Τη δεύτερη θέση μεταξύ όλων των κρατών μελών του ΟΟΣΑ όσον αφορά στη βελτίωση του στρατηγικού πλαισίου για τη δημόσια ακεραιότητα και την καταπολέμηση της διαφθοράς, κατέκτησε η Ελλάδα, σύμφωνα με την έκθεση «Anti-Corruption and Integrity Outlook 2026».
Σύμφωνα με τις μετρήσεις, η Ελλάδα κατέγραψε την 5η καλύτερη επίδοση στην ποιότητα σχεδιασμού και τον 2ο υψηλότερο ρυθμό υλοποίησης δράσεων.
Η έκθεση αναδεικνύει ως καταλυτική τη συμβολή των δημόσιων πολιτικών της Κυβέρνησης και πιο συγκεκριμένα των πολιτικών που θέσπισαν το Υπουργείο Εσωτερικών σε συνεργασία με την Εθνική Αρχή Διαφάνειας και το Υπουργείο Δικαιοσύνης για την αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης με την Ελλάδα πλέον να υπερβαίνει τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ σε κρίσιμους τομείς:
- Νέο Πειθαρχικό Δίκαιο και e-Peitharxika: Η δημιουργία νέου κεντρικού Πειθαρχικού Οργάνου στελεχωμένου με λειτουργούς του ΝΣΚ αποκλειστικής απασχόλησης (ν. 5225/2025), υποστηριζόμενη από την πρωτοποριακή και βραβευμένη ηλεκτρονική πλατφόρμα e-Peitharxika (ν. 4807/2021) που δημιουργήθηκε με μηδενικό κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο ως αποτέλεσμα της συνεργασίας του Υπουργείου Εσωτερικών και της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, έβαλε τέλος στο αίσθημα ατιμωρησίας. Μέσω της πλατφόρμας παρακολουθούνται όλα τα στάδια της διαδικασίας, διασφαλίζοντας την ενιαία εφαρμογή του νόμου και την εξαγωγή τεκμηριωμένων στατιστικών στοιχείων. Ως αποτέλεσμα, στον πειθαρχικό έλεγχο η Ελλάδα σημειώνει εξαιρετικές επιδόσεις τόσο σε κανονιστικό (83%) όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο (100%), όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ περιορίζεται στο 66% και στο 22% αντίστοιχα.
- Ολιστική Στρατηγική Προσέγγιση: Η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως διεθνές πρότυπο για την αναβάθμιση της στρατηγικής της κατά της διαφθοράς σε επίπεδο ολόκληρης της κυβέρνησης (whole-of-government approach), με την έγκριση του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου Καταπολέμησης της Διαφθοράς από το Υπουργικό Συμβούλιο (ν. 4915/2022). Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια διαδραματίζει η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία συντονίζει το Εθνικό Σχέδιο Καταπολέμησης της Διαφθοράς.
- Διαχείριση Σύγκρουσης Συμφερόντων (ν. 4622/2019): Η χώρα πληροί το 100% των κανονιστικών κριτηρίων (μ.ο. ΟΟΣΑ 80%).
- Ρύθμιση του Lobbying (ν. 4829/2021): Κάλυψη του 60% των κανονιστικών κριτηρίων (μ.ο. ΟΟΣΑ 42%).
- Χρηματοδότηση Πολιτικών Κομμάτων (π.δ. 15/2022): εκπλήρωση του 71% των εφαρμοστικών κριτηρίων, με τον μ.ο. του ΟΟΣΑ 58%.
- Ανοιχτά Δεδομένα (Ν. 4727/2020): Αρχιτεκτονική “open by default” για τα δεδομένα της δημόσιας διοίκησης, ενισχύοντας την πρόσβαση των πολιτών στην πληροφορία

Τα παραπάνω συμπληρώνονται από σειρά κρίσιμων μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών για την περαιτέρω ενίσχυση της δημόσιας ακεραιότητας και την προώθηση κουλτούρας μηδενικής ανοχής απέναντι στη διαφθορά. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν:
- Ψηφιακό Μητρώο Παρακολούθησης Υποθέσεων Διαφθοράς (ν.5282/2026): δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα Ενιαίο Ψηφιακό Μητρώο Παρακολούθησης Υποθέσεων Διαφθοράς, αποτέλεσμα της θεσμικής συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης, του Υπουργείου Εσωτερικών, της Βουλής των Ελλήνων, των Δικαστικών και Εισαγγελικών Αρχών, της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων και της Ελληνικής Αστυνομίας. Στόχος του Μητρώου είναι η συστηματική παρακολούθηση της πορείας των υποθέσεων διαφθοράς, η εξαγωγή συμπερασμάτων για τη βέλτιστη εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου και την πάταξη της διαφθοράς, η διασφάλιση της αποτελεσματικότερης και ταχύτερης απονομής της ποινικής δικαιοσύνης και η εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας δικαίου.
- Το Σύστημα Εσωτερικού Ελέγχου: Η θεσμοθέτηση και λειτουργία πρότυπου συστήματος εσωτερικού ελέγχου (ν. 4795/2021) σε συνδυασμό με τους πιστοποιημένους συμβούλους ακεραιότητας και την εισαγωγή ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης κινδύνων (ν. 5013/2023) αποτελούν σημαντικά εχέγγυα διαφάνειας και λογοδοσίας της διοικητικής δράσης.
- Το νέο πλαίσιο Πόθεν Έσχες: Με τον ν. 5026/2023, η Ελλάδα απέκτησε ένα σύγχρονο πλαίσιο για τις δηλώσεις πόθεν έσχες, ηλεκτρονικό πληροφοριακό σύστημα που διαλειτουργεί σε πραγματικό χρόνο με πλήθος κρίσιμων βάσεων δεδομένων, δημιουργήθηκε Επιτροπή Ελέγχου και θέση Συντονιστή Ελέγχων για την άρση του κατακερματισμού αρμοδιοτήτων και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των ελεγκτικών μηχανισμών.
- Καλλιέργεια Κουλτούρας Ακεραιότητας: Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας επενδύει συστηματικά στην ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, με έμφαση στους νέους και τους δημόσιους λειτουργούς, μέσω πρωτοβουλιών όπως ο διετής διαγωνισμός ακεραιότητας για τη νεολαία, ο οποίος προσελκύει πάνω από 2.000 συμμετέχοντες.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει ότι η συνεκτική μεταρρυθμιστική προσπάθεια της Ελληνικής Κυβέρνησης, παράγει μετρήσιμα αποτελέσματα και αναβαθμίζει ουσιαστικά τη διεθνή θέση της χώρας στο πεδίο της δημόσιας ακεραιότητας. Η Κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων που θωρακίζουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και ενισχύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Αναλυτικά τα στοιχεία του ΟΟΣΑ
Στρατηγικό πλαίσιο
Η Ελλάδα πληροί το 47% των κριτηρίων όσον αφορά την ισχύ του στρατηγικού πλαισίου και το 77% στην πράξη, σε σύγκριση με τους μέσους όρους του ΟΟΣΑ που είναι 38% και 32% αντίστοιχα.

Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς 2022-2025 (NACAP) αποτελεί το κύριο στρατηγικό και επιχειρησιακό πλαίσιο της χώρας για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Δομείται γύρω από τρεις γενικούς στόχους: την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους δημόσιους θεσμούς, τη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος και την ενίσχυση της απόδοσης της Ελλάδας σε σχετικούς ευρωπαϊκούς και διεθνείς δείκτες.
Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας (NTA), η οποία ιδρύθηκε με τον Νόμο 4622/2019, λειτουργεί ως ο κεντρικός συντονιστικός φορέας που είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία, την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων, την αξιολόγηση και την ενημέρωση του NACAP, καθώς και τον συντονισμό της εφαρμογής του σε συνεργασία με όλους τους συναρμόδιους φορείς. Το NACAP περιλαμβάνει ένα ειδικό σχέδιο δράσης για κάθε στρατηγικό στόχο, που περιλαμβάνει συνολικά 148 δραστηριότητες, δείκτες σε επίπεδο αποτελεσμάτων, καθορισμένους επικεφαλής οργανισμούς και λεπτομερείς ρυθμίσεις παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και αξιολόγησης. Έχουν δημοσιευτεί εξαμηνιαίες εκθέσεις προόδου εφαρμογής, οι οποίες αναφέρονται σε σχέση με προκαθορισμένους τυποποιημένους δείκτες και στόχους. Η στρατηγική αναπτύχθηκε μέσω μιας εκτεταμένης και χωρίς αποκλεισμούς διαδικασίας διαβούλευσης, συμπεριλαμβανομένων διαθεσμικών και δημόσιων διαβουλεύσεων, καθώς και της συνεργασίας με βασικούς φορείς ακεραιότητας και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.
Ωστόσο, το NACAP δεν περιλαμβάνει ανάλυση της κατάστασης και δεν προσδιορίζει τους υφιστάμενους κινδύνους για τη δημόσια ακεραιότητα. Κανένας διαθεσμικός φορέας δεν έχει συντάξει, τα τελευταία πέντε χρόνια, αναλυτική έκθεση σχετικά με τους κινδύνους για τη δημόσια ακεραιότητα που να παρέχει μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση κινδύνου και να καθορίζει σαφείς προτεραιότητες για ολόκληρο το σύστημα δημόσιας ακεραιότητας. Επιπλέον, η τρέχουσα στρατηγική δεν διαθέτει δομημένη αξιολόγηση που να προσδιορίζει συγκεκριμένες παραβιάσεις ακεραιότητας, τους φορείς που είναι πιθανό να εμπλέκονται και την πιθανότητα και τον αντίκτυπο τέτοιων κινδύνων.
Λόμπινγκ
Η Ελλάδα πληροί το 60% των κριτηρίων σχετικά με τους κανονισμούς για το λόμπινγκ και το 56% στην πρακτική, σε σύγκριση με τους μέσους όρους του ΟΟΣΑ που είναι 43% και 38% αντίστοιχα.

Η Ελλάδα έχει θεσπίσει ένα κανονιστικό πλαίσιο για το λόμπινγκ βάσει του Νόμου 4829/2021 (ΦΕΚ Α' 166/10.09.2021), το οποίο ορίζει τόσο τις δραστηριότητες λόμπινγκ όσο και τους φορείς που θεωρούνται λομπίστες. Το λόμπινγκ ορίζεται ως οποιαδήποτε άμεση επαφή με θεσμικούς εκπροσώπους που στοχεύει στην επιρροή στη λήψη αποφάσεων, ενώ οι λομπίστες είναι φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ασκούν επιρροή έναντι αμοιβής, με την επιφύλαξη της εγγραφής στο Μητρώο Διαφάνειας. Ο νόμος ορίζει τους όρους επιλεξιμότητας και θεσπίζει εποπτικό ρόλο για την Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ), η οποία επιβλέπει τη διαφάνεια στις δραστηριότητες λόμπινγκ.
Έχει υιοθετηθεί ένας κώδικας δεοντολογίας για τους εκπροσώπους συμφερόντων, υποστηριζόμενος από πρακτικές οδηγίες και παραδείγματα καταστάσεων κινδύνου. Το Μητρώο Διαφάνειας είναι προσβάσιμο στο διαδίκτυο και επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν με βάση το όνομα του λομπίστε, τον οργανισμό, τον τομέα παρέμβασης, τον αριθμό εγγραφής και την κατάσταση. Ωστόσο, δεν επιτρέπει την ταξινόμηση ανά στοχευμένη νομοθεσία ή κανονισμό, ούτε απαιτεί την αποκάλυψη των προϋπολογισμών ή των εξόδων για το λόμπινγκ. Ενώ υπάρχουν περίοδοι αναμονής για τους δημόσιους αξιωματούχους που αναλαμβάνουν δραστηριότητες λόμπινγκ, δεν ισχύουν τέτοιοι περιορισμοί για τους λομπίστες που αναλαμβάνουν δημόσια αξιώματα. Κατά την τελευταία περίοδο αναφοράς, δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με έρευνες για μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς για το λόμπινγκ.
Συλλέγονται πληροφορίες σχετικά με τον πραγματικό δικαιούχο των εταιρικών οντοτήτων, ωστόσο η πρόσβαση περιορίζεται στις ορισθείσες δημόσιες αρχές και δεν είναι διαθέσιμη στο ευρύ κοινό.
Σύγκρουση συμφερόντων
Η Ελλάδα πληροί το 100% των κριτηρίων σχετικά με τους κανονισμούς σύγκρουσης συμφερόντων και το 33% στην πράξη, σε σύγκριση με τους μέσους όρους του ΟΟΣΑ που είναι 80% και 45% αντίστοιχα.

Η Ελλάδα έχει θεσπίσει ένα ολοκληρωμένο κανονιστικό πλαίσιο που διέπει τις συγκρούσεις συμφερόντων, καθώς και τις δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων και συμφερόντων. Οι περιστάσεις και οι σχέσεις που ενδέχεται να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων ορίζονται σε διάφορες νομοθετικές πράξεις. Το πλαίσιο για τις δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων και συμφερόντων ορίζεται κυρίως στον Νόμο 5026/2023, ο οποίος καθορίζει τις κατηγορίες των υπόχρεων προσώπων, τις απαιτήσεις υποβολής, τις θεσμικές ευθύνες και τις διαδικασίες επαλήθευσης. Η υποχρέωση ισχύει για μέλη της κυβέρνησης και υφυπουργούς, βουλευτές και αξιωματούχους πολιτικών κομμάτων, δικαστικούς και εισαγγελικούς αξιωματούχους, ανώτερους δημόσιους υπαλλήλους, πολιτικούς συμβούλους και άλλους ορισμένους δημόσιους υπαλλήλους. Οι δηλώσεις πρέπει να υποβάλλονται κατά την ανάληψη των καθηκόντων και στη συνέχεια ετησίως, ώστε να αντικατοπτρίζουν τυχόν αλλαγές στις οικονομικές συνθήκες.
Οι κυρώσεις για παραβιάσεις των κανόνων σύγκρουσης συμφερόντων ή των υποχρεώσεων γνωστοποίησης προβλέπονται από τον Νόμο 3213/2003 και τον Νόμο 4622/2019, οι οποίες κυμαίνονται από διοικητικά πρόστιμα έως ποινικές συνέπειες, ανάλογα με τη σοβαρότητα του αδικήματος. Η Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής των Ελλήνων είναι υπεύθυνη για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις γνωστοποίησης συμφερόντων και περιουσιακών στοιχείων.
Όλες οι δηλώσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά και επαληθεύονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που θεσπίζονται στον Νόμο 5026/2023, με τις περιπτώσεις να επιλέγονται χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση βάσει κινδύνου. Τα τελευταία χρόνια έχει εφαρμοστεί μια σειρά κυρώσεων για μη συμμόρφωση ή μη διαχείριση των συγκρούσεων συμφερόντων. Τα συνολικά ποσοστά συμμόρφωσης αναφέρονται ότι υπερβαίνουν το 90% σε όλες τις κατηγορίες δηλούντων. Ωστόσο, τα δημόσια διαθέσιμα δεδομένα είναι σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωτικά, περιορίζοντας την ικανότητα αξιολόγησης των ποσοστών υποβολής για συγκεκριμένες ομάδες.
Χρηματοδότηση κομμάτων
Η Ελλάδα πληροί το 60% των κριτηρίων σχετικά με τους κανονισμούς για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων και το 71% στην πράξη, σε σύγκριση με τους μέσους όρους του ΟΟΣΑ που είναι 76% και 58% αντίστοιχα.

Το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων και τις προεκλογικές εκστρατείες στην Ελλάδα θεσπίζεται κυρίως με τον Νόμο 3023/2002, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Το πλαίσιο αυτό ορίζει κανόνες για τη χρηματοδότηση των εκστρατειών, τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων, τις κυρώσεις για παραβάσεις και τη λογοδοσία των εκλογικών υποψηφίων και των πολιτικών κομμάτων. Υποχρεώνει τα κόμματα και τους υποψηφίους να αναφέρουν τα έσοδα και τις δαπάνες των εκστρατειών τους και τα πολιτικά κόμματα να δημοσιοποιούν τις ετήσιες οικονομικές τους εκθέσεις. Οι ανώνυμες δωρεές απαγορεύονται για τους υποψηφίους και επιτρέπονται για τα κόμματα εντός ενός ορισμένου ορίου. Απαγορεύονται οι συνεισφορές από δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση για τις συνεισφορές από ξένα κράτη. Επίσης, δεν έχουν θεσπιστεί όρια δαπανών για τρίτους φορείς και η χρήση δημόσιων κεφαλαίων και πόρων υπέρ ή κατά ενός πολιτικού κόμματος δεν απαγορεύεται πλήρως. Οι προσωπικές συνεισφορές στις εκστρατείες των υποψηφίων περιορίζονται στα 5.000 ευρώ ετησίως και στα 20.000 ευρώ για τα πολιτικά κόμματα. Οι κυρώσεις για παραβάσεις είναι ανάλογες με τη σοβαρότητα του αδικήματος και οι υποψήφιοι μπορούν να θεωρηθούν προσωπικά υπεύθυνοι για παραβάσεις.
Η Επιτροπή Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης της Βουλής των Ελλήνων είναι το ανεξάρτητο όργανο που έχει αναλάβει την εποπτεία των πολιτικών κομμάτων και των προεκλογικών εκστρατειών. Διεξάγει ελέγχους, διορίζει ορκωτούς λογιστές και εμπειρογνώμονες και παραπέμπει υποθέσεις στις εισαγγελικές αρχές όταν είναι απαραίτητο.
Στην πράξη, όλα τα πολιτικά κόμματα υπέβαλαν λογαριασμούς που σχετίζονται με τους δύο τελευταίους εκλογικούς κύκλους. Ωστόσο, η συμμόρφωση με τις προβλεπόμενες από τον νόμο προθεσμίες για τις ετήσιες οικονομικές εκθέσεις τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν άνιση. Οι οικονομικές εκθέσεις των πολιτικών κομμάτων είναι δημόσια προσβάσιμες στο διαδίκτυο για την περίοδο 2015-2023 και μπορούν να φιλτραριστούν ανά έτος, τύπο έκθεσης και κόμμα.
Πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία
Η Ελλάδα πληροί το 67% των κριτηρίων σχετικά με τους κανονισμούς για τις δημόσιες πληροφορίες και το 38% στην πράξη, σε σύγκριση με τους μέσους όρους του ΟΟΣΑ που είναι 72% και 62% αντίστοιχα.

Το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες θεσπίζεται κυρίως από το Σύνταγμα, τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (Νόμος 2690/1999) και τον Νόμο για την Ψηφιακή Διακυβέρνηση (Νόμος 4727/2020). Αυτοί οι νόμοι εγγυώνται το δικαίωμα όλων των προσώπων -συμπεριλαμβανομένων των υπηκόων, των κατοίκων, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των εγχώριων και ξένων επιχειρήσεων- να έχουν πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες. Αναγνωρίζει περαιτέρω τους δημόσιους φορείς, καθώς και τους ιδιώτες που εκτελούν δημόσια καθήκοντα, ως κατόχους τέτοιων πληροφοριών, απαιτώντας την παροχή των πληροφοριών στην αιτούμενη μορφή, με σαφείς λόγους για την απόρριψη της πρόσβασης.
Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης είναι η κεντρική αρχή που είναι υπεύθυνη για την πολιτική ανοιχτών δεδομένων στην Ελλάδα. Ο νόμος 4727/2020 ορίζει ότι τα κυβερνητικά δεδομένα είναι «ανοιχτά εξ ορισμού» και επιβάλλει στους φορείς του δημόσιου τομέα να διαθέτουν ηλεκτρονικά τα έγγραφά τους σε ανοιχτές, μηχανικά αναγνώσιμες και επαναχρησιμοποιήσιμες μορφές, όπου είναι δυνατόν. Δεν υπάρχει εξειδικευμένη εποπτική αρχή που να επιβλέπει τις δημόσιες πληροφορίες και, ως εκ τούτου, οι αποφάσεις σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες δεν υπόκεινται σε προσφυγή ενώπιον ανεξάρτητης αρχής.
Στην πράξη, η Ελλάδα δημοσιοποιεί προληπτικά ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων νομοθετικών προτάσεων που υποβάλλονται στο κοινοβούλιο, δημόσιων διαγωνισμών και ανατεθειμένων συμβάσεων, του μητρώου εταιρειών και του κτηματολογίου. Αντίθετα, ορισμένες κατηγορίες πληροφοριών παραμένουν μη διαθέσιμες, συμπεριλαμβανομένων των ατομικών μισθών ανώτερων δημοσίων υπαλλήλων, των δηλώσεων περιουσιακών στοιχείων και συμφερόντων ανώτατων δημοσίων υπαλλήλων και μελών του δικαστικού σώματος, των ενοποιημένων εκδόσεων πρωτογενών νόμων, των ημερήσιων διατάξεων των κυβερνητικών συνεδριάσεων και των ημερήσιων διατάξεων των υπουργών.
Κανονισμοί του πειθαρχικού συστήματος
Η Ελλάδα πληροί το 83% των κριτηρίων σχετικά με τους κανονισμούς του πειθαρχικού συστήματος και το 100% στην πράξη, σε σύγκριση με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ που είναι 66% και 22% αντίστοιχα.

Το πειθαρχικό καθεστώς για τους δημόσιους υπαλλήλους στην Ελλάδα ορίζεται στον Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων (Νόμος 3528/2007). Το πειθαρχικό πλαίσιο ισχύει εξίσου για υψηλόβαθμους αξιωματούχους, όπως οι Μόνιμοι Γραμματείς Υπουργείων και οι Συντονιστές Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Τα πειθαρχικά αδικήματα καλύπτουν κάθε υπαίτια παράβαση των υπηρεσιακών καθηκόντων, με πράξη ή παράλειψη. Οι κυρώσεις ορίζονται και κυμαίνονται από πρόστιμα και επιπλήξεις έως απόλυση. Οι πειθαρχικές ενέργειες υπόκεινται σε παραγραφή πέντε έως επτά ετών.
Τα στάδια της πειθαρχικής διαδικασίας περιλαμβάνουν την έναρξη, την έρευνα, τις ακροάσεις και τις εφέσεις, με τους υπαλλήλους να μπορούν να προσβάλουν αποφάσεις ενώπιον Πειθαρχικών Συμβουλίων, Δευτεροβάθμιων Συμβουλίων, του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Διοικητικού Εφετείου. Σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, το προσωπικό που χειρίζεται υποθέσεις πρέπει να αναφέρει εγκληματική συμπεριφορά στη δικαστική εξουσία ή στις αρχές επιβολής του νόμου.
Όλο το προσωπικό λαμβάνει εξειδικευμένη εκπαίδευση μέσω του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΕΚΔΔΑ), συμπεριλαμβανομένων μαθημάτων σχετικά με τις πειθαρχικές διαδικασίες και τη χρήση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας διαχείρισης υποθέσεων. Αυτή η πλατφόρμα επιτρέπει στους φορείς της κεντρικής κυβέρνησης να παρακολουθούν όλα τα στάδια των διαδικασιών και παρέχει δημόσια πρόσβαση σε συγκεντρωτικά δεδομένα σχετικά με υποθέσεις, κυρώσεις και εφέσεις.