Η επιστολή της Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν ενόψει της Συνόδου Κορυφής (retreat) της Πέμπτης ανοίγει και επισήμως την πλέον σημαντική σελίδα της ολοκλήρωσης της Ενιαίας Αγοράς και της Εμβάθυνσης της ΕΕ μέχρι σήμερα.
«Υπερβολές» μπορεί να ισχυριστεί κάποιος. Ας καταγράψουμε όμως ρεαλιστικά τα σημερινά δεδομένα. Αν οι «27» έχουν μία ελπίδα να αποκτήσουν μία ουσιαστική θέση στις γεωοικονομικές αλλαγές της εποχής έχουν πολύ συγκεκριμένες επιλογές:
- Να εκμεταλλευτούν την πραγματική -διαχρονική- δύναμή τους που αφορά στην οικονομία και τις εμπορικές σχέσεις με τρίτους εταίρους. Και να την ενισχύσουν
- Να προωθήσουν εσωτερικές αλλαγές απολύτως επιβεβλημένες ακόμα και με χρήση άρθρων της Ευρωπαϊκής Συνθήκης που θεωρούνται ως έσχατη λύση ανάμεσα στις επιλογές.
Στην πρώτη περίπτωση, ίσως είναι δυσκολότερη μάλιστα της δεύτερης. Με την Έκθεση Ντράγκι αλλά και τη συνδρομή του ΔΝΤ στην αποτύπωση της επίδρασης των εσωτερικών εμποδίων στην ευρωπαϊκή αγορά, οι 27 καλούνται να συμφωνήσουν σε ό,τι δεν έχουν κατορθώσει εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια.
Ειδικά, το μοντέλο της κοινής νομοθεσίας για τις καινοτόμες εταιρείες μέσω της πλατφόρμας του αναμενόμενου «28ου Καθεστώτος» ή «EU-Inc» αποτελεί ξεχωριστή πρόκληση αν αναλογιστεί κανείς ότι αφορά ταυτόχρονα τα διαφορετικά νομικά, φορολογικά και εργασιακά νομοθετικά πλαίσια και εντός ΕΕ και την προσπάθεια ενοποίησής τους. Εξαιρετική δύσκολο το εγχείρημα για να προωθηθεί ως νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία και όχι ως (ακόμα μία) οδηγία.
Η ισχυροποίηση του ευρώ αποτελεί ακόμα μία πρόκληση, με τα 21 κράτη-μέλη της Ευρωζώνης να συμφωνούν ότι διαφωνούν από την αρχή της προηγούμενης δεκαετίας. Αν προστεθούν στις χρονίζουσες προκλήσεις π.χ. της τραπεζικής ενοποίησης οι προκλήσεις του ψηφιακού ευρώ και των stablecoins, το παζλ γίνεται ακόμη ποιο δύσκολο.
Fast Track ήμι-ένταξη στην ΕΕ
Το δεύτερο πεδίο αποφάσεων μοιάζει δυσκολότερο αλλά στην πράξη οι διαδικασίες φαίνεται να είναι περισσότερο ορατές. Κατ’ αρχάς ο στόχος είναι κοινός σχεδόν για όλους: Η Ουκρανία πρέπει άμεσα να αποτελέσει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Προφανώς για εθνικούς της λόγους αλλά από τη δική μας (ευρωπαϊκή) πλευρά κυρίως για γεωπολιτικούς. Με την Ουκρανία στους κόλπους της, η ΕΕ αποκτά ισχυρότερο ρόλο τόσο στην ενδεχόμενη λύση στον πόλεμο στα ανατολικά της σύνορα -τουλάχιστον στην ειρηνευτική διαδικασία και την εφαρμογή όποιων σταδίων συμφωνηθούν.
Η πλήρωση όλων των προϋποθέσεων που αφορούν στους έξι ενταξιακούς φακέλους και τα κεφάλαιά τους- είναι πρακτικά αδύνατη. Συνεπώς, μέσα στις επόμενες εβδομάδες οι «27» ηγέτες θα πρέπει να συμφωνήσουν στο πλάνο της Επιτροπής για ένταξη κρατών-μελών με αρχικά περιορισμένα δικαιώματα και στη συνέχεια η ολοκλήρωση της ενταξιακής διαδικασίας.
Μια τέτοια πρωτοβουλία απαιτεί ομοφωνία. Με τον Όρμπαν στο τραπέζι των ηγετών να βλέπει ως εχθρό το Κίεβο και φίλο του τον Πούτιν, οι πιθανότητες περιορίζονται. Εκτός αν… ο Τραμπ έχει διαφορετική άποψη. Και με δεδομένο ότι η ΕΕ δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στις προθέσεις της Ουάσιγκτον, η ενεργοποίηση του Άρθρου 7 της Συνθήκης φαίνεται πιθανότερη παρά ποτέ. Πρόκειται για «έσχατη λύση» που μπορεί να φτάσει για σημαντικούς λόγους ευρωπαϊκού συμφέροντος στην απώλεια ψήφου από ένα κράτος-μέλος (δεν προβλέπεται διαδικασία αποχώρησης).
Θα δοθούν απαντήσεις την Πέμπτη σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα; Όχι. Αλλά θα διαμορφωθεί ένας οδικός χάρτης ώστε στη Σύνοδο του Μαρτίου να έχει καταγραφεί τι, πώς και πότε μπορούμε να περιμένουμε.
Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήλης ΑΘΗΝΑ-ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Ακολουθήστε το insider.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.
