Γαλλική κουζίνα για τον Δένδια και… η Γκάγκα του Ιασωνίδη

Κλείνω τα μάτια και βλέπω μια πιατέλα με λαχταριστά coquilles Saint-Jacques, δηλαδή χτένια με κρέμα, μανιτάρια, παρμεζάνα και σέρι, ελαφρά γκρατιναρισμένα. Τα ανοίγω και εισπνέω την αχνιστή breton cotriade, μια πλούσια ψαρόσουπα που συνήθως φτιάχνουν από πεσκανδρίτσα ή σκουμπρί με την προσθήκη κρεμμυδιών, μαϊντανού, λευκού κρασιού, σκόρδου και πατάτας. Bonjour.

Στη Βρέστη

Μια πόλη σ’ αυτή την στρογγυλή γωνιά γαλλικής γης που ονομάζεται Βρετάνη, πετάει σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας για την άτυπη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, γνωστή κι ως Gymnich. Ανατολική Εταιρική Σχέση, δηλαδή οι σχέσεις της ΕΕ με τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που το επιθυμούν, Ευρώπη και Κίνα, σχέσεις με Αφρική αλλά και η περίφημη «Στρατηγική Πυξίδα» στο μενού των πολύωρων συζητήσεων. Η τελευταία θυμίζω είναι η συζήτηση για την εξωτερική πολιτική και ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μοναδικό θέμα στο οποίο μπορεί και να ακουμπήσει τόσο-όσο το κεφάλαιο Τουρκία. Ενώ στις χώρες που επιθυμούν και δεν επιθυμούν ταυτόχρονα πολλά-πολλά με την ΕΕ συγκαταλέγεται η Σερβία (το λέω γιατί είναι ακόμα στην επικαιρότητα το θέμα Τζόκοβιτς και παρακολουθώ το flow σε όλα τα επίπεδα).

Με Κασουλίδη και Λαβρόφ

Στο τραπέζι των παλιών, θα υπάρχει κι ένας νέος: ο νέος ΥΠΕΞ της Κύπρου, Γιαννάκης Κασουλίδης. Το «νέος», σχετικό, αφού υπήρξε ξανά ΥΠΕΞ, πάλι υπό το Νίκο Αναστασιάδη το ’13. Ο γιατρός, θα είναι έξοχη παρέα αφού είναι γαλλοτραφής. Από την πλευρά της Λυών βέβαια, που ίσως είναι ένα κλικ πάνω από την κουζίνα της Βρετάνης. Αλλά ποιος μπορεί ν’ αντισταθεί σ’ έναν ολόφρεσκο αστακό ατλαντικού; Ο υπερβολικά αθόρυβος, και αεικίνητος Δένδιας μίλησε χθες με τον κ. Κασουλίδη τηλεφωνικά. Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι προηγήθηκε τηλεφωνική συνομιλία με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργέι Λαβρόφ με τον οποίο υπάρχει τακτική επικοινωνία. Ο Λαβρόφ φυσικά δεν θα είναι στην Brest, αλλά θα είναι η σκιά του, καθώς το κεφάλαιο Ουκρανία, θα ανοίξει, είτε στην «Στρατηγική Πυξίδα», είτε στη συνεδρίαση το απόγευμα με αντικείμενο «Κατάσταση Ασφαλείας στην Ανατολική Ευρώπη». Τώρα πόσο βαριά θα είναι η σκιά επάνω στο Les atelier de Capucins, στο οποίο θα διεξαχθεί το γεύμα εργασίας, και οι εργασίες των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, θα το δείξει το αποτέλεσμα. Ιδιαίτερη σημασία έχει και το κεφάλαιο σχέσεων ΕΕ με Αφρική.

Πρωινό με ΕΛΚ

Ο Έλληνας ΥΠΕΞ μόλις επέστρεψε από Ανγκόλα και προχθές από Νιγηρία, συνεχίζοντας στην πράξη και όχι απλά στην ρητορική άνευ περιεχομένου, την παραγωγή ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής. Άσχετο: στη Νιγηρία υπάρχει σε ακμή έντονο ελληνικό επιχειρηματικό στοιχείο, και όχι μόνο στη ναυτιλία, που απέσπασε από το Νίκο υπόσχεση για επίσκεψη στο Λάγος. Αν το δείπνο στο de Capucins τραβήξει, βλέπω στο τέλος παρηγορητική Pot au Feu d’ Homard με βραστά ψάρια, αστακό, γαρίδες, στρείδια, μύδια και χτένια, που συνοδεύονται συνήθως από ένα είδος μαγιονέζας σκόρδου. Γνωρίζω προσωπικά την εγκράτεια του Δένδια κι έτσι δεν ανησυχώ. Θα κρατήσει χώρο για το πρόγευμα εργασίας με τους υπουργούς Εξωτερικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), στο Δημαρχείο. Η Βρετάνη είναι η πατρίδα της κρέπας, οπότε στοιχηματίζω ότι το πρωϊνό θα έχει νταντελένιες αλμυρές και γλυκές κρεπούλες γεμιστές με τυρί, μανιτάρια, σολομό, φρούτα και σοκολάτα, δίπλα στον καφέ και τη συζήτηση για τις εξελίξεις ενόψει γαλλικών εκλογών. Η επιλογή της γαλλικής Προεδρίας για το Gymnich, έξοχη. Σ’ αυτή την πόλη με την κέλτική αύρα, μπροστά στον Ατλαντικό, ναυπηγήθηκε το αγαπημένο μας αεροπλανοφόρο Σαρλ ντε Γκολ. Λίγο νοτιότερα, μιάμιση ώρα περίπου, στο Lorient θα ναυπηγηθούν οι Belh@ra.

Ο Λάτσης για τον Παγκόσμιο Ποντιακό Ελληνισμό

Πολύ μακριά από την ανεμοδαρμένη Βρετάνη, στην προσφυγική γειτονιά του Ελληνικού-Αργυρούπολης, γεννιέται ένα σημαντικό ιστορικό τοπόσημο: Το Παγκόσμιο Μέγαρο Ποντιακού Ελληνισμού. Στιβαρή μνημειακή αρχιτεκτονική από το γραφείο Δοξιάδη και προσωπική χρηματοδότηση Σπύρου Λάτση. Όταν λέω προσωπική, κυριολεκτώ. Πρόκειται για έναν σπουδαίο μνημειακό χώρο, ο οποίος θα γίνει στο ευρύτερο πάρκο του Ελληνικού.

Έναν χώρο αντάξιο του Άουσβιτς και του Μουσείου Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ. Όπως ανέφερε ο Οδυσσέας Αθανασίου, εκπροσωπώντας τον Δρ Λάτση στη λαμπρή εκδήλωση που έγινε χθες βράδυ στο Δημαρχείο Ελληνικού-Αργυρούπολης, «το νέο σπίτι των Ποντίων, βάζει τα θεμέλια του στο Ελληνικό, εδώ όπου βρίσκονται οι ρίζες τους, η συλλογική τους μνήμη, οι πατρογονικές τους εστίες. Εδώ όπου κάτι νέο γεννιέται από την αρχή, το Ελληνικό. Μία νέα, σύγχρονη πόλη που φιλοδοξεί να κάνει περήφανους όλους τους Έλληνες πολίτες».

Η Γκάγκα του Ιασωνίδη

Δεν θα σταθώ στους υπουργούς, βουλευτές, δημάρχους τον Πρόεδρο της Βουλής και εκλεκτούς καλεσμένους που παραβρέθηκαν, προεξάρχουσας της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Ούτε στο έντονα φορτισμένο συναισθηματικό κλίμα γιατί οι απανταχού Πόντιοι αποκτούν έναν κοινό τόπο, ένα ιστορικό προσκύνημα παγκόσμιας εμβέλειας. Ούτε στο ότι παραβρέθηκε στην εκδήλωση ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου που είναι η πρώτη φορά που πηγαίνει σε εκδήλωση με οικοδεσπότη τον Γιάννη Κωνσταντάτο του Ελληνικού. Θα μείνω στη Σοφία Βούλτεψη, που χαιρέτισε την αναπλ. υπουργό Υγείας φωνάζοντας δυνατά «η Γκάγκα του Ιασωνίδη»! Αποκαλύπτοντας μια ανεξερεύνητη πτυχή της Μίνας Γκάγκα που από την πλευρά της μητέρας της Ναυσικά Ιασωνίδου έχει ποντιακές ρίζες, βαθιές με τον περίφημο Λεωνίδα Ιασωνίδη - τη συναρπαστική ζωή του οποίου θέλω να δω σε ταινία. (Ναι, προς τιμήν του ονομάζεται ο δρόμος στο Ελληνικό).

Σας φιλώ

Η Πυθία