Το ενδεχόμενο να αλλάξει επαγγελματικό κλάδο εξετάζει 1 στους 4 Ευρωπαίους, καθώς η παραδοσιακή γραμμική καριέρα αποτελεί πλέον παρελθόν. Οι σύγχρονοι εργαζόμενοι εξερευνούν πολλαπλές επαγγελματικές διαδρομές, αντί να παραμείνουν σε έναν μόνο κλάδο στο σύνολο του εργασιακού τους βίου.
Σύμφωνα με το Workmonitor 2026 της Randstad, που παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, η πλειοψηφία των εργαζομένων διεθνώς θεωρεί πως οι παραδοσιακές επαγγελματικές διαδρομές δεν είναι πλέον κατάλληλες για να αντιμετωπίσουν τις αναταράξεις της αγοράς εργασίας.
Για τον λόγο αυτό άλλωστε το 38% του εργατικού δυναμικού στοχεύει πλέον σε ένα επαγγελματικό portfolio, αλλάζοντας θέσεις εργασίας και κλάδους καθώς εξελίσσεται επαγγελματικά. Στην Ευρώπη, αυτή η νοοτροπία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη μεταξύ των εργαζομένων στο Λουξεμβούργο (57%), την Πολωνία (47%) και τη Νορβηγία (45%), ενώ οι εργαζόμενοι στην Τσεχία (25%) και τη Γερμανία (27%) εμφανίζονται λιγότερο πρόθυμοι να δείξουν ευελιξία.
Η δημιουργία ενός διαφοροποιημένου επαγγελματικού portfolio προσφέρει στους εργαζόμενους περισσότερες επιλογές και ανθεκτικότητα, όμως η ταυτόχρονη διαχείριση πολλαπλών ρόλων συνοδεύεται και από προκλήσεις.
Αυτό ίσως εξηγεί γιατί η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής έχει αναδειχθεί ως ο Νο1 παράγοντας διατήρησης εργαζομένων παγκοσμίως (σε ποσοστό 46%), υψηλότερα και από κριτήρια όπως οι ανταγωνιστικές αποδοχές και οι παροχές (23%).
Υπέρμαχοι της ισορροπίας δουλειάς - προσωπικής ζωής είναι οι νεότερες γενιές, καθώς σχεδόν οι μισοί εκπρόσωποι της Gen Z (45%) και των Millennials (43%) παγκοσμίως δηλώνουν ότι θα παραιτούνταν από μια δουλειά που δεν ταίριαζε με την προσωπική τους ζωή, σε σύγκριση με το 37% της Gen X και το 30% των Baby Boomers.
Η ασφάλεια της εργασίας παραμένει κρίσιμη και σε ορισμένες χώρες όπως η Αυστρία και η Γερμανία ξεπερνά οριακά την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, ως ο βασικός λόγος παραμονής σε μια θέση εργασίας.
Αυτό που ξεχωρίζει, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι οι αποδοχές αναδεικνύονται ως ο λιγότερο σημαντικός παράγοντας για να αποτραπεί η αναζήτηση ευκαιριών αλλού. Με εξαίρεση την Ουγγαρία, καμία άλλη από τις 25 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα δεν επέλεξε τις αποδοχές ως τον κυριότερο λόγο παραμονής σε μια εργασία.
Η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής κατέλαβε επίσης την πρώτη θέση στην Αργεντινή (44%), την Αυστραλία (50%), τη Βραζιλία (45%), τον Καναδά (43%), το Μεξικό (43%) και την Κίνα (44%), ενώ ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες — όπως η Ολλανδία (52%), η Πολωνία (51%) και η Ιταλία (52%) — κατέγραψαν ακόμη υψηλότερα ποσοστά.
Τι ισχύει στην Ελλάδα
Για το 44% των Ελλήνων εργαζομένων ο κύριος λόγος για να παραμείνουν στην τρέχουσα θέση τους είναι η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, ξεπερνώντας την εργασιακή ασφάλεια και τον μισθό (27% και 23% αντίστοιχα).
Το 41% εξακολουθεί να δηλώνει ότι παραιτήθηκε από θέσεις εργασίας επειδή δεν ταίριαζε με την προσωπική τους ζωή (παγκοσμίως 39%). Το 27% παραιτήθηκε επειδή δεν του δόθηκε αρκετή ανεξαρτησία για να εργαστεί με τους δικούς του όρους (παγκοσμίως 25%).
Τέλος το 37% των εργαζομένων δεν θα εξέταζε το ενδεχόμενο να δεχτεί μια νέα θέση εργασίας αν δεν υπήρχε ευελιξία ως προς τον τόπο εργασίας και το 38% δεν θα δεχόταν μια θέση χωρίς ευελιξία ως προς τις ώρες εργασίας, σε σύγκριση με το 43% παγκοσμίως.
