Όσα χρόνια η αγροτική μας παραγωγή ήταν στο φόρτε της, την εποχή αυτή του χρόνου, η βασικότερη εργασία των αγροτών μας ήταν η κοπή των χόρτων σε διάφορα σημεία της εκμετάλλευσης: στους χώρους των αντλιοστασίων, περιμετρικά των χωραφιών, δίπλα στους αγροτικούς δρόμους για να μπαίνουν και να βγαίνουν στο χωράφι εύκολα. Τώρα που οι κάμποι άδειασαν από κόσμο, γέμισαν από αγριόχορτα, φίδια, αδέσποτα σκυλιά αλλά και είδη άγριας ζωής, κάποια από τα οποία χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.
Η δράση περί καθαρισμού οικοπέδων, ένα ιδιαίτερα πετυχημένο από πολλές σκοπιές μέτρο, βρίσκεται σε εξέλιξη. Παντού στα χωριά, ακούς τα μηχανάκια με τις μεσινέζες να «ουριάζουν» από το πρωί και κυρίως απόγευμα. Οι λιγοστοί εργάτες γης που απόμειναν στα χωριά έναντι, διόλου ευκαταφρόνητης, κατ’ αποκοπή αμοιβής, τα απογεύματα κυρίως αναλαμβάνουν να καθαρίσουν τα χόρτα από τα οικόπεδα ανθρώπων που δεν μένουν πια στα χωριά. Τα προηγούμενα χρόνια, αφαιρέθηκαν τόννοι σκουπιδιών και το τοπίο πήρε μια πιο φιλική όψη.
Αυτά συμβαίνουν μέσα στα χωριά, διότι έξω από αυτά, τα αγριόχορτα έχουν γίνει φέτος “ένα μπόι”!!! Πρώτα από όλα δίπλα στους δρόμους, είναι τόσο ψηλά που δεν βλέπεις τις καλλιέργειες στα χωράφια που περνάς. Άσε που σε πολλές διασταυρώσεις ή κόμβους με αγροτικούς δρόμους, που η ζούγκλα αυτή γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη...
Στα χωράφια φέτος το μεγάλο πρόβλημα
Αλλά και περιμετρικά στα ίδια τα χωράφια, τα αγκάθια, οι αγριοβρώμες, οι λαψάνες κι ότι άλλο ευνοείται κατά περιοχή έχουν στήσει ένα τοίχος, το οποίο κανείς δεν ενδιαφέρεται να γκρεμίσει. Κάποια από αυτά θα τα καθαρίσουν οι αλωνιστικές μηχανές κατά τον θερισμό, άλλα πάλι όχι. Και τι θα απογίνουν αυτά; Θα “σπορίσουν”, θα ξεραθούν και μετά ίσως να μείνουν έτσι μέχρι το φθινόπωρο, ίσως όμως και να αποτελέσουν μια πρώτης τάξης προσάναμμα για εκδήλωση ή τροφοδοσία φωτιάς.
Ας μείνουμε λίγο στο πρώτο θέμα, αυτό του να βγάλουν σπόρους, οι οποίοι φυσικά και θα διασπαρθούν σε όλα τα γύρω χωράφια και θα φυτρώσουν μαζί με τις φθινοπωρινές καλλιέργειες, απρόσκλητα και ανεπιθύμητα. Κάποια θα καταστραφούν από τα χημικά που θα χρησιμοποιήσουν οι αγρότες, κάποια άλλα πάλι όχι. Να σημειωθεί ότι η ανθεκτικότητα των ζιζανίων έναντι των φυτοφαρμάκων είναι πια πολύ εκτεταμένη, αφού από την συνεχή εφαρμογή συγκεκριμένων δραστικών, τα ζιζάνια έχουν αποκτήσει ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα. Δηλαδή, τα αγροχημικά που χρησιμοποιούμε, απλά δεν τα καταστρέφουν! Τελικά κάποια από αυτά θα παρασιτήσουν την επόμενη περίοδο στα καλλιεργούμενα φυτά μειώνοντας τις αποδόσεις τους, κάποια άλλα θα βρεθούν σαν σπόροι στα αμπάρια της αλωνιστικής μηχανής υποβαθμίζοντας την τελική ποιότητα των φθινοπωρινών σιτηρών.
Είναι υπό μια έννοια συγκλονιστικό, ότι το χωραφάκι που πήρατε από τους γονείς σας και δεν το πουλάτε για συναισθηματικούς λόγους, αποτελεί εστία αναταραχής και μείωσης της ποιότητας και τελικά της ανταγωνιστικότητας της αγροτικής μας οικονομίας!!! Και στην προφανή απάντηση “Κόψε κάτι ρε φίλε, το δικό μου χωράφι 8 στρέμματα όλα κι όλα σε μάρανε¨ θα σας απαντήσουμε ότι σε ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια πριν 2 χρόνια είχαν καταμετρηθεί 6,5, εκ ακαλλιέργητα στρέμματα (!!!) δηλαδή πάνω από 800.000 περιπτώσεις σαν κι εσάς (8 στρ. Χ 800.00=6,5 εκατ.)!
Δεν υπάρχουν νεότερα στοιχεία για τις εγκαταλελειμμένες γαίες αλλά με την ορμή που εξελίσσεται το φαινόμενο, ίσως έχουν φτάσει τα 10 εκατ. στρέμματα!
Όταν λοιπόν υπάρχουν τόσες πολλές διάσπαρτες εστίες “μόλυνσης” σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, αντιλαμβάνεται κανείς ότι όπου να 'ναι έρχεται και η πανδημία, για να είμαστε σύμφωνοι με την ειδησεογραφία των ημερών…
Να μειωθεί το «προσάναμμα»!
Κι εάν το θέμα της διασποράς των ζιζανίων αισθάνεστε ότι δεν σας αφορά ή ότι δεν κινδυνεύετε άμεσα προσωπικά, σκαφτείτε ότι όλα αυτά τα καταπράσινα σήμερα ζιζάνια στις άκρες των δρόμων και των χωραφιών, αργότερα όταν ξεραθούν και σε περίπτωση φωτιάς θα ενωθούν με τις πάμπολλες φέτος παρακείμενες καλαμιές και τότε το πράγμα θα φουντώσει για τα καλά. Αποθήκες θα πυρποληθούν, εργοστάσια θα κινδυνεύσουν, σπίτια και χωριά θα ζήσουν εφιάλτες, τοπία θα μετατραπούν από κίτρινα σε μαύρα μέσα σε λίγη ώρα. Και όπως τα ανεπιθύμητα πράγματα συμβαίνουν όλα μαζί, η Πυροσβεστική υπηρεσία αλλά και οι υδροφόρες του Δήμου, θα είναι απασχολημένες σε μια κοντινή δασική πυρκαγιά. Και τότε όλοι μαζί θα φωνάζουμε «Που είναι το κράτος;».
Τη συνέχεια μπορείτε να τη φανταστείτε, υπάρχει άφθονη πρόσφατη εμπειρία. Ας γίνει λοιπόν από τώρα μια προσπάθεια να μειωθεί ο όγκος των ξηρών χόρτων στους δρόμους και τα χωράφια, πριν η κατάσταση γίνει ανεξέλεγκτη. Ας σκεφτούμε λίγο διαφορετικά από άλλες φορές: οι αγρότες μας φέτος δεν είναι ιδιαίτερα απασχολημένοι, αφού η κυρίαρχη καλλιέργεια των σιτηρών δεν χρειάζεται καλοκαιρινή απασχόληση. Τα μηχανήματά τους κάθονται, ας ασχοληθούν με το έργο αυτό με αντάλλαγμα κάτι σχετικό με τον Δήμο τους πχ. Μετά από 15 ημέρες δουλειάς με το τρακτέρ και τον καταστροφέα, τα καύσιμα του Δήμου, απαλλάσσεσαι των δημοτικών τελών.
Εάν σκεφτούμε θα βρούμε και άλλους τρόπους.
Άσε μετά που οι ίδιοι θα καμαρώνουν: “ξέρεις πως ήταν εδώ; Λόγγος, εγώ το καθάρισα πέρυσι με το τρακτέρ, 15 ημέρες πάλευα!!!”
