Γιατί «εμείς» δεν μιλήσαμε γι' αυτό το σχεδόν «προσχεδιασμένο» έγκλημα;

Όταν οι οικογένειες δεν έχουν ακόμα καταφέρει να θρηνήσουν τα χαμένα παιδιά τους, είναι δύσκολο ακόμα και να στρέψει κανείς τη ματιά του στις αιτίες και τα πρόσωπα που στέκονται πίσω από αυτό το μακελειό.

Το πένθος είναι εδώ και απαιτεί σεβασμό στους νεκρούς και στις οικογένειές τους.

Όταν όμως αυτό το πένθος αρχίσει να γίνεται οργή -και αυτό δεν θα αργήσει- για τον θάνατο των δεκάδων παιδιών και των σιδηροδρομικών εργαζόμενων στις δύο αμαξοστοιχίες, οι «υπεύθυνοι» πρέπει να έχουν όνομα, πρόσωπο και «ταυτότητα», γιατί αυτό που συνέβη στα Τέμπη, δεν απέχει πολύ από το να είναι ενα «προσχεδιασμένο» έγκλημα.

Μέσα στο πρώτο 24ωρο από την στιγμή που άρχισε να ξετυλίγεται η τραγωδία, οι αιτίες και τα πρόσωπα άρχισαν να ξεπηδούν με πρωτοφανή ευκρίνεια, καθώς ΟΛΟΙ, όσοι άμεσα ή έμμεσα σχετίζονται με τον νυν και πάλαι ποτέ «ΟΣΕ», γνώριζαν οτι η τραγική στιγμή έχει αρχίσει να ετοιμάζεται και ... πλησίαζε.

Το «σενάριο» αυτής της τραγωδίας «γράφεται» εδώ και χρόνια.

Και συμπυκνώνεται σε τέσσερις βασικές αλήθειες:

Το σιδηροδρομικό δίκτυο στην Ελλάδα, το μικρότερο σε μέγεθος σιδηροδρομικό δίκτυο σ' ολόκληρη την Ευρώπη, έχει «αγοράσει» εδώ και χρόνια τα αναγκαία σύγχρονα συστήματα διεύθυνσης (τηλεδιοίκησης και σηματοδότησης, ETCS (European Traffic Control System) και GSM – R (Global System Mobile for Rail)), αλλά δεν τα έχει βάλει σε λειτουργία.

Οι «υπεύθυνοι» φροντίζουν οι σιδηρόδρομοι στην Ελλάδα, να εξακολουθούν να λειτουργούν με «σταθμάρχες», «σφυρίχτρες», κινητά τηλέφωνα και τρένα που οι άλλες χώρες έχουν βγάλει άχρηστα και για σίδερα. Οι σιδηροδρομικοί έχουν υποχρεωθεί να δουλεύουν σε δραματικά μειωμένους αριθμούς με τρένα που κινούνται με ταχύτητες που είναι αδύνατο πλέον να διαχειριστείς «χειροκίνητα».

Αλλεπάλληλες φορές έχουν προειδοποιήσει με υπομνήματα, εκθέσεις και εξώδικα, τις διευθύνσεις τους και τις εκάστοτε κυβερνήσεις για τους τεράστιους κινδύνους που διατρέχει η ζωή των επιβατών αλλά και οι ίδιοι.

Η επίμονη αυτή «στάση» των υπευθύνων έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο επικινδυνότητας – πριν από την τραγωδία στα Τέμπη - που ακόμα και η κάθε άλλο παρά ευαίσθητη στα θέματα αυτά Κομισιόν να υποχρεωθεί να σύρει την χώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μόλις δύο εβδομάδες νωρίτερα.

Υπάρχει όμως και μια άλλη αλήθεια που πρέπει το Οικονογράφημα να καταθέσει σ' αυτό το πολύ σύντομο σημείωμα.

Ο δημοσιογραφικός χώρος στην πλειονότητά του και με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, γι΄αυτές τις τέσσερις αλήθειες, γι' αυτό το σχεδόν «προσχεδιασμένο» έγκλημα, έχει φροντίσει να «μιλήσει» έγκαιρα, οσο λιγότερο μπορούσε...

Είμαστε και εμείς, με τον τρόπο μας, ανάμεσα στους «υπεύθυνους» γι' αυτό το πένθος.

Γ. Αγγέλης