Σήμερα αποτελούν συνώνυμο του ελληνικού καλοκαιριού, με παραλίες, τουρίστες και εικόνες που ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο. Πίσω, όμως, από την ειδυλλιακή όψη ορισμένων ελληνικών νησιών κρύβεται μια πολύ διαφορετική ιστορία. Η Ανάφη, η Ικαρία, ο Άγιος Ευστράτιος, η Λέρος και η Λήμνος υπήρξαν σε διαφορετικές περιόδους τόποι εξορίας, φιλοξενώντας χιλιάδες ανθρώπους σε μερικές από τις πιο ταραγμένες δεκαετίες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Από τους περίπου 15.000 κρατούμενους που βρέθηκαν στην Ικαρία μόνο την περίοδο 1947-1948 έως τον Γιάννη Ρίτσο στη Λήμνο και τον Μίκη Θεοδωράκη στην Ικαρία, πίσω από γνωστούς πλέον καλοκαιρινούς προορισμούς επιβιώνουν ιστορίες πολιτικών διώξεων, αγώνων και δύσκολων συνθηκών διαβίωσης.



