Οι βασικοί υποψήφιοι για ευρωπαϊκά αξιώματα και οι εύθραυστες ισορροπίες ενόψει ευρωεκλογών

Προφανώς και δε μας αρέσουν οι υποθέσεις, πολύ περισσότερο η «σπέκουλα». Με μία σχετική ασφάλεια, ωστόσο, μπορούμε να καταγράψουμε στοιχειοθετημένα αριθμητικά δεδομένα και πληροφορίες που έρχονται από τις Βρυξέλλες και εμφανίζουν ενδιαφέρον.

Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα θα επικρατήσει μάλλον εύκολα στις επικείμενες ευρωεκλογές. Με βάση τα σημερινά στοιχεία της σύνοψης των δημοσκοπήσεων του euractiv αναμένεται να εξασφαλίσει 182 έδρες, με τους Ευρωσοσιαλιστές να έχουν 134, τους Φιλελεύθερους να πέφτουν αισθητά στις 85 και το ECR να πλησιάζει απειλητικά με 83. Ίδια είναι η πρόβλεψη και για το ακροδεξιό ID (85). Σημαντική πτώση συνεχίζουν να εμφανίζουν οι Πράσινοι (54) ενώ σταθερά σε χαμηλές επιδόσεις κινείται η Αριστερά που καταγράφεται στις 43 έδρες. Με δεδομένο βέβαια ότι οι δημοσκοπικές προβλέψεις και το εκλογικό αποτέλεσμα δεν ταυτίζονται, τόσο οι Βρυξέλλες όσο και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες περιμένουν το αποτέλεσμα της 9ης Ιουνίου. Χωρίς να αναμένουν πολλές εκπλήξεις είναι η αλήθεια.

Η άκρα δεξιά του Ευρωκοινοβουλίου συνεχίζει αποτελεί εν γένει πολιτικό κίνδυνο. Η συσπείρωσή της ωστόσο είναι εξαιρετικά εύθραυστη. Ήδη η Λεπέν (ID) και το γερμανικό AfD εμφανίζονται σε διάσταση, ενώ οι όποιες μετακινήσεις στο χώρο αυτό ενδέχεται να δημιουργήσουν εσωκομματικά ντόμινο που θα επηρεάσουν το ECR, ίσως και το ΕΛΚ. Ουσιαστικός ρυθμιστής της κατάστασης που διαμορφώνεται στο χώρο είναι σίγουρα η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι. Συνομιλεί με κόμματα στα δεξιά της ενώ παράλληλα έχει στηρίξει την ευρωπαϊκή συνοχή σε αρκετές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της θητείας της.

Η Ούρσουλα Φον Ντερ Λέιεν παραμένει απόλυτο φαβορί για την Προεδρία της Επιτροπής. Το πιθανότερο σενάριο υποστηρίζει ότι θα πάρει το «πράσινο φως» από το Ευρωκοινοβούλιο το φθινόπωρο, όχι από την πρώτη ακρόαση του Ιουλίου. Τα ίδια… είχε περάσει και ο Μπαρόζο. Με δεδομένο ότι η ιστορία έχει δείξει ότι «ξέμπαρκες» ψήφοι του ECR ή και ανεξάρτητων μελών του Κοινοβουλίου είναι πολύτιμες στην εξασφάλιση της πλειοψηφίας, η ίδια καλείται να διατηρήσει δύσκολες και συχνά ετερόκλητες ισορροπίες. Να εξασφαλίσει ψήφους δεξιότερα του ΕΛΚ, χωρίς να προκαλέσει δομικά προβλήματα τόσο εσωτερικά στο Λαϊκό Κόμμα όσο και στη συμμαχία της με τους Ευρωσοσιαλιστές και τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις εντός του Κοινοβουλίου. Σε περίπτωση έκπληξης, η Ρομπέρτα Μετσόλα είναι κατάλληλα τοποθετημένη για να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία. Το πιθανότερο σενάριο, πάντως για την ίδια, είναι να διατηρήσει τη θέση της Προέδρου του Κοινοβουλίου.

Η θέση του προέδρου του Συμβουλίου αναμένεται να έχει ευρωσοσιαλιστικό χρώμα. Ο Πορτογάλος Αντόνιο Κόστα παραμένει το βασικό φαβορί. Αυτό προϋποθέτει να έχει κερδίσει ή απαλλαγεί από τις δικαστικές περιπέτειες στη χώρα του. Χωρίς να το φωνάζουν, στη γωνία περιμένουν ο Μάριο Ντράγκι και ο Ενρίκο Λέτα.

Η θέση του Ύπατου Εκπροσώπου αναμένεται να δοθεί στις χώρες στα ανατολικά σύνορα της ΕΕ. Η πρωθυπουργός της Εσθονίας Κάγια Κάλας συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες. Πολλοί στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι διαθέτει αρκετές πιθανότητες και για τη θέση της Προεδρίας του Συμβουλίου. Όχι ωστόσο το ίδιο πιθανό, με βάση όσα γνωρίζουμε ως στιγμής.

Τελευταία σημείωση. Το Λαϊκό Κόμμα έχει σημαντικό πλεονέκτημα στο Συμβούλιο (υπερτερεί σε αριθμό αρχηγών κρατών) και στην Επιτροπή καθώς από τους κόλπους του θα προέρχεται η πλειοψηφία των Επιτρόπων. Επικρατεί με σημαντική διαφορά και στο Ευρωκονοβούλιο, ωστόσο οι εσωτερικές τους ισορροπίες είναι περισσότερο εύθραυστες από ό,τι των υπολοίπων φιλοευρωπαϊκών ευρωομάδων. Είναι κρίσιμο να διαπιστώσουμε πώς θα αποκατασταθούν οι ισορροπίες αυτές μετεκλογικά.

Μέχρι τις ευρωεκλογές θα έχουμε την ευκαιρία να επιχειρήσουμε άλλη μία σύνοψη δεδομένων. Χωρίς να αναμένουμε σημαντικές διαφοροποιήσεις. Και με δύο βασικές αλήθειες που οφείλουμε να έχουμε κατά νου. Πριν και μετά τις προβλέψεις εντοπίζει κανείς μία βασική παράμετρο, τις… εκλογές και τα αποτελέσματά τους. Και επίσης, όταν οι αρμόδιοι κλείνονται στις αίθουσες των διαπραγματεύσεων ούτε ενημερώνουν εκ των προτέρων τον Τύπο για το σύνολο των προθέσεών τους ούτε γνωρίζουν το σύνολο των τοποθετήσεων όσων λαμβάνουν μέρος στις διαπραγματεύσεις.