Έχουμε καιρό να επικαιροποιήσουμε την ευρωπαϊκή μας ατζέντα. Ας το κάνουμε με την παρούσα ευκαιρία. Όχι ότι θα εξαντλήσουμε την τρέχουσα θεματολογία -κάθε άλλο- αλλά καλό θα ήταν να γνωρίζουμε ορισμένους, Ευρωπαίους και μη, πρωταγωνιστές της.
Ας ξεκινήσουμε από την Κίνα: Γουάνγκ Γι (Wang Yi). Είναι ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας. Ο οποίος θα υποδεχθεί αποστολή του Ευρωκοινοβουλίου στο Πεκίνο. Η αποστολή συνοδεύεται από την προσπάθεια των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών να ξεφύγουν από τις κατηγορίες περί φιλοκινεζικών θέσεων. Αναμενόμενες θα έλεγε κάποιος αν αναλογιστεί τη στάση του (πρωταθλητή κόσμου στο Μουντιάλ) Πέντρο Σάντσεθ, σχετικά τακτικού επισκέπτη της Κίνας.
Όπως διαβάζαμε στο Politico, οι SnD κατέβαλαν φιλότιμες προσπάθειες για την αλλαγή διατυπώσεων σε κοινοτικά έγγραφα. Μεταφράζουμε αυτολεξεί: Τη φράση η Κίνα «προσφέρει ελάχιστα, έως καθόλου, οφέλη στις ευρωπαϊκές εταιρείες και μειώνει αντί να συμβάλλει στην ασφάλεια της Ευρώπης» η ομάδα των Σοσιαλιστών προτιμά να την αντικαταστήσει και να περιγράψει τις σχέσεις ΕΕ-Κίνας ως «ολοένα και πιο περίπλοκες και απαιτητικές». Και προτείνει την κατάργηση οποιασδήποτε αναφοράς στην Κίνα ως «στρατηγικού αντιπάλου».
Ενδιαφέροντες καιροί, ενδιαφέρουσες ισορροπίες, ενδιαφέρουσα και η συνάντηση με τον Κινέζο Υπουργό Εξωτερικών…
Χάμις Φαλκόνερ (Hamish Falconer): Ο νέος Βρετανός Υπουργός, αρμόδιος για τα ευρωπαϊκά θέματα. Το Brexit, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποτέλεσε μία στρατηγική αποτυχία. Οι καιροί στην ευρωπαϊκή Ήπειρο επιβάλουν συμμαχίες και ενεργοποίηση «ομάδων προθύμων» σε πολλαπλά επίπεδα. Το όνομα του Βρετανού υπουργού θα ακούγεται πλέον συχνότερα και εντονότερα στις Βρυξέλλες και σε σημαντικές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μία από αυτές το Βερολίνο…
Κυριάκος Πιερρακάκης: Και δεν αναφερόμαστε σε αυτόν με την ιδιότητα του υπουργού. Ωστόσο, με το καπέλο του προέδρου του Eurogroup, ενδεχομένως να είναι και ο μόνος που προχώρησε το ζήτημα της εξεύρεσης νέων πόρων στον κοινοτικό προϋπολογισμό ένα βήμα μπροστά. Οι προτάσεις της Κομισιόν έχουν προκαλέσει σημαντικές αντιδράσεις στις πρωτεύουσες. Ως ένα βαθμό, η δική του πρόταση για ευρωπαϊκή δημοπρασία φάσματος αντί εθνικών συζητείται ήδη έντονα. Κυρίως επειδή ξεπερνά σημαντικά εμπόδια σε σχέση με τις υφιστάμενες προτάσεις και παράλληλα «διαπνέεται» από το πνεύμα της Έκθεσης Ντράγκι στο σύνολό της. Μία έκθεση που τον Σεπτέμβριο συμπληρώνει δύο χρόνια από τη δημοσιοποίησή της. Χωρίς αποτέλεσμα θα ισχυριστούν ορισμένοι. Με σχετικό αποτέλεσμα θα απαντήσουμε εμείς.
Ένα σημαντικό μέρος των προτάσεών της έχει ήδη απεικονιστεί στις πολιτικές της Κομισιόν. Ένα μικρότερο έχει γίνει ευρωπαϊκή νομοθεσία. Και ολόκληρη έχει υποστεί τη βάσανο του «cherry picking» από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Τα κράτη-μέλη… επιλέγουν τα σημεία που τους διευκολύνουν. Προς τιμή της, ως στιγμής η Ελλάδα επιλέγει να διαπραγματεύεται στα ευρωπαϊκά φόρα με περισσότερο ολιστική λογική. Και για την Έκθεση Λέττα και για την Έκθεση Ντράγκι. Κι ας… μη μιλιούνται οι δύο μεταξύ τους όπως μας επισημαίνουν Ιταλοί φίλοι.
Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήλης ΑΘΗΝΑ-ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Ακολουθήστε το insider.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.
