Σε παράγοντα που ενδέχεται να μεταβάλει τις ισορροπίες εντός των ευρωπαϊκών τειχών τείνει να αναδειχθεί το ευρώ, επηρεάζοντας τις πληθωριστικές προβλέψεις και, κατ’ επέκταση, τον χρονισμό και την ένταση των επόμενων κινήσεων από τη Φρανκφούρτη.
Οι αναλυτές συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι τα επιτόκια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα διατηρηθούν στα επίπεδα του 2% - έχουν ως παραδοχή τα budgets των τραπεζών για το 2026 - μέχρι το Μάρτιο. Από εκεί και έπειτα, αρκετά θα εξαρτηθούν από την πορεία του ενιαίου νομίσματος. Πρόσφατα, η συναλλαγματική ισοτιμία ευρώ - δολαρίου ξεπέρασε το όριο του 1,20 για πρώτη φορά από τον Ιούνιο του 2021, καθιστώντας τις εισαγωγές φθηνότερες και επιταχύνοντας την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού. Την ίδια στιγμή, οι κινήσεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο δεν θεωρούνται επαρκώς ισχυρές και ούτε κατ' ανάγκη μόνιμες, έχοντας περισσότερο στοιχεία εποχικότητας. Μέλη του ΔΣ της ΕΚΤ, έχουν δώσει στίγμα για πιθανή ανάληψη δράσης εάν τυχόν ισχυροποιηθεί περαιτέρω το ενιαίο νόμισμα, οδηγώντας σε χαμηλότερες προβλέψεις για τον πληθωρισμό.
Από τεχνικής φύσεως, διαφαίνεται ένα ψευδές σήμα διάσπασης του πτωτικού καναλιού του ευρώ που ισχύει από το 2018, με τα χαμηλά του Ιανουαρίου (προς το 1,1573) να έρχονται στο προσκήνιο.
Τα μοντέλα της ΕΚΤ εκτιμούν ότι μια ανατίμηση της ονομαστικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ κατά 10% θα ωθούσε σε αποπληθωρισμό 0,6 ποσοστιαίων μονάδων μετά από περίπου ένα χρόνο. Το ευρώ έχει ενισχυθεί κατά 2,5% έναντι του δολαρίου από την παρουσίαση των εκτιμήσεων της ΕΚΤ στη συνεδρίαση του Δεκεμβρίου. Εάν το ευρώ συνεχίσει να ανατιμάται μέχρι τη συνεδρίαση της ΕΚΤ στις 19 Μαρτίου, μερίδα αναλυτών αναμένει αναθεώρηση των εκτιμήσεων από πλευράς Φρανκφούρτης για τον πληθωρισμό, «βάζοντας στο τραπέζι» μια ακόμη μείωση του επιτοκίου, προς το 1,75%. Η εξέλιξη αυτή θα προεξοφληθεί από το Euribor τριμήνου, το οποίο θα αρχίζει να υποχωρεί χαμηλότερα από τα τρέχοντα επίπεδα του 2,03%.
Σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη, μια μείωση κατά 25 μονάδες βάσης κατά το πρώτο μισό του έτους δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίπτωση στη στοχοθεσία των τραπεζών. Άλλωστε, οι τράπεζες έχουν διαμορφώσει επαρκή «μαξιλάρια» ανάσχεσης των επιτοκιακών πιέσεων (hedges μέσω interest rate swaps) κινητοποιώντας παράλληλα μεγαλύτερες δυνάμεις στο πεδίο των προμηθειών. Υποστηρικτικά θα συνεχίζει να λειτουργεί και η περαιτέρω μείωση του κόστους των προθεσμιακών και η μετάβαση της πελατειακής βάσης των τραπεζών προς τα επενδυτικά προϊόντα.
Ωστόσο, εν μέσω μιας άτυπης «μάχης» τιμολόγησης και εγκρισιμότητας επενδυτικών πλάνων, με φόντο τη διεύρυνση της «πίτας» των μεγάλων εταιρικών χορηγήσεων, μια περαιτέρω μείωση των επιτοκίων αναμένεται να εντείνει τις πιέσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η άσκηση της αντιστάθμισης της επίπτωσης στα καθαρά έσοδα από τόκους, μέσω της αύξησης του όγκου ενήμερων δανείων, δυσκολεύει, με μια ακόμη μείωση των επιτοκίων και με διαρκή ανταγωνισμό.
Ήδη η «επιθετική» τιμολόγηση φέρνει το spread για καλούς πελάτες σε επίπεδα ακόμη και χαμηλότερα του 1%, όπως επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη στο insider.gr. Παρά ταύτα, οι χορηγήσεις με spread κάτω του 1% είναι εξαιρετικά σπάνιες, με τους ίδιους να κλίνουν προς ένα μέσο spread πέριξ του 1,7% για μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια.
Βέβαια, η μειωμένη τιμολόγηση από μόνη της αποτελεί στρατηγική απόφαση που ενδέχεται να αποφέρει πιο μακροπρόθεσμα οφέλη, όπως ενδεικτικά είναι η αύξηση μεριδίου αγοράς - πιθανή απόσπαση μεριδίου από ανταγωνισμό και η δημιουργία νέων σχέσεων - προσέλκυση πελατών υψηλής δυνητικής κερδοφορίας.
Τα μειωμένα επιτόκια συνδυάζονται με αύξηση προμηθειών λόγω σταυροειδών πωλήσεων, γι' αυτό και δεν προκύπτουν πιέσεις στα αποτελέσματα. Το επιχειρηματικό μοντέλο «μειωμένο spread δανείου - αυξημένος όγκος συμπληρωματικών προϊόντων» ταιριάζει ιδιαίτερα σε μεγάλους εταιρικούς πελάτες και mid - market πελάτες με σύνθετες ανάγκες, όπου και υπάρχουν αυξημένες δυνατότητες σταυροειδών πωλήσεων. Στήριγμα για τις τράπεζες αποτελούν οι διεθνείς χορηγήσεις μέσω syndicated loans, πεδίο στο οποίο ανεβάζουν διαρκώς ρυθμούς, ενώ ώθηση λαμβάνουν από την αναθέρμανση ομολογιακών και τις πιστωτικές γραμμές
