Σε μια παρατεταμένη στάση αναμονής δείχνει να εισέρχεται η αποκρατικοποίηση των ΕΛΠΕ μετά το «ναυάγιο» της πώλησης του 50,1% των μετοχών της επιχείρησης την προηγούμενη εβδομάδα. Πρόκειται για μια μνημονιακή δέσμευση, η οποία σε μια εποχή (πλέον) εκτός μνημονίου δεν κατάφερε να εκπληρωθεί και η οποία προστίθεται στην λίστα με τις εν αναμονή ιδιωτικοποιήσεις (ΔΕΗ κλπ). Μάλιστα, στην περίπτωση των ΕΛΠΕ, δεν επρόκειτο για μία επιχείρηση η οποία παρουσίαζε 299,5 εκατ. ζημιές όπως συμβαίνει με την ΔΕΗ αλλά για έναν όμιλο που κατέγραψε 730 εκατ. κέρδη.

Κρίνοντας εκ των υστέρων και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις αρχικές διακηρύξεις από όλες τις πλευρές, διαφαίνεται ότι ίσως τελικά καμία πλευρά (Κομισιόν, Δημόσιο, Paneuropean, υποψήφιοι επενδυτές) δεν ήταν απόλυτα πεπεισμένη και απόλυτα έτοιμη για να προχωρήσει αυτή η πώληση. Οι καθυστερήσεις που σημειώθηκαν τόσο από την πλευρά των πωλητών (με τις διαπραγματεύσεις μεταξύ δημοσίου και της πλευράς Λάτση να διαρκούν πάνω από έναν χρόνο για να συμφωνηθεί η από κοινού πώληση μετοχών και τους εξονυχιστικούς ελέγχους από την πλευρά των επενδυτών να διαρκούν μήνες) «κούμπωσαν» σε μια διαφαινόμενη «αλλαγή ρότας» στον τρόπου που χειρίστηκε η πλευρά των πωλητών θέματα που άπτονται της συμφωνίας αγοραπωλησίας (SPA), και της συμφωνίας μετόχων (SHA). Οι αλλαγές στο διεθνές περιβάλλον όπως η πολιτική κατάσταση στην Αλγερία (από την οποία προέρχεται ένας από τους βασικούς διεκδικητές, η Sonatrach) και η ασταθής οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα ενίσχυσαν ένα αφιλόξενο σκηνικό και ίσως να αποτέλεσαν ένα καλό «άλλοθι» για να μην ολοκληρωθεί η πολυαναμενομενη ιδιωτικοποίηση. 

Δεδομένων των συνθηκών, από σήμερα το τοπίο για την πορεία της πώλησης είναι «θολό» και η όποια εξέλιξη θα εκκινήσει αφού πραγματοποιηθούν οι πρώτες συζητήσεις μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και Κομισιόν. Όπως είναι γνωστό, στον διαγωνισμό το ελληνικό Δημόσιο είχε διαθέσει το 20% από το 35,48% που κατέχει και η Paneuropean Oil & Industrial Holdings (Ομιλος Λάτση) είχε διαθέσει το 30,1% από το 45,47%. Ως εκ τούτου, καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του εγχειρήματος θα διαδραματίσει η πλευρά Λάτση, η οποία είναι άγνωστο αν θα εμμείνει στην απόφασή της να διαθέσει το 30,1% των μετοχών της, αν θα διαθέσει μικρότερο μερίδιο ή ακόμη και μεγαλύτερο και με ποιόν τρόπο θα το κάνει αυτό.

Ως πιθανές λύσεις, θα μπορούσαν να προταθούν είτε η προκήρυξη νέου διαγωνισμού με ίδιους ή διαφορετικούς όρους (και πιθανώς την ίδια κατάληξη), είτε η πώληση μόνο (ολόκληρου) του ποσοστού του Δημοσίου. Ένα τρίτο σενάριο,  θα μπορούσε να είναι η πώληση πακέτου μετοχών μέσω Χρηματιστηρίου. Αυτό το σενάριο ωστόσο δείχνει να αποτελεί «δίκοπο μαχαίρι». Όπως σημειώνει παράγοντας της αγοράς μιλώντας στο insider.gr, «αν επιλεγεί αυτή η οδός, αυτό θα είναι καταστροφικό για τα ΕΛΠΕ. Αυτό και αν θα είναι ξεπούλημα…». Αυτή η επιλογή δείχνει να φοβίζει και την πολιτική ηγεσία. Ο ίδιος ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, έχει δημόσια δηλώσει ότι «μία τέτοια κίνηση θα ήταν καταστροφική και ό,τι χειρότερο για τα ΕΛΠΕ». Επομένως, δεν μπορεί να προδιαγραφεί η οπτική με την οποία θα αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο θέμα η εκάστοτε κυβέρνηση, όταν δημιουργηθεί το κατάλληλο έδαφος για να επανεκκινήσει η διαδικασία και τι ρίσκο θα «δει» στη συγκεκριμένη επιλογή.