Το δόγμα: Κακές ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, ζωντανό και στον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη - Οι Οδηγίες προς ναυτιλομένους του Φαναρά

Ενυδατώνω συχνά τα χέρια μου μετά την παρότρυνση του Σάκη Αρναούτογλου για το ξεροβόρι των ημερών. Όπως είπε, όλη την εβδομάδα παγωμένος αέρας θα περνά πάνω από την χώρα, δημιουργώντας έξτρα ξηρότητα στους εσωτερικούς χώρους. Εκτός από ενυδατική συνέστησε να διατηρείται σε καλό ποσοστό η υγρασία στους εσωτερικούς χώρους ώστε να μην αρρωσταίνουμε. Τα μεταφέρω όπως τον άκουσα να τα λέει, γιατί το Μαντείο γεμάτο υδρατμούς από τα φύλλα και το πρωτοποριακό σύστημα θέρμανσης, φυσικά δεν έχει θέμα. Ακούστε τον κι εσείς, γιατί μετά από λίγο καιρό που θ’ ανακοινωθεί ξανά υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, θα σταματήσει να μιλάει για τον καιρό και θα ξεκινήσει τα πολιτικά.

Κρας τεστ

Ο Σάκης κατεβαίνει δεύτερη φορά ευρωβουλευτής, ενώ εξελέγη ήδη δημοτικός σύμβουλος με τον Στέλιο Αγγελούδη στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Το 2019 είχε βγει 5ος. Οι πολίτες προτίμησαν την Εύα Καϊλή και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Φέτος η κατάσταση θα είναι διαφορετική. Ο Ανδρουλάκης ανέλαβε το κόμμα σε μια εποχή που ο πρώτος είναι πρώτος πολύ μακριά, και ο δεύτερος με τον τρίτο δίνουν μάχη για τη δεύτερη θέση. Η επίδοση στις ευρωεκλογές σημαίνει πολλά τόσο για τους δύο που παλεύουν, όσο και για τις ηγεσίες τους. Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επιζητεί το περίφημο «γεμάτο διψήφιο», ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη τουλάχιστον ένα επίσης γεμάτο διψήφιο.

Δύο ρεύματα

Η πίεση όπως πάντα, είναι μεγαλύτερη γι’ αυτόν που παλεύει να διατηρήσει τη θέση. Στον ΣΥΡΙΖΑ, μετά την ωραία απόδραση στις Σπέτσες, επέστρεψαν στην πεζή καθημερινότητα και τα σκληρά διλήμματα. Όπως τους βλέπω σκεπτικούς και προβληματισμένους, δύο είναι τα βασικά ρεύματα στο κόμμα: α) η συνεχής δολιοφθορά στον Κυριάκο, με ανάδειξη αδυναμιών και προβλημάτων, και β) η δημιουργία θετικής ατζέντας. Κοινό σημείο και των δυο, η προσδοκία ότι τη δουλειά της αντιπολίτευσης θα την κάνει ευκολότερη το ώριμο κοινωνικό φρούτο.

Γεωπολιτική

Σ’ αυτό το πλαίσιο διαμορφώνεται και ο προσυνεδριακός διάλογος με κορύφωση τέλος Φεβρουαρίου που θα γίνει το Συνέδριο. Το κείμενο Θέσεων δόθηκε ήδη στη δημοσιότητα και έχει ενδιαφέροντα κεφάλαια. Αδυναμία μεγάλη είναι η ανάλυση για τα γεωπολιτικά. Σημειώνω χαρούμενη πως το κόμμα, ακόμα και με αμερικανάκι αρχηγό, εξακολουθεί να διαβάζει τον κόσμο μέσα από το πρίσμα των κακών ΗΠΑ και του μπαμπούλα NATO.

«Οι ΗΠΑ, που στο εσωτερικό τους αντιμετωπίζουν το φάσμα της επιστροφής του τραμπισμού στην εξουσία, σε συνέχεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και υπό τον στρατηγικό ανταγωνισμό τους με την Κίνα, προωθούν μια νέα αρχιτεκτονική διεθνούς ασφάλειας με επίκεντρο το NATO, γεγονός που έχει οδηγήσει σε έκρηξη των εξοπλιστικών δαπανών των μελών του. Ενδεικτικό ότι οι αμυντικές δαπάνες παγκοσμίως, σύμφωνα με το Stockholm International Research Institute, έχουν σπάσει ρεκόρ όλων των εποχών με 2,2 τρις δολάρια για το 2022 και προβλέψεις για νέο ρεκόρ το 2023. Μεγάλοι κερδισμένοι οι κολοσσοί των αμυντικών βιομηχανιών των αναπτυγμένων χωρών».

Έξοδος από Ουκρανία και Γάζα

Ακόμα πιο ωραία είναι τα πράγματα σε ότι αφορά την άποψη του κόμματος για την θέση που θα έπρεπε να πάει η ΕΕ στους πολέμους της γειτονιάς.

«Η ΕΕ δεν έχει ακόμη αποκτήσει αυτόνομη από το ΝΑΤΟ, ενιαία και στιβαρή Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας» σημειώνεται στις Θέσεις του Συριζα. «Παραμένει εξαρτημένη από τις στρατηγικές προτεραιότητες των ΗΠΑ, όπως φανερώνει το γεγονός ότι, πλην αόριστων ευχολογίων, δεν έχει ολοκληρωμένη πρόταση και στρατηγική εξόδου από τις ένοπλες συγκρούσεις, είτε στην Ουκρανία είτε στη Λωρίδα της Γάζας».

Καταλάβαμε. Κάνε ότι κοιμάσαι.

Και που να πας;

Κι αν βρεθεί η αυτόνομη εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας από τις κακές ΗΠΑ, ποιος θα προστατεύει τα πλοία απ’ τους Χούθι;

Το ερώτημα είναι φυσικά ρητορικό.

«Η διεύρυνση του σχήματος BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική), με χώρες όπως το Ιράν, η Αίγυπτος, τα ΗΑΕ, αντανακλά τη νέα δυναμική που δημιουργείται ως προς τους παγκόσμιους συσχετισμούς, ενισχύοντας τις τάσεις αποδολαροποίησης. Αναδεικνύει τον “Παγκόσμιο Νότο”, αμφισβητώντας την ηγεμονία της Δύσης: του “Παγκόσμιου Βορρά”, των ΗΠΑ, της ΕΕ, των G7. Το νέο σχήμα αντιπροσωπεύει τον μισό πληθυσμό του πλανήτη, το 37% του παγκόσμιου ΑΕΠ και κατέχει σχεδόν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου», σημειώνεται με θαυμασμό για τις επιδόσεις Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας, Νοτίου Αφρικής αλλά και του Ιράν.

Θέλει ευρωβουλή

Ελπίζω ο Στέφανος Κασσελάκης να βάλει στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος τον Γιώργο Τσίπρα

ο οποίος με την ιδιότητα του πρώην ΓΓ Εξωτερικών Διεθνών Σχέσεων του ΥΠΕΞ, ανέλαβε αρκετές αποστολές σε χώρες όπως το Ιράν το 2015, και υπό την εποπτεία του τότε ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά. Τι αναζητούσε ο κ. Τσίπρας στην Τεχεράνη δεν έγινε ποτέ γνωστό. Πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να βάζει το Ιράν στον χάρτη της γεωπολιτικής του οπτικής.

Υπουργικό

Μη νομίζει όμως κανείς ότι η κυβέρνηση πορεύεται ανέφελη προς το ορόσημο των ευρωεκλογών. Σήμερα στο υπουργικό, -λογικά από απόσταση, μην τους κολλήσει όλους-, ο πρωθυπουργός θα ακούσει με προσοχή τον Άκη Σκέρτσο να παρουσιάζει το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, και τον Γιώργο Φλωρίδη το νέο δικαστικό χάρτη που επιφέρει αλλαγές στην κατανομή αρμοδιοτήτων των δικαστηρίων.

Η αντίδραση της Εκκλησίας στα ομόφυλα, έρχεται να θαμπώσει το λούστρο των πρώτων ημερών, ενώ δυνάμεις της αδράνειας προετοιμάζουν κινητοποιήσεις και για τις αλλαγές στο δικαστικό χάρτη.

Οδηγίες προς Ναυτιλομένους

Ο Στράτος Φαναράς της Metron, που μετράει τα πράγματα με αξιόπιστα εργαλεία της επιστήμης, έδωσε τις εξής οδηγίες προς ναυτιλομένους:

«Για να προχωρήσει ένα μεταρρυθμιστικό σχέδιο απαιτείται ένας σειριακός σχεδιασμός παρεμβάσεων (πρώτα ετούτο, μετά εκείνο κτλ.) και όχι το ταυτόχρονο άνοιγμα πολλών θεμάτων, γιατί αυτό οδηγεί σε κατακερματισμό των δυνάμεων που επιθυμούν τις αλλαγές και τις μετατρέπει από πλειοψηφίες, σε μειοψηφίες.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τα δύο επίμαχα θέματα του γάμου και τεκνοθεσίας ομοφυλοφίλων και τη λειτουργία ιδιωτικών-μη κρατικών Πανεπιστημίων.

Οι νέοι που κατά τεκμήριο είναι δύναμη αλλαγών τάσσονται κατά πλειοψηφία υπέρ του πρώτου και κατά του δεύτερου. Αποτέλεσμα; Αντιφατική εικόνα, κατακερματισμός δυνάμεων και δυσκολία συγκρότησης ενός πλειοψηφικού μπλοκ. Έτσι, οι συντηρητικοί ισχυροποιούνται και δεν αποκλείεται στο τέλος της ημέρας να επιβάλλουν τις απόψεις τους δημιουργώντας και νέες πολιτικές δυναμικές στη χώρα (το έχουμε ξαναδεί εξάλλου).

Ορισμένα πράγματα χρειάζονται προσοχή για να προχωρήσουν, λιγότερο βολονταρισμό και δυνατότητα ιστορικής αποτίμησης για την αποφυγή επανάληψης λαθών.

Αλλιώς θα κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας».

Σας φιλώ

Η Πυθία