Παράσταση νίκης και καταλληλότητα βγάζουν Κυριάκο - Από που αντλεί τη συγκρότησή του

Βουλιάζουν όλοι μαζί όπως βρίσκει και η δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action24. Το πρόβλημα της αντιπολίτευσης αναδεικνύεται όλο και περισσότερο με κάθε νέα έρευνα.

Η παράσταση νίκης, ένας δείκτης που τους τελευταίους μήνες είχε εξαφανιστεί, βγάζει μακράν πρώτο και νικητή τον Κυριάκο, στη συνέχεια ακολουθεί με 12% ο κανένας,- που είναι στην πραγματικότητα αναμονή για Αλέξη και Καρυστιανού-, και ακολουθούν τρίτοι, τέταρτοι και πέμπτοι Ανδρουλάκης, Ζωή και Βελόπουλος.

Στην παράσταση νίκης συνήθως προεξοφλείται αυτό που πιστεύουν οι πολίτες ότι θα γίνει στο τέλος, και στο τέλος αυτό γίνεται. Ο εν λόγω δείκτης μαζί με την καταλληλότητα για Πρωθυπουργό βγάζουν αποτέλεσμα.

Και το αποτέλεσμα εάν οι κάλπες άνοιγαν αυτή την Κυριακή, είναι υπέρ του Κυριάκου και κατά του Ανδρουλάκη. Γιατί εδώ το ενδιαφέρον δεν είναι ότι ο «Κανένας» πλησιάζει τον Κυριάκο. Αλλά ότι και ο «Κανένας» και ο «Άλλος» και η Ζωή και ο Βελόπουλος αφήνουν πίσω τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Το επόμενο διάστημα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκτός από το Συνέδριο του κόμματός του, θα έρθει αντιμέτωπος και με την πρόκληση των συναινέσεων. Όπως ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης, την άνοιξη θέλει να ξεκινήσει τις εργασίες της Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος.

Σφίγγουν τα γάλατα.

Σκάλισε

Και να πεις ότι ο δρόμος του Κυριάκου είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, πέρα από τα προφανή, αποκάλυψε και την αδιαφορία και των δικών του κυβερνήσεων για τον πρωτογενή τομέα. Το αποκαλύπτει ο ίδιος με διάφορες αφορμές.

Χθες, μετά από άλλη μια τετράωρη και κοπιαστική σύσκεψη με αγροτοσυνδικαλιστές στο Μαξίμου, συνομίλησε με τον Ηλία Κανέλλη του Books Journal, ο οποίος φυσικά τον ρώτησε σχετικά.

«Ξέρετε, σε αυτές τις συζητήσεις, πολλές φορές όταν "σκαλίζει" κανείς λίγο πέρα και κάτω από τα συνηθισμένα, θα έλεγα, συνδικαλιστικά αιτήματα, ανακαλύπτει πολύ πιο δομικά ζητήματα του πρωτογενούς τομέα, τα οποία νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να τα αντικρίσουμε κατάματα», απάντησε ο ΠΘ, ουσιαστικά αποδεχόμενος ότι τα πραγματικά προβλήματα του αγροτικού κόσμου δεν τα έχει αντικρίσει κατάματα μέχρι τώρα.

Έρχεται Αγροτικό Επιμελητήριο

Το πλεονέκτημα του Κυριάκου όμως είναι αυτό: Μπορεί να τα χάνει από το πρόβλημα, όμως μετά ανασυγκροτείται, παραδέχεται το λάθος και πάει μπροστά. Η δημοσιογραφική παρατήρηση ότι οι αγρότες έχουν πρόβλημα εκπροσώπησης, και το σίριαλ με τις δυο συσκέψεις στο Μαξίμου και τους εκπροσώπους των μπλόκων, οδήγησε στο να γεννηθεί η σκέψη δημιουργίας Αγροτικού Επιμελητηρίου.

«Αυτό το οποίο θα επεδίωκα -να καταλήξω- είναι πρώτα να υπάρχει πια, επιτέλους, μία πραγματική αγροτική εκπροσώπηση, διότι αυτό που συζητάμε τώρα δεν συνιστά πραγματική εκπροσώπηση -ο καθένας δηλώνει, στο αγροτικό κίνημα, είσαι ό,τι δηλώσεις- και αυτό να μας οδηγήσει, ενδεχομένως μέσω παρεμβάσεων που μπορεί να κάνουμε και εμείς, ενδεχομένως δημιουργία ενός αγροτικού επιμελητηρίου, να μπορούμε να έχουμε πραγματικούς συνομιλητές. Γιατί αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε ακριβώς με ποιους συνομιλούμε» τόνισε ο ΠΘ.

«Αυτό δυσχεραίνει και τον διαχρονικό διάλογο, διότι εμείς με τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους πρέπει να μιλάμε συνέχεια. Τα θέματα τα οποία προκύπτουν δεν είναι ζητήματα μόνο τα οποία πρέπει να επιλυθούν την «κλασική» περίοδο των διαμαρτυριών, όταν δεν υπάρχουν αγροτικές εργασίες.

Έχουμε ζητήματα που αφορούν τη νέα ΚΑΠ, έχουμε ζητήματα που αφορούν τα έργα υποδομής, τη διαχείριση του νερού, την εκπαίδευση των αγροτών, τη νέα τεχνολογία. Όλα αυτά απαιτούν, θα έλεγα, έναν σταθερό και συνεχή διάλογο.

Αλλά πρέπει να ξέρουμε και εμείς, ως εκλεγμένη κυβέρνηση, με ποιους πραγματικά συνομιλούμε και ποιοι τελικά εκφράζουν τους αγρότες».

Γιατί είναι καλύτερος

Ο Κανέλλης δεν είναι κλασικός δημοσιογράφος. Στροφάρει διαφορετικά κι αυτό έχει ενδιαφέρον.

Ηλίας Κανέλλης: Είστε ένας πολιτικός που μπαίνει στα προβλήματα, τα ανατέμνει και μπορεί να τα περιγράψει. Ενδεχομένως εκεί οφείλεται και η μακροημέρευσή σας.

Πώς έγινε και αποκτήσατε αυτή τη συγκρότηση;

ΠΘ: «Ημουν τυχερός στα πρώτα μου, θα έλεγα, πανεπιστημιακά βήματα να αποκτήσω μια πολύ συγκροτημένη γνώση βασικών ζητημάτων που άπτονται της πολιτικής και κοινωνικής επιστήμης.

Αυτό είναι κάτι το οποίο με διευκολύνει, θα έλεγα, στη συγκρότηση της σκέψης μου. Και στη συνέχεια, επειδή είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει πολλά διαφορετικά ενδιαφέροντα. Μπορώ να διαβάζω πολλά πράγματα παράλληλα, να προσπαθώ να φυλάσσω χρόνο για τον εαυτό μου και να ενημερώνομαι καλά για τους φακέλους των Υπουργείων, να προσπαθώ να μπαίνω σε βάθος, γιατί το θεωρώ απαραίτητο για τη δουλειά μου. Αλλά και να διαβάζω, θα έλεγα, εκτός ύλης ή ζητήματα τα οποία είναι ευρύτερου ενδιαφέροντος, τα οποία με τον τρόπο τους, όμως, τα ερεθίσματα τα οποία μου δίνουν πάντα μπορεί να μου είναι χρήσιμα και στην καθημερινή μου δουλειά.

Παράδειγμα

«Επειδή είχα την τύχη να σπουδάσω σε πολύ καλό αμερικανικό πανεπιστήμιο, η αντίληψη που έχουν τα πανεπιστήμια αυτά για τα θεμέλια της γνώσης στηρίζεται πάρα πολύ στην πρωτογενή ανάγνωση, συζήτηση, συγγραφή κειμένων γύρω από σημαντικά κείμενα διανοούμενων.

Να δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Όταν ήμουν στο Χάρβαρντ, επέλεξα τον δεύτερο χρόνο, το πεδίο κατεύθυνσης μου ήταν ένα πεδίο κατεύθυνσης αρκετά διεπιστημονικό, το οποίο είχε τον ευρύτερο τίτλο «Κοινωνικές Επιστήμες», Social Studies στα αγγλικά.

Αν ήθελες να σπουδάσεις Social Studies στο Χάρβαρντ, το οποίο ήταν ίσως ένα πρόγραμμα πολύ, θα έλεγα, αναγνωρίσιμο και επιλεκτικό, έπρεπε τον πρώτο χρόνο του προγράμματος να διαβάσεις από το πρωτότυπο, χωρίς καμία βοήθεια, επτά θεωρητικούς. Αυτοί ήταν ο Adam Smith, ο Alexis de Tocqueville, ο Karl Marx, ο John Stuart Mill, ο Max Weber, ο Emile Durkheim και ο Sigmund Freud.

*Ηλίας Κανέλλης: Άριστα.

*Κυριάκος Μητσοτάκης: Αυτοί είναι επτά. Επτά έναν χρόνο, εκατοντάδες σελίδες διάβασμα. Έχω ακόμα τα βιβλία στη βιβλιοθήκη και μάλιστα πρόσφατα ανέτρεξα σε ένα κείμενο του Max Weber για να δω τι είχα σημειώσει -και έχει ένα ενδιαφέρον- τι είχα σημειώσει στο κείμενο «Η Πολιτική ως Επάγγελμα», «Politics as a Vocation», όταν ήμουν 19 χρονών.

Επίλογος

Κλείνοντας το Μαντείο σημειώνει τα εξής: που πας βρε Ανδρουλάκη;

Σας φιλώ

Η Πυθία