Δεκαπέντε μήνες πριν ανοίξουν οι κάλπες, το πολιτικό τοπίο δείχνει αδιέξοδο. Αδιαμφισβήτητη πρωτιά για τη ΝΔ που ωστόσο μικραίνει κατά τι, διψήφια διαφορά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ που αγκομαχά με την ανάσα της Ζωής και του Βελόπουλου στο σβέρκο, ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Αυτός που τραβάει τη ΝΔ μπροστά είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης που εξακολουθεί να είναι μακράν καταλληλότερος για την δουλειά, συγκριτικά πάντα με τους υπάρχοντες πολιτικούς αρχηγούς.
Η δημοσκόπηση της Metron Analysis για το Mega, έβαλε λιγάκι παραπάνω στο μικροσκόπιο την Μαρία Καρυστιανού, και μέτρησε την απήχησή της σε διαφορετικά τοποθετημένα κοινά επάνω στον πολιτικό χάρτη.
Μετά τις δημόσιες τοποθετήσεις της, λοιπόν, για αμβλώσεις, και συνάντηση Κυριάκου - Ερντογάν, φαίνεται πως κάνει βουτιά στα αριστερά και κεντροαριστερά κοινά, ενώ μεγαλώνει την απήχησή της στα δεξιά.
Ενδιαφέρον.
Θριαμβολογούμε για κάτι δυάρια
Η είδηση καμιά φορά έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις. Από το Αγρίνιο, και την κομματική εκδήλωση της ΝΔ στην Αιτωλοακαρνανία. «Έχω λοιπόν αγωνία, αγωνία μεγάλη, βλέποντας τις δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος, όχι της παράταξης, να έχουν πολλές φορές μπροστά κάτι δυάρια» είπε ο κεντρικός ομιλητής Νίκος Δένδιας, κάνοντας τον Πίνατ να ανατριχιάσει. «Άντε να αγκομαχούμε και να θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα τρία. Κυρίες και κύριοι, δεν είναι αυτό, που μας αξίζει» είπε ο δημοφιλής υπουργός Άμυνας, και δεν έμεινε μόνο εκεί.
«Αν σας πω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο καταλληλότερος Πρωθυπουργός, σας λέω το αυτονόητο. Εάν σας πω ότι η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη που έχει σοβαρή κυβερνητική πρόταση για τον τόπο, σας λέω το αυτονόητο. Αν σας πω ότι η Νέα Δημοκρατία έχει μια Κυβέρνηση από εξαιρετικούς Υπουργούς, σας λέω το αυτονόητο. Όμως όλα αυτά τα τρία αυτονόητα και πολλά άλλα, κάνουν ένα ετερονόητο. Γιατί δεν είμαστε στα όρια της παράταξης; Αυτό πρέπει να το απαντήσουμε και όχι να το απαντήσουμε μεταξύ μας. Πρέπει να το απαντήσουμε στην ελληνική κοινωνία, ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε πάλι εκεί».
Στο Συνέδριο
Ήταν κάπως σαν να διάβαζε την Metron, αλλά με άλλη οπτική. Άσε που πρότεινε τα θέματα αυτά να εκφραστούν στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας που θα γίνει μέσα Μαΐου. «Τι δεν κάνουμε σωστά; Τι πρέπει να κάνουμε καλύτερα; Πού πρέπει να επανέλθουμε στις αξίες μας και στις αρχές μας, σ’ αυτό που είμαστε, στο DNA μας, στο γενετικό μας υλικό, ώστε να μπορέσουμε το 2027, όταν έρθει η ώρα των εκλογών, να είμαστε πάλι η αυτοδύναμη κυβέρνηση».
Κι όλοι νομίζαμε πως το καυτό συνέδριο θα είναι του ΠΑΣΟΚ τον Μάρτιο.
Τον λένε ΝΔ
Ο Δένδιας δεν είναι κανένας τυχαίος φυσικά, μέσα στην παράταξη. Είναι γαλαζοαίματος.
«Λένε διάφοροι, παλιά λένε ότι το είπε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ότι όποιος νέος δεν ήταν αριστερός κτλ κτλ. Εγώ λοιπόν, να σας πω την αμαρτία μου, δεν ήμουν ποτέ αριστερός. Πάντα ΝεοΔημοκράτης ήμουν από μικρό παιδί και ξέρετε, έχω και αυτό το όνομα που με κυνηγάει, Νίκος Δένδιας. Τα αρχικά μου είναι ΝΔ, Νέα Δημοκρατία. Και τη γυναίκα μου, όπως ξέρετε, τη λένε Δάφνη, πάλι ΝΔ, Νίκος – Δάφνη! Λοιπόν, αυτό με το Ν. Δ. όλη μου τη ζωή». Εκεί έπεσε πολύ θερμό χειροκρότημα
Ενώνει
Οι αγωνίες του Νίκου Δένδια για το εύρος της παράταξης είναι αδιαμφισβήτητες και η κριτική του αιχμηρή. Εκτιμώ, όμως, πως δεν θα χαλάσει το κλίμα όταν βρεθούν στον τελευταίο αποχαιρετισμό της σπουδαίας Βυζαντινολόγου, με την μυθιστορηματική ζωή Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, για τον οποίο θα γυρίσει και ο Πρωθυπουργός από την Ινδία.
Πώς αποχαιρέτησε την Αρβελέρ
«Η Ελένη Αρβελέρ κατέστησε τον εαυτό της συνώνυμο της επιστήμης της Ιστορίας και τώρα ενσωματώνεται στο αντικείμενο που ερεύνησε και δίδαξε με απαράμιλλη γοητεία σε όλη τη μυθιστορηματική ζωή της. Υποκλινόμαστε»
«Τους πραγματικά μεγάλους ανθρώπους δεν τους αποχαιρετούμε ποτέ. Κατοικούν μέσα μας. Αντί αποχαιρετισμού. Μεγαλύτερη αξία έχουν τα λόγια της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ από τα δικά μας.
«Η ζωή μου δεν ήταν προγραμματισμένη· ήταν απάντηση στις δυσκολίες».
«Δεν φοβήθηκα ποτέ την αποτυχία· φοβήθηκα μόνο τη μετριότητα».
«Το χρέος απέναντι στην πατρίδα δεν είναι σύνθημα· είναι στάση ζωής».
«Η μόρφωση είναι δύναμη όταν γίνεται ήθος».
«Δεν υπήρξα ποτέ θύμα· ήμουν πάντα μαθήτρια της ζωής».
«Όταν πολεμάς για την ελευθερία δεν ζητάς πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων».
«Αν μας κυβερνούν οι ανίκανοι, τότε φταίνε οι ικανοί».
«Αριστερός είναι αυτός που κάνει αριστερά πράγματα, όχι αυτός που λέει ότι είναι».
«Οι άνθρωποι που έχουν βεβαιότητες είναι τελειωμένοι».
«Οι Έλληνες είμαστε λαός που μεγαλουργεί όταν κινδυνεύει».
«Το Βυζάντιο είναι η άλλη όψη του ελληνισμού».
«Η παιδεία δεν είναι αποστήθιση, είναι καλλιέργεια».
«Η ταυτότητα δεν είναι κληρονομιά μόνο, είναι και ευθύνη».
Ο Σταύρος Θεοδωράκης
Ήταν ο κρυφός έρωτας του Μάνου Χατζιδάκι!
Έτσι μου είχε πει.
Δεν θυμάμαι αν ήμασταν στον Βύρωνα - στη γειτονιά που μεγάλωσε - ή στο διαμέρισμά της, στους Κήπους του Λουξεμβούργου στο Παρίσι.
Ένας ολάνθιστος κήπος γνώσης ήταν η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ. Έμπαινες και δεν ήθελες να βγεις.
Ρούφαγα τις διηγήσεις της.
Για τον Μιτεράν, τον Σιράκ, τον Κολ, όλους τους σπουδαίους που συναναστράφηκε. Τον Κωνσταντίνο Καραμανλή βέβαια.
Και μετά η αγάπη της για τον Σωκράτη, τον Μπαλζάκ...
Η μοναξιά, η μουσική, η ασκητική προσήλωση στη δουλειά της.
Και ο ενύπνιος θάνατος που προσδοκούσε.
Υποκλίνομαι.
Ο Νίκος Αλιάγας
Για την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ πατρίδα δεν ήταν απλώς ένας γεωγραφικός τόπος, αλλά το συναίσθημα : «Πατρίδα είναι η συγκίνηση, είναι ο τόπος που κρατά τις αναμνήσεις και τις συγκινήσεις σου. Πατρίδα είναι τα κοινά μας ενδιαφέροντα, το “εμείς”, το οποίο είναι πολύπλευρο και φυσικά δεν περιλαμβάνει μόνο τους ανθρώπους με τους οποίους είσαι συμπατριώτης, αλλά και αυτούς με τους οποίους συγκινούμαστε από τα ίδια πράγματα»...
Και μερικές σκέψεις από την ίδια
- Το πιο δεσμευτικό στις ανθρώπινες συναναστροφές είναι η ιδεολογία, να μην μιλάς παρά μόνο σε μια ορισμένη ομάδα ανθρώπων. Εμένα δεν με ενδιαφέρει η ιδεολογία, αλλά οι άνθρωποι. Φίλος μου δεν είναι αυτός που πιστεύει στις ίδιες λύσεις με μένα, αλλά αυτός που είναι σωστός άνθρωπος.
- Η καλοσύνη είναι μίμηση Θεού.
- Όσοι κρύβουν τα χρόνια τους χάνουν μαζί και τις αναμνήσεις.
- Στην Γαλλία ο υλικά πλούσιος δεν θεωρείται αστός, η αστική τάξη είναι παιδεία!
- Κανένας λαός δεν έμεινε 400 χρόνια σκλάβος, υπήρχε μεγάλη έλλειψη αυτοπεποίθησης. Γιατί μετά την απελευθέρωση δημιουργήθηκαν ρωσικό, γαλλικό και αγγλικό κόμμα; Που ήταν το ελληνικό κόμμα; Μάθαμε να είμαστε πάντα ραγιάδες κάποιου. Αν ξέραμε καλά την ιστορία μας θα είχαμε διαγράψει πολλούς υποτιθέμενους «ήρωες» και θα αλλάζαμε πολλά ονόματα δρόμων και πλατειών που φέρουν τα ονόματά τους.
- Όταν ο Έλληνας πάει στην Ευρώπη ουσιαστικά πάει στο σπίτι του, αν θεωρήσουμε «εξωτερικό» την Ευρώπη σημαίνει πως είμαστε ακόμα «Ανατολή».
- Μαζί με τον Πρόεδρο Μιτεράν φθάνω στη Νέα Υόρκη για να υπογράψω συμβάσεις με τα αμερικανικά πανεπιστήμια. Φτάνοντας στο Πανεπιστήμιο μας υποδέχεται ο πρόεδρός του: «Χορεύεις καλαματιανό;» μου λέει και τα χάνω, το όνομα μου John Brademas”.
Στο δείπνο εντυπωσιασμένος ο Μιτεράν σχολιάζει: «Ο Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (Μπραδήμας) και η Πρόεδρος όλων των Πανεπιστημίων του Παρισιού (Γλύκατζη) δεν μίλησαν ούτε γαλλικά, ούτε αγγλικά, αλλά ελληνικά. Ε! αυτό είναι αυτοκρατορία!» Η Παιδεία μας έχει αποτύχει γιατί στα παιδιά μιλάνε όλοι από την αρχή για επιτυχία, κανείς δεν τους μιλάει για ευτυχία...».
Σας φιλώ
Η Πυθία
Διαβάστε περισσότερα άρθρα της στήλης INSIDE OUT
Ακολουθήστε το insider.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.
