Πετρέλαιο θέρμανσης: Συμβουλές για έξυπνο γέμισμα και έξυπνο ... ζέσταμα

Ξεκινά σήμερα, Παρασκευή, η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης και ήδη οι καταναλωτές έχουν αρχίσει την έρευνα αγοράς προκειμένου να γεμίσουν τις δεξαμενές και να είναι έτοιμοι για έναν χειμώνα, ο οποίος, από ενεργειακής πλευράς, αναμένεται δύσκολος.

Ο έλεγχος των τιμών και ο εντοπισμός της πιο συμφέρουσας τιμής, αποτελεί την πρώτη βασική κίνηση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι στην πορεία δεν υπάρχουν παγίδες οι οποίες απαιτούν προσοχή για να μην βγουν χαμένοι οι καταναλωτές. Η σωστή παραλαβή του πετρελαίου και η συντήρηση του συστήματος κεντρικής θέρμανσης αποτελούν παράγοντες που θα εξασφαλίσουν μεγαλύτερη απόδοση σε μια εποχή όπου ο πληθωρισμός επιβαρύνει ήδη σημαντικά τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών.

Αρχικά, καλό είναι να γίνεται μια έρευνα στις αναγραφόμενες τιμές (τα πρατήρια καυσίμων υποχρεούνται να αναγράφουν τις τιμές των καυσίμων, σε φωτεινές πινακίδες, εμφανείς, στους καταναλωτές) ενώ εάν έχει υπάρξει προηγούμενη επιτυχής συνεργασία στο παρελθόν και εκείνοι που λαμβάνουν την απόφαση αγοράς εμπιστεύονται την εκάστοτε εταιρεία ίσως θα ήταν χρήσιμο να διατηρήσουν και φέτος τον ίδιο προμηθευτή.

Το ποιος θα παραλάβει το πετρέλαιο, από ποιόν και με ποια διαδικασία παίζει σημαντικό ρόλο κατά την προμήθεια του πετρελαίου θέρμανσης. Ενδείκνυται να παραλαμβάνουν άτομα τα οποία γνωρίζουν τη διαδικασία ενώ κατά τη διάρκεια της παραλαβής, καλό είναι να παραβρίσκονται περισσότερα του ενός άτομα. Σε αυτό το στάδιο, μια γενική αρχή που πρέπει να τηρείται είναι ότι δεν παραλαμβάνουμε το πετρέλαιο βιαστικά και χωρίς να τηρούνται όλες οι διαδικασίες και τα μέτρα ασφάλειας, προς αποφυγή ατυχημάτων και άλλων επιπτώσεων (π.χ. ελλειμματική παράδοση – διαρροή πετρελαίου).

Όσον αφορά στον έλεγχο της ποσότητας που θα αγοράσει ο καταναλωτής, θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιεί και το δικό του μέτρο και να μην αρκείται στο μετρητή του βυτιοφόρου ή τον εξωτερικό σωλήνα ένδειξης της στάθμης της δεξαμενής. Για αυτό, θα πρέπει να ξέρουμε να υπολογίζουμε, με ακρίβεια, πόσα λίτρα πετρελαίου αντιστοιχούν, σε κάθε εκατοστό ύψους της δεξαμενής. Για να μάθουμε πόσα λίτρα αντιστοιχούν, σε κάθε εκατοστό ύψους της δεξαμενής μας, πολλαπλασιάζουμε το μήκος της (π.χ. 2,00 μέτρα) επί το πλάτος της (π.χ. 1,25 μέτρα) επί το ύψος της (π.χ. 1 μέτρο), δηλαδή: 2 x 1,25 x 1 = 2,5 m3 ή 2.500 λίτρα. Επομένως, σε κάθε εκατοστό ύψους της δεξαμενής αντιστοιχούν 25 λίτρα (2.500 : 100 = 25). Όλες οι προαναφερόμενες διαστάσεις αφορούν τις εσωτερικές διαστάσεις της δεξαμενής. Ομοίως, θα πρέπει να μετράμε, παρουσία του βυτιοφορέα, το ύψος του πετρελαίου, που έχει η δεξαμενή μας και πριν αρχίσει η παράδοση και μόλις αυτή τελειώσει. Η μέτρηση γίνεται, εύκολα, με μια ευθύγραμμη, μεταλλική βέργα και ένα μέτρο: βάζουμε κάθετα, στη δεξαμενή, τη βέργα. Βγάζουμε τη βέργα και μετράμε το ύψος, μέχρι το σημείο, που είναι βρεγμένη. Αυτό είναι το ύψος του πετρελαίου, μέσα στη δεξαμενή.

Ο αγοραστής θα πρέπει να απαιτεί από το μεταφορέα, να γράψει το ύψος που μετρήθηκε πριν και μετά την παράδοση, στην απόδειξη παραλαβής. Το πετρέλαιο που παραλήφθηκε μπορεί να υπολογιστεί, αν πολλαπλασιαστεί το ύψος του πετρελαίου που προστέθηκε στη δεξαμενή με τα λίτρα ανά εκατοστό που αυτή χωράει. Αν π.χ. η δεξαμενή μας είχε 18 εκατοστά πετρέλαιο, πριν την παραλαβή και 78 εκατοστά μετά την παραλαβή, προστέθηκαν 78-18=60 εκατοστά. Σύμφωνα, με το προηγούμενο παράδειγμα, με τα 25 λίτρα, ανά εκατοστό ύψους, παραλάβαμε 60x25=1500 λίτρα πετρέλαιο.

Κατά την πληρωμή, ο πελάτης δεν πρέπει να πληρώνει αν η απόδειξη ή το τιμολόγιο παραλαβής – πληρωμής δεν έχει συμπληρωμένα όλα τα απαιτούμενα, από το νόμο, στοιχεία όπως ονοματεπώνυμο και διεύθυνση του πελάτη, ποσότητα, προμέτρηση και επιμέτρηση, ώρα παράδοσης κ.λπ. (σε κάθε περίπτωση, σημειώνουμε τις λέξεις «με κάθε επιφύλαξη»).Για την επιδότηση, ο καταναλωτής πρέπει να δίνει τα ίδια στοιχεία να αναγράφονται για το τιμολόγιο, με αυτά που έχει κάνει αίτηση για την επιδότησή του πετρελαίου θέρμανσης, ώστε να μην τη χάσει.

Όσον αφορά στη συντήρηση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για λιγότερη κατανάλωση πετρελαίου και επομένως, εξοικονόμηση χρημάτων, είναι αναγκαίο να πραγματοποιείται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. Καταλληλότερος χρόνος για τη συντήρηση, είναι, αμέσως, μετά τη λήξη της περιόδου θέρμανσης δηλαδή Απρίλιο και Μάιο, ώστε να μη μείνουν κατάλοιπα καύσης, κατά την καλοκαιρινή περίοδο, οπότε γίνεται πιο δύσκολος ο καθαρισμός του συστήματος.

Και φυσικά, δεν πρέπει να υποτιμάται το θέμα της θερμικής άνεσης. Η υπερβολική ζέστη είναι πολυδάπανη και ανθυγιεινή. Η ρύθμιση της θερμοκρασίας των χώρων μιας κατοικίας πρέπει να έχει ως εξής: Μπάνιο: 22°C, Καθιστικό: 19-20°C, Υπνοδωμάτια: 18°C. Σε μια πόλη, όπως η Θεσσαλονίκη, ένας βαθμός θερμοκρασίας λιγότερος σημαίνει οικονομία 6% περίπου, σε πετρέλαιο.