Δίχως αμφιβολία, η συνθήκη της πανδημίας άλλαξε σημαντικά τις ισορροπίες, μετατοπίζοντας τον παγκόσμιο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό χάρτη. Λειτουργώντας ως επιταχυντής, η υγειονομική κρίση ανέδειξε την σημασία της παγκόσμιας συνεργασίας, των συνεργειών και της πολυμέρειας, υποδεικνύοντας τις προτεραιότητες για τη μετά τον κορωνοϊό εποχή. Σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο και με το τέλος της πανδημίας να είναι πλέον ορατό, τίθεται εύλογα το ζήτημα της ταυτότητας και του ρόλου της Ευρώπης, στο νέο αυτό κόσμο που θα γεννηθεί μετά την πανδημία.
Ως γνωστόν, η Γερμανία αποτελεί τον ισχυρότερο παίκτη της Ευρωπαϊκής σκακιέρας, έχοντας πρωταγωνιστικό και ρυθμιστικό ρόλο. Οι ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου (χωρίς πλέον υποψηφιότητα της Άγκελα Μέρκελ), θα καθορίσουν εν πολλοίς το πλαίσιο και το σχέδιο δράσης για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις εκλογές αυτές, ξεχωρίζει η περίπτωση της Αναλένα Μπέρμποκ, υποψήφιας των Πρασίνων, η οποία και συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες για την καγκελαρία. Με τους συντηρητικούς σε μεταβατική περίοδο και την εσωτερική διαμάχη μεταξύ Λάσετ και Ζέντερ να δημιουργεί περαιτέρω τριβή και αναστάτωση, η Μπέρμποκ φαντάζει ως η πιο ελκυστική και ρηξικέλευθη επιλογή.
Διαφέροντας σημαντικά από το προφίλ των Ζέντερ-Λάσετ, οι οποίοι παραπέμπουν πολιτικά σε μια σύγχρονη εκδοχή του Χέλμουτ Κολ, η νεαρή συμπρόεδρος των Πρασίνων, φαίνεται πως βρίσκεται στην κατάλληλη θέση την πιο κατάλληλη στιγμή, με τις συγκυρίες να την ευνοούν πλήρως. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αποτελεί πλέον κορυφαία προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις και τους παγκόσμιους οργανισμούς με χαρακτηριστικά παραδείγματα το European Green Deal και το Paris Agreement. Οι συμφωνίες αυτές στοχεύουν στο να μειώσουν τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη και να μετατρέψουν την παγκόσμια οικονομία σε κλιματικά ουδέτερη, έως το 2050. Οι διαχρονικές θέσεις, δηλαδή, της Μπέρμποκ και των Πρασίνων έχουν αναχθεί σε παγκόσμια επιτακτική ανάγκη, γεγονός που αυξάνει τη δημοφιλία της και τη μετατρέπει σε μια θελκτική επιλογή για τους Γερμανούς ψηφοφόρους.
Παράλληλα, σε μια εποχή που η ηγεσία έχει πάψει πια να θεωρείται αποκλειστικά ανδρική υπόθεση και με όλο και περισσότερες γυναίκες να πρωταγωνιστούν σε κορυφαίες θέσεις ευθύνης, η ενδεχόμενη εκλογή της Αναλένα θα αποτελέσει ένα ακόμα ισχυρό μήνυμα απέναντι σε φαινόμενα ρατσισμού και σεξισμού. Τα 16 επιτυχημένα χρόνια της διακυβέρνησης Μέρκελ, η εκλογή της Καμάλα Χάρις ως πρώτη γυναίκα Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς και η κυριαρχία γυναικών ηγετών σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Ταϊβάν και η Νέα Ζηλανδία , κάνουν ακόμα πιο βατό το δρόμο για την καγκελαρία.
«Μια πράσινη υποψηφιότητα καγκελάριου, αντιπροσωπεύει μια νέα αντίληψη της πολιτικής ηγεσίας - αποφασιστική και διαφανής, προσαρμοστική και αυτοκριτική. Η δημοκρατία ευδοκιμεί στην αλλαγή», έχει δηλώσει πρόσφατα η Μπέρμποκ. Είναι γεγονός, πως μια πράσινη ηγεσία στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης θα είχε βαθύ αντίκτυπο στην ήπειρο και πιθανότατα θα ωθούσε σε ισχυρότερες κλιματικές πολιτικές. Ταυτόχρονα, θα επιδείκνυε μια πιο σκληρή στάση απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα, όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον. Ενδεχομένως να προκαλούσε σημαντικά προβλήματα και στην ολοκλήρωση του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2, ενός έργου κοινών συμφερόντων Μόσχας και Βερολίνου και στο οποίο οι Πράσινοι αντιτίθενται για περιβαλλοντικούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους.
«Στο γήπεδο ποδοσφαίρου, δεν έχει σημασία η γλώσσα που μιλάς αλλά η γωνία που κλωτσάς την μπάλα», έχει πει η Αναλένα. Με άλλα λόγια, στο τέλος της ημέρας σημασία έχει μόνο το αποτέλεσμα και όχι το φύλο, η ηλικία, το χρώμα ή άλλα κοινά στερεότυπα. Η συγκεκριμένη φράση μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντική, αν την εννοεί και για την πολιτική. Στον απόηχο της πανδημίας και σε ένα τοπίο που συχνά θυμίζει ναρκοπέδιο, οποιαδήποτε εκτίμηση για το μέλλον μοιάζει με ψάρεμα σε θολά νερά. Με τη Λεπέν να προελαύνει στη Γαλλία και τη μετάβαση της Ευρώπης στη μετά τον κορωνοϊό εποχή να αποτελεί γρίφο, η Αναλένα ίσως είναι το κλειδί για ένα συνεκτικό, ανθεκτικό και πιο πράσινο Ευρωπαϊκό μέλλον.
