Διεύρυνε τα κέρδη του ο χρυσός, ψαλιδίζοντας τις διαφαινόμενες απώλειες την Τετάρτη, μετά την απροσδόκητη πτώση των τιμών παραγωγού στις ΗΠΑ τον Ιούνιο, αν και οι ανησυχίες για τον πληθωρισμό και τα αυξημένα επιτόκια είναι αισθητές λόγω της κλιμάκωσης των εντάσεων στη Μέση Ανατολή. Ο χρυσός στην αγορά σποτ κέρδισε 0,3% στα 4.066,19 δολάρια ανά ουγγιά μετά από απώλειες σχεδόν 1% νωρίτερα στη συνεδρίαση. Τα futures στις ΗΠΑ ενισχύθηκαν 0,1% στα 4.073,70 δολάρια.
Το ασήμι στην αγορά σποτ διολίσθησε 1,8% στα 57,55 δολάρια, ενώ η πλατίνα κέρδισε 0,9% στα 1.646,47 δολάρια και το παλλάδιο αποδυναμώθηκε 0,9% στα 1.293,58 δολάρια. «Ο χρυσός έχει περιορίσει τις απώλειες από σήμερα το πρωί, καθώς ο Δείκτης Τιμών Παραγωγού (PPI) ήταν χαμηλότερος από το αναμενόμενο και μείωσε ορισμένες από αυτές τις ανησυχίες σχετικά με τις πολλαπλές αυξήσεις των επιτοκίων από την Fed φέτος», τόνισε ο Φίλιπ Στράιμπλε, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής αγοράς στην Blue Line Futures.
Οι traders βλέπουν πιθανότητα περίπου 10,2% για αύξηση των επιτοκίων στη συνεδρίαση της Fed τον Ιούλιο, έναντι 16,6% πριν από τον ΡΡΙ, σύμφωνα με τα στοιχεία του CME FedWatch Tool. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν ένα νέο κύμα επιθέσεων εναντίον του Ιράν μετά την εκ νέου επιβολή ναυτικού αποκλεισμού των λιμανιών της Τεχεράνης, ενώ η Ισλαμική Δημοκρατία απείλησε να διακόψει περισσότερες περιφερειακές εξαγωγές ενέργειας.
«Οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από τα Στενά του Ορμούζ απλώς αναζωπύρωσαν τους φόβους για τις ανεξέλεγκτες πιέσεις στις τιμές. Σε περίπτωση που οι εντάσεις κλιμακωθούν περαιτέρω, με αποτέλεσμα υψηλότερες τιμές πετρελαίου, αυτό θα μπορούσε να εκθέσει τον χρυσό σε καθοδικούς κινδύνους», επεσήμανε ο Λούκμαν Οτουνούγκα, ανώτερος αναλυτής έρευνας στην FXTM.
«Μια ισχυρή πτώση κάτω από τα 4.000 δολάρια μπορεί να ανοίξει τις πόρτες προς τα 3.950 και 3.000 δολάρια. Σε περίπτωση που τα 4.000 δολάρια αποδειχθούν αξιόπιστη στήριξη, οι τιμές μπορεί να ανακάμψουν προς τα 4.100 δολάρια» πρόσθεσε. Το υψηλότερο κόστος καυσίμων θα μπορούσε να διατηρήσει τις επίμονες πληθωριστικές πιέσεις, ωθώντας τις κεντρικές τράπεζες να διατηρήσουν τα επιτόκια σε υψηλά επίπεδα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
