιάννη Μπουρνούς, τους τομεάρχες Άμυνας Θοδωρή Δρίτσα και Γιώργο (η άμυνα δεν είναι αυτοσκοπός) Τσίπρα. Τον τομεάρχη Ενέργειας, Σωκράτη Φάμελλο. Τον διπλωματικό του σύμβουλο Βαγγέλη Καλπαδάκη. Την υπεύθυνη της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για διεθνείς και ευρωπαϊκές υποθέσεις Ράνια Σβίγκου, το σύμβουλο για θέματα ενέργειας και ανταγωνισμού, Νίκο Φαραντούρη. Ξεχωρίζει ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Αποστολάκης, (με τον οποίο τα ξαναβρήκαν μετά τον τραγέλαφο του περσινού καλοκαιριού όταν είχε πει ναι στον Κυριάκο για να μπει στην κυβέρνηση) , τον πρώην Α/ΓΕΣ Γιώργο Καμπά και τον ο πρώην Α/ΓΕΑ , Χρήστο Χριστοδούλου. Τουλάχιστον ο Αποστολάκης έναν κύκλο συνομιλητών τον ΄έχει.

Αργά το απόγευμα

Εάν ο Αλέξης έκανε σύσκεψη με αρκετούς συνεργάτες -ενώ στην πραγματικότητα του λείπει ο ένας-, αρκετές ώρες πήρε στο Νίκο Ανδρουλάκη να κάνει δήλωση για το θέμα της εισβολής στην Ουκρανία. Το κατάφερε αργά το απόγευμα της Πέμπτης κι ενώ τα ρωσικά στρατεύματα είχαν φτάσει έξω από το Κίεβο.

Πετάχτηκε κι ο Σρέντερ

Μέσα στον απόλυτο χαμό και την σύγκρουση μεγατόνων τουλάχιστον σε οικονομικό επίπεδο, μεταξύ Δύσης-Ρωσίας έγινε σάντουιτς και ο Σρέντερ. Ο πρώην καγκελάριος που βρήκε δουλειά στη Μόσχα, επισήμανε ότι «πρέπει να τερματιστούν το συντομότερο ο πόλεμος και τα συνδεδεμένα με αυτόν δεινά για τους ανθρώπους στην Ουκρανία. Ο υψηλόβαθμος υπάλληλος της Gazprom σημείωσε μάλιστα ότι «αν είναι τώρα απαραίτητες οι κυρώσεις, πρέπει να προσέξει κανείς να μην διαρραγούν εντελώς οι εναπομείναντες πολιτικοί και οικονομικοί δεσμοί και οι δεσμοί της κοινωνίας των πολιτών μεταξύ Ρωσίας και Δύσης». Προφανώς θα είναι βαρετά να ζει κανείς μόνο στην Ρωσία.

Χωρίς κινητά

Δυστυχώς καθόλου βαρετή, και πολύ μεγάλη, η νύχτα για τους ηγέτες της ΕΕ στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. Εκεί, οι κ.κ. Μακρόν, Σολτς, Ντράγκι, Κυριάκος, Σάντσεθ, Κόστα , η κ. Φον ντερ Λάιεν, και οι υπόλοιποι ηγέτες , κάθισαν χωρίς κινητά και χωρίς διάλειμμα. Είχε προηγηθεί το διάγγελμα Μπάιντεν με αυστηρότερο νέο πακέτο κυρώσεων. Η ελληνική μάχη, πέρα από τα προφανή, θα δοθεί στην δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού ταμείου στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, για να αμβλύνει τις επιπτώσεις της ακρίβειας σε όλα πορτοφόλια.

Σας φιλώ

Η Πυθία