Έπειτα από 2,5 μήνες διαβούλευσης, με διαφωνίες και εκ διαμέτρου αντίθετες παραδοχές, ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό το ύψος της δεύτερης αύξησης του κατώτατου μισθού. «Προσπερνώντας» το πόρισμα της αρμόδιας επιτροπής που συστάθηκε για να μελετήσει το θέμα και παρά την αντίθετη άποψη βασικών υπουργών του οικονομικού κύκλου, αλλά και των κοινωνικών εταίρων, ο πρωθυπουργός πρότεινε τελικά έναν μισθό θα έχει το νούμερο «7» μπροστά, αλλά δεν ξεφεύγει από τα όρια της δημοσιονομικής ισορροπίας.
Προηγουμένως, οι φορείς της διαβούλευσης είχαν προτείνει ένα εύρος αύξησης που ξεκινούσε από το 3% και έφτανε στο 13%. Η ΤτΕ ήταν η πιο φειδωλή στην πρότασή της (3%), οι εργοδοτικοί φορείς κινήθηκαν πάνω-κάτω πλησίον της περιοχής του 4% (ΣΕΒ 4%, ΣΕΤΕ/ΙΝΣΕΤΕ 3%-4%, ΣΒΕ 3% - 5%), οι κοινωνικοί εταίροι ζητούσαν απλώς η αναπροσαρμογή να κινείται στα όρια του πληθωρισμού, το ΚΕΠΕ πρότεινε αύξηση 4%-6%, ενώ η ΓΣΕΕ ζήτησε ο μισθός να επανέλθει στα 751 ευρώ (αύξηση 13,3%).
Η ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στην κάλυψη όσο είναι εφικτό των εισοδημάτων από την ακρίβεια και στην διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, είναι πολύ κρίσιμη. Γιατί η ακρίβεια καλπάζει μεν αλλά για να πληρώνεται ο εργαζόμενος πρέπει να υπάρχουν και θέσεις απασχόλησης.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν πρέπει να υπάρξουν άλλες κινήσεις. Η ανακοίνωση από τον Πρωθυπουργό πως προχωρά από τον Ιούνιο κανονικά η δέσμευση για επιπλέον μείωση κατά 0,5% των ασφαλιστικών εισφορών είναι μία επιπλέον κίνηση και ενίσχυσης του εισοδήματος των εργαζομένων αλλά και ανακούφισης των εργοδοτών. Ίσως λοιπόν θα πρέπει να έχει συνέχεια. Ως μία κίνηση την οποία μάλιστα αποδέχονται οι δανειστές πολύ πιο εύκολα από ότι ένα «πείραγμα» στους συντελεστές ΦΠΑ ή σε άλλα πεδία.
Τα πολύ θετικά στοιχεία της Μ. Πέμπτης για σημαντικά χαμηλότερο από ότι αναμενόταν πρωτογενές έλλειμμα δείχνουν πως τα κρατικά ταμεία αντέχουν. Βεβαίως, έχουμε έλλειμμα και τούτο βάζει όρια στα μέτρα στήριξης, τουλάχιστο όσο η ΕΕ δεν ανοίγει τα χαρτιά της. Πάντως, τα στοιχεία γύρω από την οικονομία που ανακοινώνονται αυτές τις ημέρες που ο καταναλωτής βλέπει την ακρίβεια κατάματα, αφήνουν να υπάρχει και μία νότα αισιοδοξίας. Αισιοδοξίας πως, στοχευμένα έστω, νέα μέτρα στήριξης μπορούν να έρθουν. Για να ανακουφίσουν, λίγο, την αγορά και την κοινωνία που περιμένει να έρθει η δική της «Ανάσταση».
