Ο Κασσελάκης στην Κύπρο, New παλιά entry στο Μαξίμου, Το παράπονο της Αγαπηδάκη, Ο Φίλης πονάει αλλά μένει

Τέσσερις και σήμερα για τις κάλπες της Κυριακής. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες υποψηφίων να κινήσουν κάπως το ενδιαφέρον, το κοντέρ παραμένει κολλημένο στον Κασσελάκη. Σήμερα ο Πρόεδρος του Σύριζα έχει πυκνό πρόγραμμα συναντήσεων με όλο το πολιτικό προσωπικό της Κύπρου, ενώ στο πλάι του θα είναι ο διπλωματικός σύμβουλος του Τσίπρα, Βαγγέλης Καλπαδάκης. Έτσι θα έχει την ευκαιρία να ξεφύγει και λίγο από το ασφυκτικό πρέσινγκ του Φάμελλου, που εσχάτως έχει σβήσει απ’ την εικόνα τόσο το ναύαρχο, όσο και τον Tyler. Ίσως οι επιτελείς του (Καπνισάκης) εκτιμούν πως ο Σωκράτης δεν ταυτίζεται και τόσο με το «παλιό, το φθαρμένο» όπως λένε μονότονα από τη ΝΔ για Νίκο Παππά και Παύλο Πολάκη. Χθες ο Κασσελάκης έκανε και πρόβα επίσημης εμφάνισης στο Προεδρικό Μέγαρο, την οποία πέρασε με καλό βαθμό, σκούρο πρωινό κοστούμι και σωστό στήσιμο.

Ενισχύσεις

Το Μαξίμου ενισχύεται. Τελευταία προσθήκη ο Αποστόλης Δημητρόπουλος. Πρώην Γενικός Γραμματέας Ανώτατης Εκπαίδευσης, απόφοιτος του LSE, και πολιτικός φίλος της Άννας Διαμαντοπούλου, αναλαμβάνει Σύμβουλος του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου. Όπως σημείωσε ο ίδιος «θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να συμβάλλω στο έργο του Πρωθυπουργού, της Κυβέρνησης και της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για να πετύχουμε τη μεταρρύθμιση και αναγκαία αναβάθμιση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Όπως έχει τονίσει πριν από τις εκλογές ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, στο χώρο της παιδείας "έχουμε πολλή δουλειά ακόμη να κάνουμε". Ο Δημητρόπουλος είχε απομακρυνθεί από το υπουργείο Παιδείας πριν ένα χρόνο, εξαιτίας διαφωνίας με το νόμο Κεραμέως για την επιλογή των Συμβουλίων Διοίκησης των ΑΕΙ. Η επαναφορά του και μάλιστα στο επιτελικό έχει βαρύτητα ενόψει και του ανοίγματος στα ιδιωτικά ΑΕΙ.

Πικρία και παράπονο

Δεν είχαν όλοι οι κυβερνητικοί τόσο χαρμόσυνες αναρτήσεις χθες. Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Αγαπηδάκη πέρασε στην αντεπίθεση για επιθέσεις που δέχτηκε από την αντιπολίτευση με αφορμή την παρουσία της στην Θεσσαλία. Πικρά λόγια, παράπονο γιατί δεν την στήριξαν γυναίκες πολιτικοί, και έμφαση στην δική της συνεισφορά στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα τρομερά προβλήματα των κατοίκων σε Καρδίτσα, Τρίκαλα, Βόλο και Λάρισα με την έλλειψη κατάλληλου νερού.

«Η δολοφονία χαρακτήρα μου έγινε πολυσέλιδο αφιέρωμα, για να περάσουμε μετά στις πλημμύρες στη Θεσσαλία, όπου την ώρα που πάλευα να ενημερώσω τους πολίτες και να διασφαλίσω την πρόσβαση τους σε ασφαλές και κατάλληλο νερό, έπρεπε να αντιμετωπίσω και τον σεξισμό, τον σωστό τον πρόστυχο, στον οποίο δε βρέθηκε ούτε μια γυναίκα πολιτικός να αρθρώσει μια κουβέντα».

Θα στέλνει το γιατρό στον πολίτη

Η Αγαπηδάκη ήρθε με φόρα στην κεντρική πολιτική σκηνή και δείχνει πως δεν μασάει. Περιμένω πως και πως έναν απολογισμό του πως κατάφερε να διασφαλίσει την πρόσβαση των πολιτών σε ασφαλές και κατάλληλο νερό, και εξαίρω την προσήλωσή της στον στόχο.

«Ως Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, έχω ήδη θέσει σε τροχιά υλοποίησης τη Β’ φάση της Μεταρρύθμισης του Προσωπικού Γιατρού, τη μεταρρύθμιση της ΠΦΥ με ένα σύστημα που δε θα περιμένει να πάει ο πολίτης στο γιατρό, αλλά στέλνει τον γιατρό στον πολίτη, ενώ παράλληλα ενισχύω τον ρόλο του ΕΟΔΥ ώστε να μπορεί να λειτουργεί και ως «Πολιτική Προστασία της Υγείας», όπως το κάναμε πρόσφατα στη Θεσσαλία» σημειώνει στην μακροσκελή της ανάρτηση.

Καρατομήσεις

Στον αντίποδα της αναπληρώτριας που έχει μεγάλη άνεση με τα σόσιαλ από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη, ο κλειστός, εσωστρεφής Χρυσοχοϊδης που το rotation τον έριξε στο Υγείας. Ο λιγομίλητος Μιχάλης προτιμά να γίνονται είδηση οι πράξεις του. Χθες προσέφερε αναπάντεχο σωσίβιο στην κυβέρνηση καρατομώντας την διοίκηση του «Αγία Όλγα» για λόγους πλημμελούς φροντίδας ασθενών. Ήταν η μόνη είδηση που ήρθε από το πουθενά, και επισκίασε ακόμα και την συνάντηση Κασσελάκη-Φίλη. Θυμίζω ότι ο Χρυσοχοϊδης είναι ο υπουργός που συνέλαβε την 17Ν, είκοσι χρόνια πριν.

Με πόνο

Η συνάντηση ήρθε μετά την συνεδρίαση της «Ομπρέλας» (Φίλης, Βούτσης, Σκουρλέτης) η οποία στήριξε σκληρά Αχτσιόγλου στις εσωκομματικές. Εξίσου σκληρή, ήταν η κριτική Φίλη για το νέο Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως είχε την ευκαιρία να εξηγήσει ο ίδιος ο Φίλης στον Στέφανο χθες, ολ’ αυτά δεν ήταν θυμός γιατί έχασε η Έφη, αλλά πόνος. Η φράση έμεινε ποιητικά μετέωρη, ώστε ο καθένας να αφήνει την φαντασία να οργιάζει. Πόνος γιατί είναι μακριά από τη νέα ηγεσία; Πόνος γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε σε έναν αυτοδημιούργητο εφοπλιστή; Πόνος γιατί ο Στέφανος, πολιτικά, αισθητικά και πολιτιστικά αντιπροσωπεύει το άγνωστο που τρομάζει; Πόνος γιατί η επιλογή του να μείνει (στο κόμμα) αυτή την φορά ισοδυναμεί με ύψιστη πολιτική πράξη που πρέπει να εξηγηθεί;

Τα συναισθήματα

Τα συναισθήματα ανέκαθεν έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην Αριστερά. Ιδιαίτερα στην κυβερνώσα. Από τον τρόμο που εξέπεμψε η πασιονάρια Τζάκρη το 2012 λέγοντας, «ψηφίζω με το πιστόλι στον κρόταφο» το πρώτο Μνημόνιο, μέχρι το «θα ψηφίσω το πολυνομοσχέδιο με βαριά καρδιά» του Σπίρτζη το 2016, το συναίσθημα ήταν η ύστατη καταφυγή. Παραδόξως πιάνει.

Άρα, γιατί να μην πει κι ο Φίλης, «ότι έχω πει δεν τα είπα εν θερμώ, τα είπα με πόνο. (...) Καλώ τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνουν στο κόμμα»; Άρα ο Φίλης μένει στο κόμμα. Τελεία. Όμως φωτογραφία του με τον Στέφανο δεν είδαμε ακόμα. Ένα βήμα την φορά.

Σας φιλώ

Η Πυθία