Καλέσματα για περιορισμένα και στοχευμένα μέτρα στήριξης ελέω της ενεργειακής κρίσης με επιδοτήσεις, μειώσεις φόρων και πλαφόν τιμών απευθύνει η Κομισιόν. Σύμφωνα με τους Financial Times, οι Βρυξέλλες προειδοποιούν τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών ότι το σοκ που προκλήθηκε από τον πόλεμο στο Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε δημοσιονομική κρίση.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να αποφύγει μια επανάληψη της ενεργειακής κρίσης του 2022, η οποία τροφοδότησε ανεξέλεγκτο πληθωρισμό και διογκούμενα ελλείμματα. «Πρόκειται για μια ενιαία προσπάθεια της Κομισιόν», τόνισε στους FT ο επίτροπος ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν. «Αυτό που συμβαίνει σε έναν τομέα της οικονομίας μπορεί να επηρεάσει την υπόλοιπη κοινωνία» πρόσθεσε.
Η Κομισιόν παρείχε «τεχνικές συμβουλές και βοήθεια στις χώρες για να διαμορφώσουν αυτά τα εργαλεία και τα μέσα πολιτικής που θέλουν να χρησιμοποιήσουν... εντός του δημοσιονομικού χώρου που έχουν», συμπλήρωσε ενώ πραγματοποιήθηκαν εκκλήσεις για «συντονισμό και προσοχή» σε οποιαδήποτε μέτρα που αποσκοπούν στην άμβλυνση των πιέσεων στις τιμές της ενέργειας.
«Το πρόβλημα σε μια κρίση όπως αυτή είναι ότι μερικές φορές πρέπει να στηρίζουμε και να επιδοτούμε πράγματα που κανονικά δεν θα το διανοούμασταν καν υπό κανονικές συνθήκες, αλλά αυτό πλέον είναι κάτι που πρέπει να γίνει βραχυπρόθεσμα», επεσήμανε ο επίτροπος ενέργειας της ΕΕ. «Διαφορετικά, οι άνθρωποι θα παγώσουν ή η παραγωγή θα κλείσει» υπογράμμισε.
Οι αμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν έχουν αυξήσει τις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ευρώπη κατά περίπου 60% και έχουν προκαλέσει φόβους για ελλείψεις ντίζελ και καυσίμων για τα αεροσκάφη. Η σύγκρουση «δυστυχώς, έχει τεράστιο κίνδυνο να οδηγήσει σε υψηλότερο πληθωρισμό με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις που αυτό συνεπάγεται», κατέληξε ο Γιόργκενσεν.
Υπενθυμίζεται πως αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας, της Πολωνίας και της Ισπανίας, έχουν μειώσει τους φόρους στα καύσιμα, ενώ άλλες έχουν ζητήσει χαλάρωση των κανόνων της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις. Η Ρώμη πιέζει επίσης για μεγαλύτερη ευελιξία στους δημοσιονομικούς κανόνες, ώστε να έχουν τα κράτη - μέλη μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων και ελιγμών.
