Από τη ΔΕΘ στο Μαντούδι μέσω… διάσπασης

Από τη ΔΕΘ στο Μαντούδι μέσω… διάσπασης

Σε δύο δόσεις θα πραγματοποιηθεί η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ και μάλιστα σε απόσταση μιας εβδομάδας. Ο Πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. αποφάσισε να
παρουσιάσει το πρόγραμμά του στις 2 Σεπτεμβρίου, πριν την εναρκτήρια παρουσίαση στα εγκαίνια της ΔΕΘ από τον πρωθυπουργό, ενώ η συνέντευξη Τύπου θα γίνει μια εβδομάδα μετά, στις 9 Σεπτεμβρίου. Ίσως αυτή η εβδομάδα να είναι απαραίτητη για να έχουμε προλάβει να χωνέψουμε τι έχει πει, τόσο εμείς, όσο και ο ίδιος…

Θα μείνω στη ΔΕΘ και στην επιλογή Τσίπρα να σπάσει σε δύο κομμάτια την παρουσία του, κάτι μου του δίνει το δικαίωμα το γεγονός ότι δεν είναι κοινοβουλευτικός αρχηγός. Το να μπει έτσι σφήνα δις στο πρόγραμμα και μάλιστα μέσα σε δύο εβδομάδες, σίγουρα προκαλεί προβληματισμό στο ΠΑΣΟΚ, όπου θα πρέπει να λάβουν πλέον και αυτό υπ’ όψιν τους, καθώς ο Νίκος Ανδρουλάκης, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνει τη δική του εμφάνιση, ασμένως, στο τέλος της Έκθεσης. Φαίνεται ότι αυτός που έστησε το πρόγραμμα της ΔΕΘ, εδώ και δεκαετίες, είχε στο μυαλό του, όχι μόνο να αβαντάρει τον εκάστοτε πρωθυπουργό, αλλά να στέλνει τελευταίο και καταϊδρωμένο των εκάστοτε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με όρους ΔΕΘ δηλαδή προτιμάς να είσαι τρίτος στις εκλογές, παρά δεύτερος. Όπως συνέβη με το ΠΑΣΟΚ δηλαδή, που όμως είχε την ατυχία, να αναδειχθεί ξαφνικά, μετά τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, δεύτερο κοινοβουλευτικό κόμμα… παρά τη θέλησή του, ως φαίνεται.

Στη Βουλή οι μισοί, στις εκλογές όλοι

Το πρόβλημα είναι όμως από εκεί και πέρα πώς θα πάει το πράγμα. Έρχεται μια βαριά πολιτική χρονιά όπου Μητσοτάκης – Ανδρουλάκης, όπως και οι υπόλοιποι αρχηγοί των κοινοβουλευτικών κομμάτων συν Σαμαρά, θα απλώνουν… τραχανά μέσα στη Βουλή. Έτσι, για να ξέρουμε τι μας γίνεται το λέω, από τους επίδοξους πρωταγωνιστές των ερχόμενων εκλογών θα λείπουν από τη Βουλή κατά την ερχόμενη κοινοβουλευτική περίοδο οι Τσίπρας, Καρυστιανού, Βαρουφάκης και Κασσελάκης. (Την Αφροδίτη Λατινοπούλου δεν την υπολογίζω, γιατί ως ευρωβουλευτής – και ουχί ευρωβουλεύτρια – είναι η μόνη από αυτούς που τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να πετύχει κάποιον πολιτικό στόχο της…).

Και κάπως έτσι μου χάλασαν τον Αύγουστο

Κάποιος γνωστός μου, που φαίνεται ότι τελικά δεν με συμπαθεί και πολύ, μόλις μου έστειλε δώρο στο γραφείο μου το φρέσκο βιβλίο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου «Ο Πόλεμος στο Ιράν». Ο υπότιτλος του βιβλίου (σας προλαβαίνω, δεν το έχω ακόμα διαβάσει) είναι: «Οι τραγικές αστοχίες της Ευρώπης». Μάλιστα. Πρόκειται για τον γνωστό αναλυτή και πρώην υπουργό που λίγες ημέρες μετά την έναρξη των επιθέσεων, τον περασμένο Μάρτιο, προέτρεπε σε άρθρο του τη Δύση: «Ο πόλεμος, για να ολοκληρωθεί στρατιωτικά, χρειάζεται εισβολή». Είναι περιττό φυσικά οποιοδήποτε περαιτέρω σχόλιο.

Και τώρα, η καθιερωμένη διάσπαση

Μαθαίνω ότι έρχεται μια νέα διάσπαση σε κόμμα, συγκεκριμένα... τριάσπαση. Μαντέψτε σε ποιο. Ή μάλλον να το πάρουμε αλλιώς. Σας ρωτώ, θα είναι από τη Δεξιά, το Κέντρο ή την Αριστερά; Κρατάω αυτά τα σχήματα που αναγνωρίζω πως πλέον δεν έχουν νόημα για πολλούς και πολλές, αλλά είμαι πια μιας κάποιας ηλικίας άνθρωπος. Ας το πάρει το ποτάμι. Θα σας εκπλήξω. Είναι κόμμα της Αριστεράς! Δεν το περιμένατε ε;

Ποιο κόμμα όμως είναι; Την ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα την αποκλείουμε, καθότι νεοπαγές κόμμα, και χρειάζονται ακόμα τουλάχιστόν μήνα για να αρχίσουν να το συζητούν. Άσε που όπως το πάνε αυτοί αν τους καταχώριζα στην περιοχή της Αριστεράς θα κινδύνευα να μου στείλουν εξώδικο. Το ΚΚΕ έχει ξεμπλέξει με τις διασπάσεις από το 1990 και έχει τον Κουτσούμπα του ήσυχο. Στην Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής δεν γίνονται διασπάσεις, μόνο προσαγωγές. Στον Βαρουφάκη δεν έχουν ανάγκη από τέτοια αυτή τη στιγμή, αφού όπως μας υποσχέθηκε ο ίδιος, θα διασπαστούν εφ’ όσον μπουν στη Βουλή. Οπότε ποιος μένει; Τα-ρα-τα-ταααν!

Ναι είναι η Νέα Αριστερά!

Για να καταλάβουμε πρακτικά τι σημαίνει αυτό για τις πολιτικές ισορροπίες στην Ελλάδα, προσπάθησα να κάνω μια μικρή αριθμητική συγκριτική ανάλυση. Στις μόνες εκλογές που συμμετείχε η Νέα Αριστερά, που ήταν οι τελευταίες ευρωεκλογές, ψήφισαν 4.062.095 άνθρωποι. Η Νέα Αριστερά σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση εκπροσωπεί σήμερα το 0,3% του πληθυσμού. Δηλαδή 12.186,285 ενεργούς ψηφοφόρους των τελευταίων εκλογών. Επειδή είμαι κιμπάρης, και για να κάνουμε εύκολη τη δουλειά μας, το 12.186,285, εγώ το στρογγυλοποιώ και το ανεβάζω στο 12.187.

Η γεωγραφία μιας διάσπασης

Για να καταλάβω την τάξη μεγέθους σε εθνικό επίπεδο κατέφυγα στην απογραφή του 2021. Και τι βρήκα; Ο πλησιέστερος πληθυσμός δήμου στους ψηφοφόρους της Νέας Αριστεράς, με 12.235 κατοίκους, είναι του δήμου Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας, στην Εύβοια. Ένας δήμος που δημιουργήθηκε από τη συνένωση τριών μικρότερων προηγούμενων δήμων, οι οποίοι επειδή προφανώς δεν τα βρίσκανε στο όνομα, αποφάσισαν να χωρέσουν και τα τρία ονόματα στη μαρκίζα. (Το όνομά τους ήταν η ψυχή τους, μάλλον...). Εν πάση περιπτώσει είναι ένας δήμος έτοιμος για διάσπαση! Τι να έχουν για την ενότητα του όποιου πράγματος οι μαγικοί αριθμοί πέριξ του 12.200, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι πως η Νέα Αριστερά πάει να χωριστεί, τρόπω τινά, στην Αγία Άννα, τη Λίμνη και το Μαντούδι! Ελπίζω στην Εύβοια να παραδειγματιστούν και να μείνουν μονιασμένοι.