Όλες αυτές τις 50+ ημέρες που κράτησαν τα μπλόκα στις εθνικές οδούς, ακούσαμε τις θέσεις των αγροτών και της κυβέρνησης στο θέμα της άμεσης επιβίωσης των αγροτών. Διότι συζήτηση με μεσο-μακροπρόθεσμη διάσταση δεν έγινε.
Θα είχε όμως ενδιαφέρον να είχαμε ακούσει τις θέσεις πολλών άλλων «κέντρων» που σχετίζονται άμεσα με τα τεκταινόμενα στο χωράφι και τη στάνη. Και σαν τέτοιους θεωρούμε τις αγρότισσες, τους γεωπόνους – επιχειρηματίες που καθημερινά συναναστρέφονται με τους αγρότες, τους γεωπόνους επιστήμονες, τις εταιρείες που πωλούν εισροές στη γεωργία, τις αγροτοβιομηχανικές επιχειρήσεις που αγοράζουν, μεταποιούν και πωλούν τα προϊόντα που παραλαμβάνουν από τους αγρότες.
- Πώς δεν θα έχουμε ξανά μπλόκα (IV): Βοήθεια και σε όσους φτιάχνουν αγροτικά μηχανήματα
- Πώς δε θα έχουμε ξανά μπλόκα (III): Φροντίδα στον αγροτουρισμό πριν σβήσουν τα χωριά
Είναι δηλαδή οι αγρότισσες (ναι, οι σύζυγοι όλων αυτών που βλέπατε στις τηλεοράσεις) ικανοποιημένες από τα όσα συμβαίνουν στα χωριά και τις μικρές κοινωνίες που ζουν; Σχολεία, ιατρεία, παιδικοί σταθμοί, αδέσποτα σκυλιά, δραστηριότητες για τα παιδιά τους, τιμές και ακρίβεια στο ράφι κι ένα σωρό άλλα πράγματα να υποθέσουμε ότι βαίνουν καλώς για τις πραγματικές επικεφαλείς των αγροτικών νοικοκυριών;
Να υποθέσει κανείς ότι εάν δεν ήταν ικανοποιημένες, θα έβγαιναν κι αυτές στο δρόμο και θα φώναζαν ότι δεν είναι μόνο το ρεύμα και το πετρέλαιο, αλλά τα αδέσποτα σκυλιά που δεν μπορούν να αφήσουν τα παιδιά τους να πάνε μόνα τους στο σχολείο κάθε πρωί, ότι το ιατρείο για να γράψουν τα φάρμακα της γιαγιάς είναι συχνά κλειστό, αφού οι γιατροί πήραν φύλο πορείας για το νοσοκομείο, για να αναφέρουμε δύο μόνο παραδείγματα που υποβαθμίζουν την καθημερινότητα της ζωής στο χωριό.
- Πώς δεν θα έχουμε ξανά μπλόκα (II): Άμεση ανάγκη για στήριξη στις μικρές αγορές
- Πώς δεν θα έχουμε ξανά μπλόκα (I): Ανάγκη για βιώσιμη παραγωγή αγροτικών προϊόντων
Γιατί σιώπησαν οι κλάδοι που συνεργάζονται με τους αγρότες;
Από την άλλη οι γεωπόνοι στα χωριά, μάλλον θα αισθάνθηκαν ικανοποιημένοι από τον πακτωλό χρημάτων που εισέρρευσε τον Δεκέμβρη στην ελληνική ύπαιθρο και πήραν κι αυτοί το μετρικό τους (δηλαδή μάζεψαν μέρος από τα βερεσέδια…) και να είμαστε καλά και θα δούμε του χρόνου τι θα κάνουμε. Όσοι μάλιστα ασχολούνται με προγράμματα, επιδοτήσεις κλπ. εργασίες, μάλλον ικανοποιήθηκαν με την προδημοσίευση της προκήρυξης για τα σχέδια βελτίωσης και τις επερχόμενες δουλειές.
Όσο για τους πάσης φύσεως επαγγελματίες και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται πέριξ της αγροτικής οικονομίας, μετά την κοινή τους επιστολή προς το ΥΠΑΑΤ πριν τις γιορτές, με μια κραυγή αγωνίας «πληρώστε έγκαιρα τις επιδοτήσεις γιατί χανόμαστε κι εμείς κοντά στους αγρότες», τα πράγματα φαίνεται οτι επανήλθαν στο business as usual.
Βέβαια θα πρέπει να εξάρουμε τις πρώτες ανακοινώσεις των προμηθευτών μηχανολογικού εξοπλισμού (διότι μετά όλοι εξέδωσαν σχετικές ανακοινώσεις) που ανακοίνωσαν την μη συμμετοχή τους στην Agrotica 2026, προκαλώντας με τη στάση τους τη μετάθεση της έκθεσης για τον Μάρτιο, δηλώνοντας ρητά ότι συμπαραστέκονται στον αγώνα των αγροτών για ένα καλύτερο αύριο.
Προς αποφυγή λάθους ή παρεξηγήσεων, δεν μπορούμε να αναφέρουμε εδώ τα πρώτα αυτά ονόματα, αλλά οι ίδιοι γνωρίζουν. Και να είναι βέβαιοι, ότι το γνωρίζουν και οι αγρότες, όπως το «τσεκάραμε» σε καφενεία και μπλόκα. Η συνεισφορά τους για ένα καλύτερο αύριο στην ελληνική επαρχία ήταν όντως μεγάλη.
Τέλος δεν ακούσαμε τις θέσεις των αγοραστών αγροτικών προϊόντων, των καταναλωτών περιλαμβανομένων. Είναι ικανοποιημένοι από την ποιότητα, την ποικιλία, τις τιμές, τους όρους παράδοσης των αγροτικών προϊόντων σε αυτούς; Όλα δηλαδή πάνε καλά με το γάλα, το κρέας, τα ακτινίδια, τα κεράσια, τα τριφύλλια, τα ηλιόσπορα, τα σταφύλια, το λάδι, τους ξηρούς καρπούς που παραλαμβάνουν στις εγκαταστάσεις τους; Υπολείμματα φυτοφαρμάκων, ποιοτικές κατηγορίες, φύρες, χαρτιά σωστά συμπληρωμένα, όλα τέλεια; Είναι ευχαριστημένα τα ελαιοτριβεία που φορτώθηκαν τη δουλειά των Δελτίων Αποστολής των Αγροτών;
Δηλαδή μόνο το «ακριβό» μέχρι τώρα αγροτικό ρεύμα και οι κατά κάποιες ημέρες καθυστέρηση επιστροφής του φόρου στο πετρέλαιο ήταν το όλο πρόβλημα; Όλα τα άλλα βαίνουν καλώς στη μεταποίηση και εμπορία της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής; Τι λένε άραγε για τις χαμηλές τιμές που αγοράζουν τα αγροτικά προϊόντα και τις προφανείς επιπτώσεις στη βιωσιμότητα των αγροτών, που αναγκαστικά θα συμπαρασύρει και τους ίδιους λίαν προσεχώς; Δεν ανησυχούν για την ποιότητα του σκληρού σιταριού που θα παραλάβουν φέτος, με τα περισσότερα χωράφια να «κιτρινίζουν» ήδη από την ελλιπή λίπανση;
Οι επιστημονικοί κλάδοι εμμένουν στα συνήθη...
Στον διάλογο των 50+ τελευταίων ημερών, πολλοί επικαλέστηκαν το χαμηλό ποσοστό της αγροτικής παραγωγής στο συνολικό ΑΕΠ της χώρας. Πολύ μερική προσέγγιση! Διότι το ποσοστό αυτό, δεν περιλαμβάνει πολλά στοιχεία, όπως τη μεταποιημένη αξία των αγροτικών προϊόντων. Και ως γνωστόν η αγροτοβιομηχανία, είναι το μεγαλύτερο και από τα πλέον δυναμικά κομμάτια της βιομηχανίας μας και των εξαγωγών μας που συνεχώς βελτιώνονται.
Ούτε περιλαμβάνει το τεράστιο πλήθος μηχανημάτων και εργαλείων που χρησιμοποιούνται σήμερα σε χωράφια και στάνες. Ούτε φυσικά άλλων εισροών, που έχουν αναγάγει την χημική βιομηχανία της χώρας σε αξιομνημόνευτο οικονομικό και αναπτυξιακό παράγοντα. Ούτε το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των εκχιονισμών που τη στιγμή αυτή διενεργούνται ανά την επικράτεια γίνονται από αγρότες, συχνά με τα μηχανήματά τους. Για να μην αναφέρουμε τέλος τη μεγάλη συνεισφορά των αγροτών στη δημιουργία των άπειρων Πάρκων Φωτοβολταϊκών που στήθηκαν αλλά και λειτουργούν τα τελευταία χρόνια ανά την επικράτεια και μας έχουν κάνει εξαγωγείς ρεύματος. Πώς θα ήταν άραγε ο κλάδος αυτός, εάν έλλειπαν τα φθηνά τοπικά χέρια κατά τη φάση κατασκευής τους;
Πού έσφαλαν οι αγρότες των μπλόκων
Γιατί άραγε δεν ακούστηκαν όλα αυτά; Ήταν τεράστια παράλειψη από μεριάς των αγροτών να αφήσουν όλους τους παραπάνω εκτός παιχνιδιού. Ενθουσιασμένοι από την μεγαλειώδη προσέλευση στα μπλόκα μετά από πολλά χρόνια, περιχαρακώθηκαν σε μικρά αιτήματα, αφήνοντας απ’ έξω όλους όσους καρπώνονται τον κόπο τους. Κι αυτό ήταν ένα λάθος που τους στοίχησε πολύ.
Απώλεσαν σημαντικό μέρος της στήριξης της κοινωνίας, διότι δεν έδωσαν στους πολίτες να καταλάβουν ότι η Ελλάδα, παρ’ όλη την πρόοδό της, εξακολουθεί να είναι μια βαθιά αγροτική χώρα. Αυτό δηλαδή που κατάλαβαν οι ιδιοκτήτες και οδηγοί φορτηγών και βγήκαν συμπαραστάτες από τις πρώτες ημέρες, ξέροντας ότι το μεγαλύτερο ίσως μέρος των φορτίων που κουβαλούν αφορούν το φαγητό, τα αγροτικά εργαλεία, το πετρέλαιο και τα ορυκτέλαια για τα τρακτέρ.
Αυτό που δεν κατανόησαν, για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια, που όντως ταλαιπωρήθηκαν επιστρέφοντας από τις γιορτές, ότι τα επί τόσα χρόνια σκαψίματα για τα νέα δίκτυα, έγιναν με τη βοήθεια των τοπικών αγροτών. Σκεφτείτε οι εταιρείες τους, πέραν του μισθού στους εργαζόμενους στο πεδίο, να είχαν να καταβάλουν, εκτός έδρας, έξοδα διαμονής και σίτισης, υπερωρίες κ.α. Ενώ τώρα, μένοντας στο διπλανό χωριό, πήγαινε το πρωί στο έργο με το αγροτικό, έφευγε πάλι το μεσημέρι και όλα καλά. Ούτε που θα μείνει, ούτε τι θα κάνει το βράδυ, ούτε εάν θα δουλέψει το Σάββατο και να μην επιστρέψει στην οικογένειά του για να επισπευσθεί το έργο. Τι θα έμενε για τους ίδιους;
Είναι πραγματικά κρίμα, που οι επιστημονικοί φορείς που είτε θεσμικά, είτε δεοντολογικά στηρίζουν την αγροτική δραστηριότητα δεν βρήκαν τον χρόνο να πουν δυο κουβέντες για όλα αυτά. Εν αντιθέσει, όλοι επέμεναν στο κριτήριο ότι η προστιθέμενη αξία ανά επιφάνεια γης σε Ολλανδία είναι πολλαπλάσια της Ελλάδας. Κι έτσι, βγήκαν κι αυτοί από την υποχρέωση.
Ούτε όμως επ’ αυτού ακούσαμε τίποτα από τους καταναλωτές. Είναι άραγε η ίδια τομάτα των Τρικάλων και της Πολωνίας ή του Βελγίου που τακτικότατα κατακλύζουν τις αγορές μας; Αφού δεν είναι ίδια, γιατί τις συγκρίνουμε;
Υ.Γ Ούτε από τους Δημάρχους και άλλους αιρετούς ακούσαμε πολλά πράγματα επί του φλέγοντος αγροτικού προβλήματος της χώρας. Η σιωπή τους θα πρέπει μάλλον να αποδοθεί στο γεγονός ότι φέτος το Πάσχα είναι νωρίς και είναι απασχολημένοι με τη διοργάνωση των εκδηλώσεων για την αποκριά...
