Τι συνδέει Marin, Macron και Κυριάκο; Ο τελικός στόχος Ευκλείδη

Μ’ αυτό το πλάσμα συναντάται σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου ο τυχερός Κυριάκος. Είναι η Sanna Marin, γεννημένη το 1985 στο Ελσίνκι, και Πρωθυπουργός της Φινλανδίας. Ο πατέρας ήταν αλκοολικός. Την μεγάλωσε με αγάπη ένα ζευγάρι ομόφυλων γυναικών - ως παιδί του ουράνιου τόξου, όπως λέει η ίδια. Τοποθετείται ως σοσιαλίστρια, με βαθιά αντικομμουνιστικά αισθήματα, και ηγείται κυβέρνησης πεντακομματικού συνασπισμού με επίσης γυναίκες στην ηγεσία τους. Οι κοινοί θνητοί βλέπουν γυναίκα υπουργό Οικονομικών την κεντρώα, Πράσινη στο Εσωτερικών, Αριστερή στο Παιδείας και του Λαϊκού Κόμματος στο Δικαιοσύνης. Εγώ πάλι βλέπω σοφές επιλογές της κοινότητας των θρυλικών Αμαζόνων, που είναι πάνω απ’ όλα πολεμίστριες και κυνηγοί, ως κόρες του Άρη και λατρεύουν την ελευθερία. Η Marin , μαζί με την Μαγκνταλένα Άντερσον, πρωθυπουργό της Σουηδίας (κι αυτή σοσιαλίστρια, φεμινίστρια, οικολόγος, κλπ κλπ) ετοιμάζονται να καταθέσουν αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ σε λίγες μέρες.

Ηγέτες νέας κοπής

Τελικά ποιοι ηγούνται της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα; Ηγέτες παραδοσιακών κομματικών απολήξεων , ή μήπως ένας νέος τύπος που χωράει δύσκολα στα παλιά κοστούμια; Η Marin, ο Μακρόν και ο Κυριάκος, μοιάζουν σχεδόν βγαλμένοι από το ίδιο καλούπι, με κοινά οράματα για το μέλλον της ΕΕ, και ικανότητα να συνομιλούν με κοινωνικά στρώματα πέρα κι έξω από τις πολιτικές τους καταβολές στο εσωτερικό των χωρών τους. Αυτή το στοιχείο ενδεχομένως φέρνει σε αμηχανία όσους πορεύονται με τα παραδοσιακά εργαλεία και γι’ αυτό προσπαθούν να ξαναφέρουν την αντιπαράθεση στα γνωστά δεξιά-αντιδεξιά δίπολα.

Τι είναι ο Μακρόν για Αλέξη και Νίκο;

Ένα πρόσφατο παράδειγμα ήταν η νίκη Μακρόν στο β’ γύρο των γαλλικών εκλογών. Μια νίκη που δημιούργησε αμηχανία, τόσο στο στρατόπεδο του Αλέξη, όσο και του Ανδρουλάκη. Τί σκέφτονται κατά βάθος για τον Εμανουέλ αυτοί οι δύο; Τον θεωρούν κοντά ή μακριά από τον κόσμο τους; Η μήπως επειδή δεν μπορούν να τον ερμηνεύσουν, τους είναι αδιάφορος;

Μετρ του μπιλιάρδου

Την αμηχανία έπιασε στον αέρα ο Ευκλείδης, κι είπε να παίξει λίγο πολιτικό μπιλιάρδο. Η αναπάντεχη και σφοδρή επίθεση στον Ανδρουλάκη , με αφορμή τον Μακρόν, είχε ως στόχο τον Αλέξη. Με δυο λέξεις, έκανε θρύψαλα όλο το πολιτικό φλερτ που εξέπεμψε το Συνέδριο του Συριζα προς το Κιναλ, ενώ έδωσε πάτημα στον Ανδρουλάκη να απαντήσει σκληρά. Εκεί λοιπόν που ο Αλέξης προτείνει καθαρά να συγκυβερνήσουν προοδευτικά, έρχεται ο Τσακαλώτος και χαλάει τα μέλια, δίνοντας πολιτικό χρόνο στο Νίκο. Η πίεση να τοποθετηθεί καθαρά για τον Μακρόν, είναι φυσικά μεγαλύτερη στο Κιναλ , απ’ ότι στον Συριζα, κι ο Αλέξης το ξέρει. Στην γωνία τον περίμενε να τον κατηγορήσει για νεοφιλελεύθερες πολιτικές και σύμμαχο του Μητσοτάκη. Άσε που μέσα στο Κιναλ δεν βλέπουν με τον ίδιο τρόπο τον Μακρόν: ο ΓΑΠ πχ τον θεωρεί νεοφιλελεύθερο.

Small is beautiful

Η άποψη των Προεδρικών είναι πως πρόκειται για άλλη μια πινελιά Ομπρέλας στον δρόμο για τις κάλπες της ΚΕ στις 15 Μαΐου. Η προσπάθεια της εσωκομματικής αντιπολίτευσης να ‘σπάσει’ την επικοινωνία Συριζα-Κιναλ, να δημιουργήσει ένταση και εν τέλει να φέρει το κόμμα σε μικρότερα μεγέθη. Small is beautiful δηλαδή, κι ας αγχωθούν άλλοι για το πως θα κυβερνηθει η χωρα. Περνάς καλύτερα στην αντιπολίτευση.

Η απάντηση της Άννας

Στο στήσιμο που έκανε ο Ευκλείδης όμως, μπήκε χθες απρόσμενα η Άννα Διαμαντοπούλου. Κι έχωσε στα επι της ουσίας. «Ο κ. Τσακαλώτος, έχοντας την εμπειρία του υπουργού Οικονομικών, γνωρίζει καλά τις δυνατότητες άσκησης κοινωνικής πολιτικής με τα δεδομένα της παγκοσμιοποίησης, της ψηφιακής οικονομίας και της μειωμένης ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Γνωρίζει καλά τα περιθώρια και τα αποτελέσματα της δικής του οικονομικής πολιτικής μέσα σε μνημόνια, αλλά χωρίς τις συνεχείς κρίσεις της τελευταίας τριετίας. Αν αυτό ήταν σοσιαλισμός ''ζήτω που καήκαμε'», έγραψε στο iefimerida η Πρόεδρος της Επιτροπής της ΕΕ για το μέλλον του κοινωνικού κράτους. «Πέρα, λοιπόν, από τις εύκολες ταμπέλες και τον μόνιμο ''μπαμπούλα'' του νεοφιλελευθερισμού, ας κατανοήσουμε τη σημασία του Κέντρου, του συνδυασμού συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών επιλογών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο».

Και η ανταπάντηση της Σίας

Αυτό το τελευταίο τσίγκλησε πολύ την Σια Αναγνωστοπουλου του Συριζα και δεν το άφησε έτσι. «Συγκρατώ μόνο μια φράση. Μια φράση που συμπυκνώνει τα πάντα» έγραψε σε ανάρτηση στα σόσιαλ για την Άννα, (που απάντησε στον Τσακαλώτο, που έστησε την επίθεση σε Νίκο, με στόχο τον Αλέξη για να μην ξεχνιόμαστε). "Ας κατανοήσουμε τη σημασία του Κέντρου, το συνδυασμό συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών επιλογών...". Με άλλα λόγια, η νομιμοποίηση του συντηρητισμού με τη συμβολή σοσιαλδημοκρατικού αλατοπίπερου.

Η φράση της κ. Διαμαντοπούλου φωτίζει με τον καλύτερο τρόπο την άνοδο της ακροδεξιάς».

Αυτοί ένα προς ένα, ενώ εμείς ένα προς δυο

Η εμμονή της Κουμουνδούρου να αποδώσει την άνοδο της ακροδεξιάς στην Γαλλία στην πολιτική Μακρόν δεν είναι τυχαία.

Ένα ψιλό αναρχικό παπαγαλάκι της πόλης βαμμένο Πασοκ για παραπλάνηση , μου έλεγε ότι η φάση στην Γαλλία μοιάζει πολύ με την φάση στην Ελλάδα την περίοδο ’10-’15: Ο Μελανσόν θυμίζει την πρώιμη εποχή Τσίπρα, ανεπίγνωστος κι ανώριμος, ενώ τριγύρω υπάρχει μπόλικο ακροδεξιό μείγμα. Μόνο που στην Γαλλία το μείγμα είναι ένας (προς Μελανσόν), προς ένα, (προς ακροδεξιά Λεπέν), ενώ στην Ελλάδα ήταν δύο (προς Τσίπρα), προς ένα (προς ακροδεξιά, ΧΑ). «Στο τέλος να δεις θα κάνει κι ο Μελανσόν κολωτούμπα, εάν φτάσει να κερδίσει στις βουλευτές» εκτίμησε το εξωτικό πτηνό.

Και γυρίσαμε στη Marin

Μήπως τελικά η Άννα έχει δίκιο; Μήπως το μοντέλο Marin, Μακρόν και Κυριάκος που φοριέται πολύ στην ΕΕ, είναι η σημασία του Κέντρου, του συνδυασμού συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατικών επιλογών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο που ανατέλλει δυναμικά στον πολιτικό χάρτη; Κι εάν είναι έτσι, τότε τί είναι απέναντί του;

Σας φιλώ

Η Πυθία