Στα πλαίσια των εγκαινίων του Kassiopi Project, o πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης απευθύνθηκε στον εκπρόσωπο των επενδυτών Αντρέα Σάντη και –χαριτολογώντας- του πρότεινε να του δώσει τα σχέδια για να χτίσει ένα εκκλησάκι της Αγίας Υπομονής.

Λογικό, γιατί όταν χρειάζεται να περάσουν οκτώ χρόνια από την έναρξη της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης μέχρι να βγουν οι άδειες και να εκδικαστούν οι προσφυγές, ώστε –επιτέλους- να ξεκινήσουν οι διαδικασίες, χρειάζεται πολλή μα πολλή υπομονή.

Και –δυστυχώς- η Αγία Υπομονή έχει την τιμητική της τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, με επενδυτικά σχέδια να βαλτώνουν κάπου ανάμεσα στη γραφειοκρατία, τις καθυστερήσεις της δικαιοσύνης, τις δαιδαλώδεις αδειοδοτήσεις και τις κακόβουλες και στοχευμένες προσφυγές.

Όταν όμως λέμε “fast track” πρέπει να το εννοούμε και εφόσον ο επενδυτής τηρεί τις προϋποθέσεις που θέτει το κράτος δεν δικαιολογείται καμία καθυστέρηση

Το θέμα είναι ότι ακόμα και η Αγία Υπομονή δεν μπορεί να κάνει τόσα θαύματα. Γιατί δεν υπάρχουν πολλοί επενδυτές –και δη ξένοι- που είναι διατεθειμένοι να περιμένουν οκτώ χρόνια για να μπορέσουν να ξεκινήσουν εργασίες σε ένα project που έτρεξε δήθεν με διαδικασίες “fast track”.

Και αν στο παρελθόν η Ελλάδα είχε σε κάποιο βαθμό το μονοπώλιο των ευκαιριών έναντι των γειτόνων της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι επενδυτές έχουν πλήθος δελεαστικών επιλογών σε άλλες χώρες με λιγότερα προβλήματα.

Η αλήθεια είναι ότι  το τελευταίο διάστημα έχουν γίνει πολλές προσπάθειες και κινήσεις, αρκετά συχνά και με προσωπικές παρεμβάσεις υπουργών προκειμένου να ξεκολλήσουν επενδύσεις που έχουν βαλτώσει. Η εύφημος μνεία του πρωθυπουργού προς τον υπουργό Ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη για τα όσα έκανε προκειμένου να προχωρήσει η επένδυση στην Κέρκυρα είναι απτή απόδειξη των όσων συμβαίνουν.

Είναι όμως και παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς κανένας σοβαρός επενδυτής δεν θα πρέπει να περιμένει να σηκώσει το τηλέφωνο ο εκάστοτε Υπουργός, προκειμένου να γίνουν τα αυτονόητα.

Προσοχή, δεν μιλάω σε καμία περίπτωση για καταστρατήγηση των διαδικασιών, ξεπούλημα της περιουσίας και καμία μέριμνα για την κοινωνία και το περιβάλλον. Όταν όμως λέμε “fast track” πρέπει να το εννοούμε και εφόσον ο επενδυτής τηρεί τις προϋποθέσεις που θέτει το κράτος δεν δικαιολογείται καμία καθυστέρηση.

Εφόσον αυτά γίνουν πράξη, και μάλιστα σύντομα, μπορεί η Ελλάδα να προσελκύσει πολλές, ποιοτικές και προσοδοφόρες επενδύσεις. Τις οποίες και έχει ανάγκη, ειδικά μετά τον κορονοϊό. Αλλιώς θα μείνουμε με την Αγία Υπομονή και το μουντζούρη στο χέρι.