Το μισογεμάτο το ποτήρι του Εξαμήνου και το μισοάδειο νέο «ενεργειακό πακέτο» για την Ελλάδα

Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που το ποτήρι εμφανίζεται σαφώς μισογεμάτο. Η έξοδος της χώρας από το καθεστώς υπερβολικών μακροοικονομικών ισορροπιών του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου έχει ουσιαστική αλλά και σαφή συμβολική σημασία αν σκεφτεί κανείς ότι μας συνόδευε για 16 χρόνια.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ούτε ότι δεν υφίστανται μακροοικονομικές ισορροπίες ούτε η χώρα δεν καλείται να λάβει υπόψιν της σειρά συστάσεων που σχετίζονται σχεδόν με το σύνολο των κλάδων της οικονομίας της. Από αλλαγές στην αγορά εργασίας έως την επιτάχυνση της απόδοσης δικαιοσύνης και από το σύστημα δημόσιων προμηθειών έως τη φορολογία.

Εκείνο που δε φαίνεται να διαφοροποιεί την κατάσταση σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά περιθώρια της χώρας είναι η πρόταση της επιτροπής το 0,6% του ΑΕΠ εκ του 1,5% αμυντικών δαπανών που εξαιρούνται από τους δημοσιονομικούς κανόνες να αφορούν σε μέτρα αντιμετώπισης του ενεργειακού κόστους. Η Ελλάδα δε φαίνεται να έχει αντίστοιχα περιθώρια και επιλογές και -υπό τις παρούσες συνθήκες- όποια μέτρα λάβει (πιθανότατα το φθινόπωρο) θα συνδέονται με τα δημοσιονομικά περιθώρια που προκύπτουν από την εκτέλεση του φετινού προϋπολογισμού.

• Κομισιόν για Ελλάδα: Διασφαλίστηκε η σταθερότητα - Τα μέτωπα που απομένουν και το… πολύ κακό σενάριο

Τα «αδιάθετα» του Ταμείου Ανάκαμψης

Σε ό,τι αφορά τέλος ορισμένους (εύλογους) ισχυρισμούς ότι οι 27 θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης κονδύλια που δε θα διατεθούν από το συνολικό αρχικό ύψος του RR, το πιθανότερο είναι να αναζητηθούν -εφόσον συνεχιστεί η κρίση στη Μ. Ανατολή- χρηστικότεροι τρόποι.

Πραγματική εικόνα των αδιάθετων του Ταμείου Ανάκαμψης θα έχουμε προς το τέλος του χρόνου, την ώρα μάλιστα που θα έχει επέλθει ο προγραμματισμένος «ξαφνικός θάνατος» του Ταμείου. Η επέκταση της διάρκειάς του και η αλλαγή κατεύθυνσης των κονδυλίων του δεν είναι ο πλέον εύκολος (νομικά και πολιτικά) τρόπος αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης.

Πρακτικά, μάλιστα, σε περίπτωση που ο πόλεμος συνεχιστεί το καλοκαίρι, οι ανάγκες παρέμβασης -σύμφωνα με τα άσχημα σενάρια που επεξεργάζονται στις Βρυξέλλες- θα αποδειχθούν σημαντικά μεγαλύτερες, σε μία περίοδο που η δημοσιονομική πραγματικότητα των περισσότερων κρατών-μελών είναι -τουλάχιστον- δυσχερής.