«Πώς θα μπορέσω να... μη πάρω την σύνταξή μου;»

«Είμαι έξω φρενών γι’ αυτό σου τηλεφωνώ αν και δεν ξέρω τι και πως μπορείς να κάνεις κάτι...».

Το τηλέφωνο από την Ελένη με ξάφνιασε πραγματικά γιατί αφ’ ενός δεν το περίμενα, αφ’ εταίρου η αιτία του τηλεφωνήματος ήταν ένα θέμα με το οποίο νόμιζα ότι είχε τελειώσει μαζί του.

Να τα πάρω με την σειρά όμως για να καταλαβαινόμαστε.

Η Ελένη συνέχιζε τις διακοπές της στην Λήμνο μαζί με δύο από τα εγγόνια της όταν της τηλεφώνησε ο δικηγόρος της για να την ενημερώσει για τις εξελίξεις με την σύνταξή της. Είχε κάνει την διαδικασία για την fast track έκδοσή της και μάλιστα είχε ειρωνευθεί τον κ. Ψ που είχε ακολουθήσει την φυσιολογική διαδικασία και …ακόμα περίμενε την οριστική έκδοση της σύνταξής του.

Είχαμε μιλήσει όσο ήταν εκεί για να συνεννοηθούμε το πως θα παραλάβω ένα κουτί με το ροζέ «Λημναία Γη» που της είχα παραγγείλει.

Η συνεννόηση είχε καταλήξει να παραλάβω άθικτο το κουτί με τα έξι μπουκάλια και ήμασταν όλοι ευτυχείς, ιδιαίτερα ο κ. Ψ που ήταν φανατικός θαυμαστής του.

Γι’ αυτό δεν περίμενα να με ξαναπάρει τόσο σύντομα στο τηλέφωνο. Αλλά το θέμα πλέον ήταν άλλο, η fast track συνταξιοδότηση βγήκε μεν, αλλά η ίδια μετά από συμβουλή του δικηγόρου της δεν ήξερε πως να την... σταματήσει.

Δεν θα μεταφέρω τον διάλογό μας στο τηλέφωνο γιατί η Ελένη ήταν πολύ θυμωμένη...

Θα περάσω στο δια ταύτα.

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, το δικηγορικό γραφείο που είχε αναλάβει την σύνταξή της όταν αυτή βγήκε διαπίστωσε ότι ήταν μεγαλύτερη από εκείνη που κανονικά θα έπρεπε να πάρει. Ενημέρωσε την Ελένη και συμφώνησαν να επικοινωνήσουν με την τοπική διεύθυνση της υπηρεσίας που την είχε εκδώσει.

Η υπηρεσία τους απάντησε πέραν των άλλων διαδικαστικών τα ακόλουθα -κάποια σημεία θα τα μεταφέρω κατά λέξη.

Κατ’ αρχήν απάντησε στο αίτημα της διόρθωσης του ποσού που ήταν καταφανώς λάθος με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία ότι «από την Διοίκηση
και συγκεκριμένα από την Γενική Διεύθυνση Συντάξεων δεν έχουμε ενημερωθεί ως υπάλληλοι αν μπορούμε να προχωρήσουμε σε τροποποίηση αποφάσεων που έχουν εκδοθεί αυτόματα και που ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ...».

Κατά δεύτερο ενημερώνει την υποψήφια συνταξιούχο ότι «Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΚΑΘΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΞΕΤΑΣΘΕΙ ΑΠΟ ΤΔΕ...».

Η απάντηση συνοδεύεται από διευκρινήσεις ότι «όταν» εκδοθούν τροποποιητικές αποφάσεις και γίνει δυνατή μετά από επανεξέταση η τροποποίηση της σύνταξης, δηλαδή μετά από αρκετά χρόνια, η δικαιούχος ή οι κληρονόμοι της θα κληθούν να επιστρέψουν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα...

Όλα αυτά είναι διατυπωμένα με τόση σαφήνεια από τις υπηρεσίες στο απαντητικό σημείωμα, που δεν μπορεί παρά να «διαβάσει» κανείς πίσω τους την τεράστια απελπισία των υπηρεσιακών γι’ αυτό που θα αποκαλυφθεί τα επόμενα χρόνια, όταν οι ίδιοι υπάλληλοι θα κληθούν να «διορθώσουν» αυτό που από σήμερα γνωρίζουν ότι είναι λάθος...

«Είναι τρομακτικό να ακούς να σου λένε επισήμως οι ίδιες οι υπηρεσίες ότι οι συντάξεις που βγαίνουν σήμερα fast track «ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΘΟΣ», φαντάσου ότι αν εγώ είμαι τυχερή γιατί ξέρω ότι θα κληθώ να επιστρέψω χρήματα, ή ακόμα χειρότερα τα παιδιά μου αν στο μεταξύ έχω «φύγει», η πλειονότητα των άλλων δεν το γνωρίζει - είτε πάρει περισσότερο είτε πάρει λιγότερα - τα οποία βέβαια στην περίπτωση αυτή δηλαδή αν πάρει λιγότερα, δεν ξέρω – δεν ρώτησα τον δικηγόρο μου – αν θα αποδοθούν στους κληρονόμους…» σχολίασε η Ελένη όντας ακόμα θυμωμένη με αυτό που μου μετέφερε…

«Καλά ήθελα να ήξερα γιατί αφού το έχουν εντοπίσει δεν διορθώνουν αυτό το πρόγραμμα που δουλεύουν τις συντάξεις; Τι πάει να πει «αυτοματοποιημένο»;

Αυτοί που το έφτιαξαν δεν έχουν πρόσβαση; Δεν μπορούν να κάνουν διορθωτικές παρεμβάσεις, ή δεν τους ενδιαφέρει επειδή τα λάθη θα βγουν στην επιφάνεια μετά από 2 – 3 χρόνια στην καλύτερη περίπτωση; Διάβολε έπρεπε να αποφύγω αυτή την fast track ιστορία, είχε δίκιο ο φίλος μας (σ.σ. ο κ. Ψ) που μου έλεγε να μη το κάνω, αυτός κάτι ήξερε...» συμπλήρωσε η Ελένη, χωρίς η φωνή της να δείχνει ότι ο θυμός της έχει ξεθυμάνει.

Της υποσχέθηκα ότι θα κάνω μια μικρή έρευνα για να δω το γίνεται και να την ενημερώσω, αν και η ίδια είχε αποφασίσει, όπως μου είπε, να κάνει ένα λογαριασμό στον οποίο θα καταθέτει την διαφορά για να είναι σε θέση να τα επιστρέψει όταν η σύνταξή της «διορθωθεί» προς τα κάτω… Ακόμα και στον θυμό της επιμένει στον κλασσικό ορθολογισμό της.

Δυστυχώς η μικρή μου δειγματοληπτική έρευνα σε ένα μικρό αριθμό δικηγορικών γραφείων που είχα πρόσβαση, απέδειξε ότι τα όσα έγραφαν ως απάντηση οι υπηρεσίες στην Ελένη ήταν απολύτως... ακριβή.

Η εκτίμησή τους -καταγράφω εδώ τον μέσο όρο- ήταν ότι μόλις το 30% - 40% περίπου των συντάξεων, που βγαίνουν με τον τρόπο αυτό όπως υπολογίζουν είναι οι πραγματικές, ενώ στην πλειονότητα τους τα λάθη, άλλοτε σημαντικά, άλλοτε όχι, είναι κατά βάση υπέρ των συνταξιούχων.

Που σημαίνει ότι αρκετές χιλιάδες εξ αυτών, οι ίδιοι ή οι κληρονόμοι τους θα χρειασθεί να πληρώσουν τον «τζερεμέ» όταν οι συντάξεις τους θα αρχίσουν να διορθώνονται. Με βάση τα ισχύοντα μάλλον θα πρέπει να τα επιστρέψουν με τόκο.

Το ενδιαφέρον όμως και εξωφρενικό συνάμα, αλλά δεν το έχω πει ακόμα στην Ελένη, είναι ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν ενημερώσει τους προϊσταμένους τους.

Που σημαίνει ότι εκείνοι φυσιολογικά έχουν ενημερώσει και τους πολιτικούς προϊσταμένους τους...

Παρεμπιπτόντως βέβαια μέσα από αυτή την μικρή έρευνα βγήκαν στην επιφάνεια και άλλα παράδοξα.

Όπως για παράδειγμα ότι τα εκατομμύρια των συνταξιούχων πληρώνουν κάθε μήνα 20 λεπτά για την στήριξη των σωματείων τους, αλλά δεν κατάφερα μέχρι σήμερα να εντοπίσω την διαδρομή και την κατάληξη των «εισφορών» αυτών, τα οποία δεν είναι και λίγα, κάπου 300 χιλιάδες ευρώ μηνιαίως, δηλαδή δεκάδες εκατομμύρια ευρώ διαχρονικά...

Γ. Αγγέλης