Η ελληνική γεωργία βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, με τις πολιτικές ηγεσίες να παρακολουθούν αμέτοχες ή απρόθυμες να αναλάβουν δράση. Αντί να επικεντρωθούμε σε ουσιαστικές λύσεις, χανόμαστε σε επικοινωνιακά παιχνίδια και πολιτικές σκοπιμότητες, αφήνοντας τους παραγωγούς να παλεύουν μόνοι τους με τα προβλήματά τους. Δυστυχώς στην Ελλάδα σπάνια προλαμβάνουμε ένα πρόβλημα και συνεχώς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις, σε πολλές περιπτώσεις εξαιρετικά δυσμενείς, αφού αυτές έχουν προκαλέσει καταστροφές (βλέπε πλημμύρες)...
Η διαχρονική αδιαφορία των κυβερνήσεων έχει οδηγήσει τον αγροτικό τομέα σε μαρασμό. Οι παραγωγοί στις ακριτικές περιοχές, που εκτός από τη γη τους φυλάσσουν και τα σύνορα της χώρας, έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους, χωρίς καμία ουσιαστική στήριξη. Η στήριξη των αγροτών σε όλη τη χώρα αλλά ιδιαιτέρως εκεί είναι επιτακτική για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Τα τελευταία χρόνια, ο πρωτογενής τομέας, αντί να αποτελεί προτεραιότητα, φαίνεται πως πλέον αντιμετωπίζεται ως βάρος. Τα δεδομένα είναι απλά και η ανάγνωση αυτών, μας αποδεικνύουν καθημερινά πως η παραγωγή μειώνεται, οι εισαγωγές αυξάνονται, και οι αγρότες μετατρέπονται σε επαίτες επιδοτήσεων, χωρίς κανένα βιώσιμο αναπτυξιακό πλάνο.
Τα στοιχεία της απογραφής του 2021 είναι αμείλικτα: η μέση αγροτική εκμετάλλευση μόλις που φτάνει τα 53,8 στρέμματα, ενώ η γεωργική γη έχει μειωθεί κατά 18,8% από το 2009. Οι ενεργοί γεωργοί και κτηνοτρόφοι έχουν μειωθεί κατά 26,6% μέσα σε μια δεκαετία. Η ύπαιθρος ερημώνει, η γη μένει ακαλλιέργητη, και οι νέοι στρέφονται αλλού, βλέποντας την αδιαφορία του κράτους.
Η γη μας είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μας, αλλά την αφήνουμε να ρημάζει. Το κόστος παραγωγής αυξάνεται, η φορολογία πνίγει τους αγρότες, και οι υποδομές είναι ανύπαρκτες.
Χρειαζόμαστε άμεσα μέτρα: μείωση του κόστους παραγωγής, φορολογικές ελαφρύνσεις, διαφανή διαχείριση επιδοτήσεων και εκσυγχρονισμό των υποδομών. Από την πλευρά τους οι αγρότες πρέπει επιτέλους να ενωθούν, επιτέλους, σε συνεργατικά σχήματα για να αποκτήσουν δύναμη και να μειώσουν τα κόστη τους. Τα συνεργατικά αυτά σχήματα θα πρέπει να είναι μοντέρνα απαγκιστρωμένα από τα μοντέλα του παρελθόντος, μακριά από πολιτικές παρεμβάσεις, με σύγχρονο τρόπο λειτουργείας, αυτόν που απαιτεί πλέον κάθε αγορά στην εποχή μας.
Η αγροτική πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται σε καθυστερημένες και λανθασμένες πληρωμές αγροτικών επιδοτήσεων. Οι αγρότες δεν ζητούν ελεημοσύνη, αλλά τα μέσα για να συνεχίσουν να παράγουν. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου και η μείωση της παραγωγής δεν είναι αναπόφευκτες· είναι το αποτέλεσμα πολιτικών που αγνόησαν και συνεχίζουν να αγνοούν τον πρωτογενή τομέα.
Αν συνεχίσουμε έτσι, η εξάρτησή μας από τις εισαγωγές θα αυξάνεται, και όποια συζήτηση κάνουμε για διατροφική αυτάρκεια στη χώρα μας, μάλλον θα είναι άτοπη. Η οικονομία μας θα πληγεί ανεπανόρθωτα από την κατάρρευση του αγροτικού τομέα.
Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε και να στηρίξουμε τη γη μας, πριν να είναι πολύ αργά...
