Πρώτα ο επικεφαλής της Fed Τζ. Πάουελ παραδέχεται στην Γερουσία ότι η εκτίμηση περί προσωρινότητας του πληθωρισμού ήταν λάθος και ο όρος πρέπει να πάψει να χρησιμοποιείται.
Λίγα 24ωρα αργότερα η τέως επικεφαλής της Fed και νυν Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Μπάιντεν, κα Γιέλεν δηλώνει και αυτή ότι η εκτίμηση περί προσωρινότητας ήταν λάθος και …εγκαταλείπεται.
Και κάπου εκεί διαρρέει στα διεθνή ΜΜΕ, αλλά περνάει στα «ψιλά», ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας μέλους της Ευρωζώνης, αγόρασε πριν λίγους μήνες δύο τόνους χρυσού (!).
Όταν ζητήθηκε διευκρίνιση από το Δουβλίνο για το πως και γιατί μιας τέτοιας εκπληκτικής και αναπάντεχης κίνησης, η απάντηση ήταν «κανένα σχόλιο».
Όμως αυτή η σιωπή δεν μπορεί να κρύψει την «εκκωφαντική» αυτή κίνηση της Ιρλανδίας, μέλους της Ευρωζώνης, που σπάει και ανατρέπει με μία «πράξη» και όχι λόγια, το επίμονο αφήγημα της ΕΚΤ για την προσωρινότητα των πληθωριστικών πιέσεων, ένα αφήγημα που προσπαθεί να καλλιεργήσει ψευδείς αυταπάτες σε κυβερνήσεις και αγορές.
Καμία Κεντρική Τράπεζα της Ευρωζώνης δεν είχε αγοράσει χρυσό μέχρι σήμερα για δύο τουλάχιστον δεκαετίες, καθώς το ευρώ λίγο πολύ είχε αρχίσει φαινομενικά τουλάχιστον να …λάμπει σαν χρυσός.
Φαίνεται όμως πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.
Μάλλον είναι θέμα χρόνου, όπως φαίνεται, το πότε θα ακούσουμε την κα Λαγκάρντ να ζητάει συγχωροχάρτι για το λάθος περί της προσωρινότητας των πληθωριστικών πιέσεων…
Η αξιοπιστία της ΕΚΤ έχει ήδη αρχίσει να κλονίζεται με τις όχι και τόσο σπάνιες πλέον «γκάφες» της κας Λαγκάρντ. Αλλά πρόκειται για άλλη μία «γκάφα», για ένα πολύ σοβαρό λάθος, ή για ένα σκόπιμο ψέμα;
Γιατί πρέπει να ξεκαθαριστεί επίσης και το αν η Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας αγόρασε τον χρυσό για το δικό της εθνικό χαρτοφυλάκιο ή για λογαριασμό της ΕΚΤ… Η κα Λαγκάρντ έχει να απαντήσει σε πολλά και δύσκολα ερωτήματα μέσα στον Δεκέμβρη.
