Σημαντική αλλαγή διατροφικής συμπεριφοράς μεγάλου μέρους του πληθυσμού, αναφορικά με το κρέας και ειδικότερα το κόκκινο, φέρνει σταδιακά η επέκταση χρήσης των γνωστών φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας, Ozempic και Wegovy. Σύμφωνα με το AHDB στην Αγγλία, σε έρευνα του Φεβρουαρίου, διαπιστώθηκε ότι οι χρήστες της ουσίας GLP-1 (συστατικό των παραπάνω φαρμάκων), μείωσαν 85% την συνολική πρόσληψη τροφής, ενώ αύξησαν 46% την κατανάλωση υψηλής αξίας πρωτεΐνης (κόκκινο κρέας και ψάρι).
Είναι η πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια που καταγράφεται μείωση των αγορών στα φθηνότερα ζωικά προϊόντα (κοτόπουλο και χοιρινό) και στροφή σε προϊόντα υψηλής αξίας με πρωτεΐνη. Ανάλογα ευρήματα έρευνας στις ΗΠΑ, διαπίστωσαν μείωση της συνολικής κατανάλωσης τροφής από τους χρήστες φαρμάκων αδυνατίσματος, με παράλληλη αύξηση της επιθυμίας να πληρώσουν περισσότερο για τεμάχια υψηλής αξίας πρωτεΐνης.
Less is better!
Η Vanessa Adamson, Retail and Consumer Insight Manager at AHDB, δήλωσε ότι τα φάρμακα τύπου GLP-1 είναι φανερό ότι οδηγούν σε μια στροφή «λιγότερο, αλλά καλύτερο». Παρόλο που οι καταναλωτές αγοράζουν μικρότερες ποσότητες, η πρωτεΐνη παραμένει κεντρικό σημείο της δίαιτάς τους. Προφανώς, οι παραπάνω τάσεις, θα επηρεάσουν εκτός από τις επιλογές αγορών είδους κρέατος και τις αγορές μεταποιημένων τροφίμων με υψηλή ενέργεια, αλλά και κάποια εκτός σπιτιού γεύματα.
Παράλληλα, εκτιμάται ότι θα ευνοήσει τα προϊόντα που είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην πρώτη τους ύλη, τα ελάχιστα μεταποιημένα καθώς και τα έχοντα υψηλή πρωτεΐνη, όπως είναι γιαούρτι, γάλα, αυγά. Τέλος, φαίνεται ότι θα υπάρξουν και αλλαγές τόσο σε ορισμένα προτιμώμενα τεμάχια σφαγείου (κομμάτια κρέατος), όσο και τις καταναλισκόμενες μερίδες.
Οι τιμές όμως, στα γνωστά τους ιστορικά υψηλά...
Οι αυξήσεις, όμως, των τιμών που παρατηρούνται διεθνώς στα κόκκινα κρέατα, δεν είναι σύμμαχος των καταναλωτών σε φτωχές και πλούσιες χώρες. Το ερώτημα που τίθεται, είναι πώς σε ένα έντονα πληθωριστικό περιβάλλον που επικρατεί σε κάθε χώρα του πλανήτη, ο καταναλωτής θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε όλες του τις υποχρεώσεις, φροντίζοντας παράλληλα και την πρόσληψη υψηλής πρωτεϊνικής, αλλά και οικονομικής αξίας στην τροφή του.
Στην Αργεντινή, για παράδειγμα, όπου το μοσχαρίσιο και βοδινό κρέας αποτελούσε παραδοσιακά το βασικό καταναλισκόμενο κρέας στο τραπέζι του αντιπροσωπευτικού νοικοκυριού, η κατανάλωση το 2025 έπεσε στα 47,3 κιλά/άτομο. Το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, η συνολικά καταναλωθείσα ποσότητα βόειου κρέατος συρρικνώθηκε κατά 10,1% στα 528.000 τόνους.
Το Argentine Institute for the Development of the Meat Industry υπολόγισε ότι οι εγχώριες τιμές στο βόειο κρέας έχουν αυξηθεί 68% το προηγούμενο έτος, πολύ πάνω του πληθωρισμού. Αντίθετα, οι εξαγωγές έχουν απογειωθεί, παρόλη την μείωση των ζώων που οδηγούνται στο σφαγείο. Η μέση τιμή των εξαγώγιμων κρεάτων τον Απρίλιο, έφτασε σε ιστορικό υψηλό εδώ και 4 χρόνια, ενώ τα έσοδα εκτινάχθηκαν στα 320 εκατ. δολάρια, με άλμα 19,1%.
Συνδυάζοντας τις δύο παραπάνω πηγές, μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των καταναλωτών, οδηγούνται σε αλλαγή των διατροφικών τους προτύπων με γοργά βήματα. Κάθε κομμάτι, όμως, της πίτας έχει τους δικούς της λόγους που επισπεύδει την μετάβαση: οι πλουσιότεροι με πνεύμα πρόληψης ή θεραπείας προβλημάτων υγείας, ενώ οι φτωχότεροι από την αδυναμία να ανταποκριθούν από τις υψηλές τιμές στις διεθνοποιημένες αγορές κόκκινου κρέατος.
Ο νέος ρόλος του κοτόπουλου και η εξαγορά της Νιτσιάκος
Κι από την μακρινή Αργεντινή, στα δικά μας. Η πρόσφατη εξαγορά της Νιτσιάκος από τον Γίγαντα του κοτόπουλου MHP, είναι σαφές ότι είναι εντός κλίματος. Η αποστροφή των νέων σε ολόκληρο τον κόσμο να συνεχίσουν το κτηνοτροφικό επάγγελμα και οι ζωονόσοι, έχουν μειώσει σε πλανητικό επίπεδο την προσφορά κόκκινου (μοσχάρι και αρνί) κρέατος. Οι τιμές, τόσο παραγωγού όσο και καταναλωτή, έχουν εκτοξευθεί.
Φαίνεται, μάλιστα, ότι έχουν φτάσει σε ένα οριακό σημείο (εκκίνηση 7-8 ευρώ τιμή παραγωγού) από το οποίο συναντούν δυσκολία να συνεχίσουν την ανοδική τους πορεία, λόγω προφανώς αδυναμίας της ζήτησης να ακολουθήσει. Το κενό αυτό θα κληθεί να καλύψει μεταξύ άλλων προϊόντων, το χοιρινό και το κοτόπουλο, δύο προϊόντα που παράγονται με βιομηχανικό τρόπο.
Άρα, η επέκταση της MHP στα χαμηλότερης εισοδηματικής τάξης μεσογειακές χώρες Ισπανία και Ελλάδα, εμφανίζεται σαν μια απόλυτα μετρημένη και αποδοτική κίνηση, σε ένα διατροφικό τοπίο που αλλάζει. Σκέφτεται κανείς, ότι ένας συντηρητικός τομέας όπως αυτός της διατροφής, συχνά χρειάζεται βοήθεια από άλλους για να προχωρήσει σε αλλαγές εκσυγχρονισμού. Εδώ, η πάντα καινοτόμος φαρμακευτική βιομηχανία, δίνει το λάκτισμα για να ξεκινήσουν αλλαγές, με άγνωστη κατάληξη.
Το ενδιαφέρον εντοπίζεται στο πώς θα αντιδράσουν κοινωνίες με ισχυρή γαστρονομική παράδοση, όπως εμείς και η Ισπανία που κι αυτή έχει μπει στο εκσυγχρονιστικό στόχαστρο της ουκρανικής ΜΗP. Η παραδοσιακή δίαιτα αντιστέκεται προς το παρόν, ενώ συχνά πυκνά καταγράφει και νίκες. Με τις τιμές, όμως, των παραδοσιακών προϊόντων στα ύψη και του μισομαγειρεμένου και βολικού κοτόπουλου σε προσιτά επίπεδα, τί άραγε μέλλει γενέσθαι;
