Το γεγονός ότι ένα συνδικάτο ψήφισε υπέρ ενός σχεδίου που προβλέπει 100.000 περικοπές θέσεων εργασίας λέει πολλά για την υπαρξιακή κρίση στην οποία βρίσκεται η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία.
Το υψηλό κόστος παραγωγής, η ακριβή ενέργεια, η ασθενής ζήτηση και η επέλαση των κινεζικών κατασκευαστών πιέζουν τις παραδοσιακές εταιρείες. Παράλληλα, η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση απαιτεί τεράστιες επενδύσεις, ενώ οι εμπορικές εντάσεις και οι αμερικανικοί δασμοί αυξάνουν την αβεβαιότητα. Για τις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, η προσαρμογή δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά ζήτημα επιβίωσης.
Το βράδυ της Πέμπτης, το εποπτικό συμβούλιο της Volkswagen ενέκρινε ευρείας κλίμακας σχέδιο αναδιάρθρωσης, το οποίο θα μειώσει τον αριθμό των μοντέλων που κατασκευάζει η εταιρεία, θα κλείσει εργοστάσια και θα περιορίσει τις δαπάνες σε άλλους τομείς.
Αν το σχέδιο πετύχει, ο διευθύνων σύμβουλος Όλιβερ Μπλουμ θα διοικεί τελικά μια εταιρεία με υγιές λειτουργικό περιθώριο κέρδους 9%. Ωστόσο, πολύ λίγα πράγματα βρίσκονται υπό τον έλεγχό του και η πορεία προς αυτόν τον στόχο μπορεί να είναι δύσκολη, επισημαίνει ανάλυση του Reuters.
Έκπληξη για τις αγορές
Το γεγονός ότι η συμφωνία επιτεύχθηκε τελικά φαίνεται να εξέπληξε τις αγορές. Η μετοχή της VW διαπραγματευόταν χαμηλότερα το μεγαλύτερο μέρος της εβδομάδας, καθώς οι επενδυτές προετοιμάζονταν για καθυστέρηση ή ακόμη και για πλήρη αποτυχία επίτευξης συμφωνίας, δεδομένου ότι το εποπτικό συμβούλιο του γερμανικού ομίλου αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από εκπροσώπους των εργαζομένων και μετόχους του δημόσιου τομέα, οι οποίοι ιστορικά αντιστέκονται στις αλλαγές.
Ωστόσο, στο τέλος, το συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα την πρόταση, η οποία περιλαμβάνει μείωση του αριθμού των μοντέλων κατά το ήμισυ και επιπλέον 50.000 περικοπές θέσεων εργασίας, πέραν των 50.000 που είχαν συμφωνηθεί το 2024. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι, καθώς Κινέζοι ανταγωνιστές όπως η BYD κατακλύζουν την ευρωπαϊκή αγορά με φθηνότερα και τεχνολογικά πιο προηγμένα αυτοκίνητα, τόσο σκληρά μέτρα καθίστανται ολοένα και πιο αναπόφευκτα.
Oι προκλήσεις για τον CEO
Το «πώς» είναι το σημείο όπου ο Μπλουμ ενδέχεται να αντιμετωπίσει προβλήματα. Παρά τη δέσμευσή του να μειώσει τις θέσεις εργασίας, ο διευθύνων σύμβουλος δεν έχει ακόμη δώσει πολλές λεπτομέρειες για το πώς θα επιτύχει λειτουργικό περιθώριο κέρδους 9% έως το 2030.
Πέρυσι, η επιχείρηση κατάφερε μόλις 2,8%, ενώ σύμφωνα με τις προβλέψεις της Visible Alpha αναμένεται να φτάσει το 6,4% έως το 2030. Επιπλέον, οι υπολογισμοί του βασίζονται στην υπόθεση ότι η VW θα είναι σε θέση να συνεχίσει να πωλεί τα ίδια εννέα εκατομμύρια οχήματα κάθε χρόνο. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο, δεδομένου ότι οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες διπλασίασαν το μερίδιό τους στις πωλήσεις καινούργιων αυτοκινήτων στην Ευρώπη, φτάνοντας το 15% κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους.
Τα αγκάθια μένουν
Και μεγάλο μέρος του κόστους έχει απλώς μετατεθεί για αργότερα. Η VW έχει δεσμευτεί να μην προχωρήσει σε υποχρεωτικές απολύσεις έως το 2030. Δεν έχει καν συμφωνήσει να κλείσει τα λιγότερο αποδοτικά εργοστάσιά της στη Γερμανία, αλλά απλώς δήλωσε ότι δεν μπορεί ακόμη να δεσμευτεί για τη χρήση τους μετά το 2031.
Ούτε έχει διευκρινίσει πόσο θα κοστίσει το κλείσιμο αυτών των εργοστασίων. Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί ο Μπλουμ έχει δεσμευτεί να πουλήσει περισσότερα περιουσιακά στοιχεία. Η συμμετοχή άνω του 85% της VW στον όμιλο επαγγελματικών οχημάτων Traton, αξίας 19 δισ. ευρώ, είναι ένα προφανές σημείο από όπου θα μπορούσε να ξεκινήσει.
Μπορεί βεβαίως να προτιμά να προστατεύσει τη συμμετοχή του 75% στην Porsche, αξίας 40 δισ. ευρώ, καθώς και τη Lamborghini, δεδομένου ότι είναι σχετικά προστατευμένες από την επέλαση των κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών, αλλά μπορεί να μην έχει άλλη επιλογή από το να πωλήσει ή να μειώσει τις συμμετοχές του σε αυτά τα «διαμάντια του στέμματος», προκειμένου να βοηθήσει στη χρηματοδότηση των αναγκαίων αλλαγών.
Ένα δύσκολο εγχείρημα
Προς το παρόν, οι επενδυτές δεν αποδίδουν ιδιαίτερη αξία στις προσπάθειες του Μπλουμ. Και αυτό επειδή θα χρειαστεί χρόνος για να αποδώσει το σχέδιο, το οποίο ουσιαστικά μειώνει ελάχιστα την πίεση που δέχεται η Volkswagen τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει ο Μπλουμ, θα χρειαστεί οι Ευρωπαίοι νομοθέτες να είναι διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν έναν εμπορικό πόλεμο με την Κίνα, προκειμένου να αποτρέψουν την εισροή ακόμη περισσότερων φθηνών εισαγωγών στην αγορά.
Οι Κινέζοι ανταγωνιστές κερδίζουν έδαφος στην Ευρώπη, την ώρα που η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία παλεύει με υψηλό κόστος, πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα και τεράστιες επενδυτικές ανάγκες στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και το λογισμικό.
Την ίδια ώρα, οι αμερικανικοί δασμοί δεν δείχνουν σημάδια ότι θα εξαφανιστούν και η γεωπολιτική αστάθεια δοκιμάζει ένα παραγωγικό δίκτυο που είχε οικοδομηθεί επί δεκαετίες πάνω στη βαθύτερη παγκοσμιοποίηση και στους χαμηλότερους εμπορικούς φραγμούς.
«Η συζήτηση στην αγορά δεν αφορούσε ποτέ το αν η Volkswagen αντιμετωπίζει προκλήσεις», δήλωσε στο Bloomberg ο Τιμ Ροκόσα της Deutsche Bank . «Αφορούσε το κατά πόσο αυτές οι προκλήσεις θα μπορούσαν ρεαλιστικά να αντιμετωπιστούν μέσα στην πολύπλοκη δομή εταιρικής διακυβέρνησης της Volkswagen».
«Η Volkswagen βρίσκεται υπό ιδιαίτερη πίεση», δήλωσε αντίστοιχα ο Kevin Tόζετ, μέλος της επενδυτικής επιτροπής της εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων Carmignac.
«Η Κίνα παράγει υπερβολικά πολλά αυτοκίνητα. Η Ευρώπη διαθέτει υπερβολικά πολλά εργοστάσια. Και τώρα, αυτά τα δύο προβλήματα συγκρούονται».
Υπό αυτές τις συνθήκες, η συμφωνία μπορεί να ανοίγει τον δρόμο και για νέες συγκρούσεις, οι οποίες είναι πιθανό να δοκιμάσουν την εύθραυστη ειρήνη, όπως σημειώνει η WSJ.
