Το Πάσχα των Πολιτικών Αρχηγών - Οι ελπίδες του Παπαδημούλη - Η λαμπάδα του Νίκου

Πότε αφήσαμε το Δία και περάσαμε στον Ιησού, ούτε που το κατάλαβα. Υπήρξε μια χρονική στιγμή που διατηρώ στην βαθιά μνήμη, μια στιγμή που νόμισα ότι έκλεισα τα μάτια έχοντας τελευταία εικόνα τις παπαρούνες στην κοιλάδα,

κι όταν τα άνοιξα ξανά είδα βαμμένα κόκκινα αυγά. Μια στιγμή που μάλλον κράτησε αιώνες.

Οι φίλοι στο νεκρομαντείο με ενημέρωσαν για τον Ιησού, ως μια μοναδική περίπτωση που πέρασε στον κάτω κόσμο και μετά έκανε το ανάποδο δρομολόγιο. Ενδιαφέρουσα περίπτωση όντως. Αδειάζει το Μαντείο αυτές τις μέρες, αλλά γεμίζουν οι νύχτες ύμνους του Πάσχα, φως από κεριά και άρωμα από πασχαλιές. Οι πελάτες μου λαμβάνουν κανονικά μέρος, αναζητούν στιγμές ιδιωτικές, όσο μπορούν. Το καταλαβαίνω. Και τον Κυριάκο στο πατρικό στα Χανιά, και τον Αλέξη στο Σούνιο, και τον Ανδρουλάκη λίγο Κρήτη, λίγο Αθήνα, και τον Κουτσούμπα στην Στερεά Ελλάδα, και τον Βαρουφάκη στην Αίγινα.

Le Debat

Έχοντας γιορτάσει το δικό τους Πάσχα οι Γάλλοι καθολικοί ετοιμάστηκαν για την τελική εκλογική αναμέτρηση. Έκλεισα πάλι τα μάτια κι άκουσα το debate. Ήταν σαν μουσική στ’ αυτιά μου. Καταρχήν υπήρχαν δύο πολιτικοί αντίπαλοι. Επίσης, οι συντονιστές ‘ακούγονταν’ όσο έπρεπε, με πολύ σημαντικό ρόλο να βάζουν απλά το ‘πλαίσιο’ και ν’ αφήνουν τους δύο να αντιπαρατεθούν. Ο ένας απέναντι στον άλλο. Η Λεπέν τον κατηγόρησε για ευρωκεντρισμό, ζήτησε η Γαλλία να ξαναδεί τον παγκόσμιο ρόλο της σε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Ο Μακρόν επέμενε στην αξία της ευρωπαϊκής οικογένειας. Την κατηγόρησε για το δάνειο σε ρούβλια από ρωσική τράπεζα και αυτή του είπε ότι ο ίδιος, ως υπουργός το ’15, την απέκλεισε από τις γαλλικές.

Όπως Ελλάδα

Στο κεφάλαιο καθημερινότητα, νόμισα προς στιγμήν πως επέστρεψα στην ελληνική πολιτική σκηνή: η Λεπέν επικεντρώθηκε στην ακρίβεια και την αγοραστική δύναμη του κόσμου. Ζήτησε μηδενικό ΦΠΑ για ένα ΄καλάθι’ προϊόντων, μείωση φόρων στα καύσιμα στο 5%, αύξηση μισθών, επιδομάτων κλπ κλπ. Ο Μακρόν αντέτεινε ότι ο μηδενικός ΦΠΑ θα έχει μικρό κέρδος, ενώ αντίθετα στοχευμένα μέτρα όπως το διατροφικό κουπόνι, θα βοηθήσουν περισσότερο τους ευάλωτους. Επίσης, οι επιχειρηματίες να δίνουν μέρισμα στους υπαλλήλους τους κι έτσι θ’ αυξηθεί η αγοραστική δύναμη. Για συντάξεις διαχώρισε όσους έχουν επίπονη εργασία (αγρότες, ειδικά καθεστώτα κλπ) από του υπόλοιπους, και πρότεινε από τα 60 και μετά να αυξάνεται το όριο σύνταξης κλιμακωτά κατά 4 μήνες κάθε χρόνο.

Η Γαλλία και ο Σύριζα

Όχι πολύ μακριά από το Παρίσι, στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, ο Παπαδημούλης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ‘διαβάζει’ με τον δικό του τρόπο τα αποτελέσματα του α’ γύρου των γαλλικών εκλογών: Για τη ΝΔ, έχει το μήνυμα ότι το ομογάλακτο γαλλικό κόμμα πήρε 5%, γιατί οι πολίτες πήγαν δεξιότερα της δεξιάς, στη Λεπέν και στον Ζεμούρ. Για τους Σοσιαλδημοκράτες, έχει το μήνυμα του 2% που πήρε η υποψήφια των Σοσιαλιστών, η Αν Ινταλγκό. Και για τον ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν τα εξής μηνύματα: 22% ο Μελανσόν, 2% η Σοσιαλίστρια, 2% ο υποψήφιος των κομμουνιστών. Δεν είναι ακριβές ότι εμείς υποστηρίξαμε κάποιον άλλον υποψήφιο από τον Μελανσόν, παρά τις διαφορές μας με το κόμμα του, ήμασταν υπέρ των αριστερών υποψηφίων και υπέρ της ενότητας της Αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων, κατέληξε.

Είναι σαφές ότι η Κουμουνδούρου αγάπησε ξανά το Μελανσόν, την σοσιαλδημοκρατία και τους κουμουνιστές.

Ο συνάδελφός του ο Ανδρουλάκης

Απευθυνόμενος στον «συνάδελφό του», όπως είπε, «με τον οποίο έχει καλές σχέσεις αμοιβαίας εκτίμησης», τον κάλεσε να ανοίξει τα χαρτιά του: Θέλει εκλογές; Θέλει να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Ποιο πρόγραμμα και ποια πολιτική πιστεύει ότι πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μετά τις εκλογές; Το συμπέρασμα του είναι ότι στην κοινωνία κερδίζει έδαφος η ιδέα μιας κυβέρνησης προοδευτικής συνεργασίας, έναντι της σκληρής «νεοφιλελεύθερης και ακροδεξιάς» κυβέρνησης Μητσοτάκη - ως εκ τούτου, αυτό θα μεταφραστεί σε πίεση προς Ανδρουλάκη, Κουτσούμπα και Βαρουφάκη.

Δημοσκοπήσεις

Τα παπαδημούλεια όνειρα για κυβέρνηση με ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ και Μερα25, και πρωθυπουργό τον Αλέξη δεν είναι στον αέρα. Οι δημοσκοπήσεις βγάζουν σταθεροποιημένη την κυβέρνηση αλλά με σημαντικές απώλειες σε σύγκριση με έναν χρόνο πριν, τον ΣΥΡΙΖΑ να «τσιμπάει» και το ΚΙΝΑΛ να σημειώνει ελαφρά πτώση. Η Κουμουνδούρου εκτιμά πως η αντιπολίτευση με το καλάθι της νοικοκυράς, φέρνει καρπούς και θα συνεχίσει.

Η λαμπάδα του Ανδρέα

Σ’ αυτό το κλίμα, η αναγγελία αύξηση του κατώτατου κατά ένα 50ευρω από τον Πρωθυπουργό, είναι μια προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει χρόνο μέχρι ν’ αποφασίσει η ΕΕ στην Σύνοδο Κορυφής του Μαΐου, αν θ’ ανοίξει το πουγκί στους πολίτες για ν’ αντιμετωπίσουν την ακρίβεια του πολέμου. Ένα αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών με κυρίαρχη την λαϊκίστικη ατζέντα της Λεπέν, ίσως να είναι ο καταλύτης. Το ποσοστό Λεπέν συγκεκριμένα.

Στα καθ’ ημάς , ευτυχώς, εκτός απ΄τα λεφτά στην τσέπη, υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που λειτουργούν ως καταλύτης στις αποφάσεις,, κάθε φορά που έχουμε εκλογές.

Η λαμπάδα του Ανδρέα πχ είναι μια σύνδεση του μέσου πολίτη απευθείας με την υπέροχη πρώτη 4ετία του ΠΑΣΟΚ, την οποία ανάβει ευλαβικά ο Ανδρουλάκης - κι όχι μόνο το Πάσχα.

Καλή Ανάσταση

Η Πυθία