Αν είχαμε να κάνουμε μία και μόνη διαπίστωση για την ελληνική οικονομία στο πρόσφατο ταξίδι μας στις Βρυξέλλες, είναι ότι η Ελλάδα -ευτυχώς- δεν είναι στην ατζέντα. Όχι μόνο δεν αποτελεί ζήτημα συζήτησης αλλά το οικονομικό αποτύπωμά της καταγράφεται ως θετικό και οι -βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες τουλάχιστον- προβλέψεις δεν προκαλούν ανησυχία. Αυτό προφανώς δε σημαίνει ότι δεν παραμένει μία χώρα με μεγάλο χρέος και σημαντικές οικονομικές ανισορροπίες.
Αυτό που έχει πλέον καθοριστική σημασία είναι να καταγράψουμε πώς βλέπουν οι Βρυξέλλες -όσοι έχουν γνώση και εμπειρία της ελληνικής οικονομίας- τον τρόπο με τον οποίο καλούνται η σημερινή και οι επόμενες κυβερνήσεις να διαχειριστούν τις προκλήσεις αυτές. Και αυτός συνδέεται άμεσα με την κατάρτιση του εθνικού πλάνου που με τη σειρά του συνδέεται με τον επόμενο κοινοτικό προϋπολογισμό.
Τέσσερις βασικοί πυλώνες προτεραιότητας
Επενδυτικό πλαίσιο: Η Ελλάδα έχει πετύχει σημαντική πρόοδο σε επίπεδο δημοσιονομικών μεγεθών και -εξειδικεύοντας- ακόμα σημαντικότερη σε επίπεδο φορολογικής διοίκησης. Παράλληλα καταγράφει πρόοδο σε δείκτες που σχετίζονται με τις εξαγωγικές της δραστηριότητες. Σε κάθε περίπτωση, η βελτίωση του εξαγωγικού προφίλ της χώρας όπως και η προσέλκυση επενδύσεων που θα συντηρήσουν δεν είναι αγώνας ταχύτητας αλλά μαραθώνιος. Η διαρκής βελτίωση του επενδυτικού πλαισίου αποτελεί βασική προτεραιότητα, όχι μόνο αντιληπτή στις Βρυξέλλες αλλά επιβεβλημένη. Πρόκειται για προτεραιότητα που συνδέεται και με την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας συνολικά της ΕΕ αλλά κυρίως πρόκειται για ανταγωνιστική άσκηση. Η Ελλάδα έχει βελτιώσει την επίδοσή της αλλά συνεχίζει να υπολείπεται σε μεγάλο βαθμό από τον ευρωπαϊκό -και όχι μόνο- ανταγωνισμό.
Ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης: Η ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης παραμένει βασικό ζητούμενο. Οι Βρυξέλλες καταγράφουν σημαντική πρόοδο στον τομέα αυτό αλλά υ χώρα συνεχίζει να υπολείπεται συγκριτικά με τον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Είναι προφανές ότι η ταχύτητα στην επίλυση δικαστικών διαφορών και η προβλεψιμότητα στο πλαίσιο λειτουργίας τους αποτελούν βασικά ζητούμενα για κάθε επένδυση.
Στεγαστικό: Είναι μία από τις βασικές προκλήσεις εντός ΕΕ και αφορά και στην περίπτωση της Ελλάδας. Το «affordable housing» περιλαμβάνεται στις τρέχουσες προτεραιότητες της ΕΕ και θα αποτελεί βασικό θέμα της ατζέντας και μετά το 2026. Δεν είναι τυχαίο ότι το ζήτημα σύντομα αναμένεται -στο βαθμό που του αναλογεί- να μπει και στην ατζέντα των υπουργών Οικονομικών σε επίπεδο Eurogroup και Ecofin.
Ενίσχυση της γυναικείας απασχόλησης: Πρόκειται για μία από τις βασικότερες παρατηρήσεις των διεθνών εκθέσεων που σχετίζονται με τις προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας και της αγοράς εργασίας της χώρας. Με τα δημογραφικά στοιχεία να είναι εξαιρετικά ανησυχητικά, η Ελλάδα υπολείπεται στη στήριξη της γυναικείας απασχόλησης. Δεν πρόκειται για πρόκληση που σχετίζεται μόνο με το ρόλο των γυναικών στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία αλλά -στο πλαίσιο της οικονομίας- με την απώλεια της σημαντικής εν δυνάμει συνεισφοράς τους στην ανάπτυξη.
Από τα μέσα του 2027 και μετά, η Ελλάδα θα κληθεί να συγκροτήσει και να συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το εθνικό της πλάνο, το οποίο -σύμφωνα με τις υφιστάμενες ενδείξεις- θα συνδέεται άμεσα με τις χρηματοδοτήσεις του επόμενου κοινοτικού προϋπολογισμό (2028-34). Ο σχεδιασμός αλλά και η άμεση εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και έργων που θα συνδέονται (και) με τους παραπάνω τέσσερις πυλώνες αναμένεται να αντιμετωπίσουν πρόσφορο έδαφος στις Βρυξέλλες. Έως τότε, προτεραιότητα συνεχίζει να αποτελεί η επιτυχής ολοκλήρωση των εθνικών πλάνων ανάκαμψης (RRPs) των κρατών μελών.
Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήλης ΑΘΗΝΑ-ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Ακολουθήστε το insider.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.
