Γαλάζιος στεναγμός ανακούφισης με την υποψηφιότητα Κώστα Τασούλα

Τέλος καλό, όλα καλά με την πρόταση του Πρωθυπουργού για τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έχει μείνει μόνο μια εκκρεμότητα σεναριολογίας ακόμα, ποια θα είναι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για ΠτΔ, και μετά τελειώνει η μακρά περίοδος ονοματολογίας η οποία κουβάλησε το πολιτικό προσωπικό, μια χαρά εδώ κι ενάμιση μήνα. Ο ΠΘ είχε πάρει εξαρχής την απόφασή του για τον φλεγματικό Τασούλα, όμως υπήρχε και μια στιγμή που στάθηκε να σκεφτεί την ανανέωση της θητείας της κ. Σακελλαροπούλου. Η σκέψη διαλύθηκε, όταν έγινε «εικόνα» ότι 15-20 βουλευτές της ΝΔ, δεν θα παρείχαν ψήφο. Μπροστά στον κίνδυνο να κινδυνεύσει η πολιτική σταθερότητα, και ενδεχομένως να επισπευσθούν οι εκλογές, η σκέψη αυτή απομακρύνθηκε. Έτσι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξασφάλισε άλλα δύο χρόνια ήρεμης θητείας.

Κάψιμο

Ο Πρωθυπουργός όμως έπαιξε επικίνδυνα και μια άλλη σκέψη. Να προτείνει τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Στην πραγματικότητα δεν επρόκειτο για σοβαρή εκδοχή, αλλά για τακτικισμό που πέτυχε τον στόχο του: τον εγκλωβισμό του ΠΑΣΟΚ, που την πάτησε την μπανανόφλουδα και περιμένοντας, έχασε την ευκαιρία να εγκλωβίσει πρώτο τη ΝΔ προτείνοντας πχ στήριξη στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Η επόμενη μέρα τους βρίσκει όλους σύμφωνα με την πρόβλεψη: Σε ένα χαοτικό μαλλιοτράβηγμα για το ποιος είναι συναινετικός και ποιος όχι, αν ο Πρόεδρος της Βουλής είναι ο καταλληλότερος, για ποιο λόγο έγινε η επιλογή, ποιος κέρδισε και ποιος έχασε.

Με πολιτικούς όρους η επιλογή Τασούλα μπορεί ν’ αποδεχτεί game changer καθώς συσπειρώνει τους γαλάζιους όλων των αποχρώσεων σε μια κρίσιμη στιγμή, και δίνει έναν ηχηρό πατριωτικό τόνο στην συνολική εικόνα, που, δεν εκπέμπει ούτε το Μαξίμου, ούτε το ΥΠΕΞ. Ασφαλώς ούτε και η νυν ΠτΔ. Ο τόνος αυτός ίσως αποδειχθεί χρήσιμος το επόμενο διάστημα λόγω αναταράξεων στα γεωπολιτικά. Ο ηπειρώτης αυτοδημιούργητος πολιτικός είναι γνήσιο τέκνο της Νέας Δημοκρατίας, και ξεκίνησε την πολιτική του πορεία στο πλευρό του Ευάγγελου Αβέρωφ. Ξεχωρίζει για την καλλιέργεια, το χιούμορ, την αγάπη του στην ποίηση (την περίοδο των μνημονίων έστελνε ποιήματα στον Γιάννη Στουρνάρα), και την ικανότητα να συνθέτει. Μαζί με τον Κάρολο Παπούλια θα είναι οι δύο ηπειρώτες ΠτΔ.

Η απόφασή του να ψηφίσει στην εκλογή ΠτΔ προδιαθέτει για κάτι. Θα είναι μια δήλωση; Ενα statement; Κάτι που αφορά τις ψήφους Σπαρτιατών βουλευτών;

Τέλος εποχής

Ο Τασούλας κατά κάποιο τρόπο υπέγραψε τη μοίρα του, καθώς ήταν ο εισηγητής της ΝΔ στη Συνταγματική Αναθεώρηση που ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2019. Ενα βράδυ αρκετά αργά, θα ήταν περασμένες δέκα, τελείωσαν οι εργασίες της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, όταν έγινε γνωστό ότι η ΝΦ υπερψήφισε την πρόταση της τότε πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για αναθεώρηση του άρθρου που αφορά την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Η είδηση προκάλεσε αίσθηση. Η υπερψήφιση του εν λόγω άρθρου με 180 ψήφους από την Ολομέλεια, οδήγησε στην διαμόρφωσή του από την επόμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που δεν ήταν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά η ΝΔ, με απλή πλειοψηφία 151 βουλευτών (είχε περισσότερους).

Έτσι αποσυνδέθηκε η εκλογή του ΠτΔ από την προκήρυξη εκλογών, ειδάλλως σήμερα δεν θα ήταν απλά μια μέρα ονοματολογίας, αλλά έναρξης προεκλογικής περιόδου.

Η τροποποίηση του επίμαχου άρθρου, βάζει το στοιχείο της συναίνεσης μεταξύ πολιτικών κομμάτων αφού ζητάει εκλογή με 200 ψήφους σε δύο γύρους, και 180 στον τρίτο. Όπως όμως φάνηκε στην πράξη, τελικά οι «παραδοσιακές» προτάσεις μιας κυβέρνησης, να προτείνει ΠτΔ από την άλλη παράταξη, δεν ήταν παρά το φύλλο συκής για να αποφύγει τις πρόωρες εκλογές.

Τώρα που η πλειοψηφία μπορεί να ορίσει ΠτΔ ακόμα και τον Πίνατ (σχήμα λόγου), το κάθε κόμμα επιστρέφει στον υποψήφιο που επιθυμεί χωρίς κανένα πνεύμα συναίνεσης.

Νικήτας Κακλαμάνης

Η μετακίνηση του Προέδρου της Βουλής στην Προεδρία της Δημοκρατίας δημιουργεί κενό στη Βουλή, στην οποία ο Τασούλας ανέβασε ιδιαίτερα τον πήχη. Το φαβορί μεταξύ όσων επιθυμούν πολύ να ανέβουν στην έδρα, και μπορούν να προεδρεύσουν με μπρίο και πυγμή, είναι και ο παλαιός βουλευτής της ΝΔ (κι ένα φεγγάρι Πολιτική Άνοιξη), Νικήτας Κακλαμάνης, ο οποίος φαίνεται «κλεισμένος» για τη θέση.

Το πακέτο περιλαμβάνει τιμητική αποστρατεία με αποχώρηση από την έδρα της Α’ Αθηνών. Η θέση του ΠτΒ πάντως δεν είναι διακοσμητική. Αντίθετα, απαιτεί στενή συνεργασία και πρόσωπο της απολύτου εμπιστοσύνης με το Μαξίμου. Όμως ο Πίνατ ξέρει καλύτερα.

Σας φιλώ

Η Πυθία