Οι κορυφαίες στιγμές του Κάρολου Παπούλια - Ποια πίνει σαμπάνια στο ΚΙΝΑΛ

Γλυκιά θλίψη σκόρπισε στην πολιτική ατμόσφαιρα ο θάνατος του Κάρολου Παπούλια. Γλυκιά, γιατί έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας ζήσει με τον δικό του τρόπο μια συναρπαστική ζωή δίπλα στον Ανδρέα. Επειδή ήταν χαμηλών τόνων, αυτό έγινε αντιληπτό μέσω των μηνυμάτων που κατατέθηκαν χθες στον δημόσιο λόγο από φίλους, συνοδοιπόρους αλλά και πολιτικούς αντιπάλους.

«Φίλος και αφοσιωμένος αγωνιστής ήδη απ΄τα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης και του αντι-δικτατορικού αγώνα, υπηρετήσαμε μαζί στο ΠΑΣΟΚ απ΄την ίδρυσή του και μετά, άνθρωπος με σταθερές απόψεις και μετριοπαθή εκφορά του λόγου» για τον Κώστα Σημίτη.

«Ευπατρίδης πολιτικός που υπηρέτησε με αίσθημα ευθύνης τη χώρα και τίμησε το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, με τη σωφροσύνη και τη μετριοπάθεια που χαρακτήρισαν άλλωστε ολόκληρη τη πορεία του στο δημόσιο βίο», για τον Κώστα Καραμανλή.

«Προσωπικά θα κρατήσω στη μνήμη μου τις μακρές συζητήσεις μας, αλλά και τη ζεστή φιλοξενία του στην πολυαγαπημένη του γη της Ηπείρου», σημειώνει ο πρώην Πρωθυπουργός που τον πρότεινε για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Δυο στιγμές

Από την συμμετοχή στα κοινά, δύο ήταν οι κορυφαίες στιγμές του: Στις 27 Μαρτίου 1987,όταν ως Υπουργός Εξωτερικών μετέφερε στον Ζίβκοφ το μήνυμα του Ανδρέα για την ενεργοποίηση του αμυντικού Συμφώνου Ελλάδας-Βουλγαρίας. Στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου, μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ σχημάτιζε στρατιωτικό άξονα με μία χώρα-μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας, με στόχο το «αγαπημένο» παιδί των ΗΠΑ, (τότε), την Τουρκία. Η επόμενη ήρθε στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, το 2011. Ο Πρόεδρος προπηλακίστηκε από αγανακτισμένους. Μια μελανή στιγμή των μνημονιακών χρόνων που ο τότε ΣΥΡΙΖΑ έβλεπε ως «αυθόρμητη λαϊκή εκδήλωση ιερής αγανάκτησης και οργής, αντάξια των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας για εθνική αξιοπρέπεια, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία». Χθες πάντως είδε τον Κάρολο ως, «μια από τις πιο επιδραστικές πολιτικές μορφές των τελευταίων δεκαετιών τόσο για την πολιτική ζωή της Ελλάδας ευρύτερα, όσο και για τη Δημοκρατική Παράταξη ειδικότερα».

Λιτός βίος

Βρήκα εύστοχο αυτό που έγραψε ένας απλός βουλευτής με το όνομα Μάξιμος Χαρακόπουλος, από την Λάρισα: «Ο Κάρολος Παπούλιας με τον λιτό του βίο, τον ουσιαστικό λόγο και την ευπρέπεια με την οποία πολιτεύθηκε αποτελεί υπόδειγμα δημοσίου ανδρός, ενώ αφήνει βαριά παρακαταθήκη, σε μια εποχή που, δυστυχώς, περισσεύει η δημαγωγία και ο λαϊκισμός».

Ζητά υποβάθμιση

Φυσικά ένας βουλευτής με το όνομα Μάξιμος δεν είναι ποτέ απλός. Έτσι λοιπόν, απλά δεν είναι ούτε τα αιτήματά του. Δίνω προσοχή σ’ αυτά, γιατί συνήθως κρύβουν θησαυρούς. Το τελευταίο του λοιπόν είναι όντως πρωτότυπο, γιατί ζητά από το υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών να υποβαθμιστεί η μελέτη του δρόμου Λάρισας-Κοζάνης, η οποία τώρα είναι για δρόμο με δύο+δύο λωρίδες, νησίδα και ΛΕΑ.

Κοζανίτης υπουργός

Μάλιστα το αίτημα υποβάθμισης του δρόμου, συναντά την ευτυχή συγκυρία του Κοζανίτη υπουργού που περιέργως κατανοεί το αίτημα, σύμφωνα με τον Χαρακόπουλο. Εννοεί τον Μιχάλη Παπαδόπουλο, υφυπουργό. Φυσικά όλα έχουν την εξήγησή τους. Ελασσόνα Κοζάνη έχουν πολλά εμπορικά νταραβέρια, ιδιαίτερα σε κτηνοτροφικά προϊόντα, ενώ υπάρχει ο φόβος ότι ο Ε65 από την μια και ο ΠΑΘΕ από την άλλη, τους κόβει γενικώς πελατεία. Η υπάρχουσα μελέτη δε, τον αποκλείει από δυνατότητα χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά ταμεία, ως ‘τρίτο’ δρόμο αντίστοιχων προδιαγραφών με ΠΑΘΕ και Ε65. Εύχομαι από καρδιάς να καταφέρουν να τον υποβαθμίσουν για να βρουν λεφτά. Πάντα με τον τρίτο δρόμο!

Σκίζει η Λιτσάρα

Μένοντας στην περιοχή, σημειώνω την εκρηκτική άνοδο των μετοχών της Ευαγγελίας Λιακούλη, την οποία μπορεί κάποτε ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ να ψιλοσνόμπαρε ως τόσο έντονα βαμμένη, σαν τραγουδίστρια στα κλαρίνα, όμως από τότε πολύ νερό κύλησε στον Πηνειό αγαπητοί μου. Κι όχι μόνο γιατί έτσι κι αλλιώς είναι η μοναδική βουλευτής του ΚΙΝΑΛ σε ολόκληρη την Θεσσαλία. Τέσσερις Νομούς εποπτεύει, τέσσερις Νομοί στηρίζονται πάνω της. Όμως τα καταφέρνει, γιατί ήταν πάντα εκεί.

Τώρα πίνει σαμπάνια

Η Λιακούλη λοιπόν που ήταν παρούσα στα δύσκολα του ΠΑΣΟΚ, πήρε τα ρίσκα της στηρίζοντας Ανδρουλάκη και τώρα πίνει σαμπάνια. Έγινε Κεγκέρογλου στην θέση του Κεγκέρογλου, δηλαδή Γραμματέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας και έχει μπροστά της πεδίον δόξης λαμπρό. Μέσα σ’ όλα. Αεράτη στην Βουλή, νομίζεις πω εκλέγεται χρόνια, επιθετική εκεί που πρέπει, ξεχωρίζει για την οργανωτικότητα και στωικότητα απέναντι στο Πασοκ. Στα θετικά της επίσης ότι «δεν είναι κάτοικος Αθηνών». Αναπόφευκτα, τα Χριστούγεννα της ήταν ονειρεμένα.

Επιτελικό post

Ονειρεμένα πρέπει να ήταν τα Χριστούγεννα και του υπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ Άκη Σκέρτσου, αν κρίνω από ποιητικό post στα social.

«Σπάσε το ρόδι τ’ άλικο στη μαλλιαρή την πέτρα (…) και σαν το ρόδι μ’ αγαθά το σπίτι να γιομίσει!» είναι η λεζάντα του επιτελικού Άκη. Συμμεριζόμαστε την αισιοδοξία του γιατί δεν μπορεί, κάτι παραπάνω θα ξέρει!

Σας φιλώ

Η Πυθία