ESG: Τα 5 θέματα που πρέπει να διαχειριστούν οι επιχειρήσεις

Σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον όπου το ESG θωρακίζεται με ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο συνεχώς εμπλουτίζεται και συγκεκριμενοποιείται, τα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και εταιρικής διακυβέρνησης κριτήρια αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για όλη την αλυσίδα αξίας αυξάνοντας ταυτόχρονα τα διακυβεύματα για τις εταιρείες να παρακολουθούν αποτελεσματικά τους παράγοντες ESG.

Πρώτον, όπως είναι γνωστό, στο κριτήριο εταιρικής διακυβέρνησης, εάν μια εταιρεία δεν συμμορφώνεται με τις πολιτικές, τη νομοθεσία και τους κανονισμούς ESG, ενδέχεται να μην έχει πρόσβαση σε χρηματοδότηση ή ικανότητα να προσελκύει πιθανούς επενδυτές ενώ η στρατηγική ESG που ακολουθεί επηρεάζει τη φήμη της (και το κόστος συμμόρφωσης που μπορεί να προκύψει).

Το δεύτερο ζήτημα αφορά στο πεδίο εφαρμογής 3 το οποίο αφορά στις εκπομπές. Υπάρχουν πολλές προκλήσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εφαρμογή του ESG σε μια αλυσίδα εφοδιασμού, αλλά οι προβλέψεις του Scope 3 μπορεί απλώς να θεωρηθούν ως οι πιο περίπλοκες στη διαχείριση.

Οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου (GHG) αναλύονται σε τρεις κατηγορίες ή «πεδία». Το πεδίο 1 αναφέρεται στις άμεσες εκπομπές. Το πεδίο 2 αναφέρεται σε έμμεσες εκπομπές από εταιρείες όπως η αγορασμένη παραγωγή ενέργειας. Το πεδίο 3 καλύπτει όλες τις άλλες έμμεσες εκπομπές από την αλυσίδα αξίας της εταιρείας.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το διαχειριστεί μια εταιρεία; Σύμφωνα με τον Emir Sassi, Global Head of Procurement Sustainability, στη Novartis, «το μέγεθος του εύρους του Scope 3 ως μέρος των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου είναι πάνω από 90%. Είναι ένας τεράστιος τομέας διαχείρισης πολλών εταιρειών και πολλοί από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ποσοστό δεν είναι άμεσοι. Τα οδικά ταξίδια των εργαζομένων, οι εκπομπές εργοστασίων και γραφείων είναι συχνά πιο εύκολο να εντοπιστούν και είναι λιγότερο από το 10% του συνόλου των αερίων του θερμοκηπίου. Το υπόλοιπο παράγεται από την αλυσίδα εφοδιασμού.

Τρίτον, όπως υποστηρίζει παράγοντας της αγοράς «η βιωσιμότητα είναι ένα καυτό θέμα – σπουδαίο στη θεωρία, αλλά δύσκολο στην πράξη». Οι οργανισμοί συχνά μιλούν για την παρακολούθηση παραγόντων ESG, αλλά αποτυγχάνουν τελικά να ακολουθήσουν τη διαδικασία. Η δημοσίευση δηλώσεων μάρκετινγκ και δημοσίων σχέσεων σχετικά με την επίτευξη στόχων και τη μηδενική στόχευση απλά δεν αρκεί.

Προκειμένου να παρακολουθούν επιτυχώς το ESG, οι εταιρείες πρέπει να έχουν εργαζομένους με ισχυρή κουλτούρα, σαφείς πολιτικές και συστήματα λογισμικού που ήδη υπάρχουν.

Και σε αυτό το σημείο φθάνουμε στο θέμα της αλλαγής κουλτούρας. Όταν πρόκειται για την εφαρμογή παραγόντων ESG σε έναν οργανισμό και την αλυσίδα αξίας, δεν πρόκειται μόνο για τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας αλλά η νοοτροπία και οι αξίες των εργαζομένων έχουν επίσης σημασία.

Τα στελέχη στις ανώτερες βαθμίδες πρέπει να δίνουν το παράδειγμα, διατηρώντας μια εταιρική κουλτούρα υψηλής αξίας μέσω της διαφάνειας σχετικά με τους στόχους, τις ανάγκες, τις πολιτικές και την αποστολή ESG της εταιρείας. Οι εργαζόμενοι, οι πελάτες και οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να κατανοήσουν τι αντιπροσωπεύει η εταιρεία και γιατί η βιωσιμότητα παίζει ζωτικό ρόλο στις προσπάθειες της εταιρείας.

Όσο περισσότερο οι εργαζόμενοι κατανοούν τα οφέλη και τη σημασία του ESG, τόσο περισσότερο μπορούν να βοηθήσουν στην προώθηση των στόχων βιωσιμότητας.

Τέλος, το ESG αποτελεί έναν τεράστιο τομέα παρακολούθησης, ειδικά για μεγαλύτερους οργανισμούς, και πολλές εταιρείες δεν μπορούν να το διαχειριστούν ή να το μετρήσουν τα αποτελέσματα από μόνες τους.

Προκειμένου να αποκτήσουν καλύτερη ορατότητα και κατανόηση των παραγόντων ESG, οι εταιρείες, οι φορείς, οι εργαζόμενοι, οι ενδιαφερόμενοι φορείς και οι επενδυτές πρέπει να συνεργαστούν, να έχουν αυξημένη επικοινωνία και ανοιχτές, ειλικρινείς συνομιλίες με άλλους σχετικά με το κλίμα και τους παράγοντες ESG.