Πώς θα κερδίσουμε τη μάχη κατά των πλαστικών μέχρι το 2040

Ο κόσμος παράγει 430 εκατομμύρια τόνους πλαστικού κάθε χρόνο και η κατανάλωσή του πρόκειται να διπλασιαστεί μέχρι το 2040 και στη συνέχεια να τριπλασιαστεί έως το 2060.

Οι προτάσεις που έχουν εκφράσει παράγοντες της αγοράς και φορείς για την μείωση του πλαστικού είναι πολλές και αφορούν σε ένα ευρύ φάσμα, από την εξάλειψη του πλαστικού μίας χρήσης μέχρι την αύξηση των μοντέλων αναπλήρωσης και την εισαγωγή βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων,

Σε πρώτη φάση, οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις πρέπει να συνεργαστούν για την εξάλειψη των περιττών πλαστικών μιας χρήσης, αναπτύσσοντας παράλληλα συστήματα για επαναχρησιμοποιήσιμα και επαναγεμιζόμενα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων επιστροφής ν και νέων μοντέλων παράδοσης προϊόντων με δυνατότητα επαναπλήρωσης (π.χ. σύγχρονοι «γαλατάδες» για καταναλωτικά αγαθά).

Τουλάχιστον το 80% του πλαστικού καταλήγει στη χωματερή, επειδή κοστίζει πάρα πολύ η ανακύκλωση. Οι ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να επιβάλουν κανόνες σχεδιασμού για να κάνουν τα πλαστικά πιο ανακυκλώσιμα και οι κυβερνήσεις θα πρέπει να τερματίσουν τις επιδοτήσεις ορυκτών καυσίμων για το παρθένο πλαστικό και να ορίσουν εντολές για τουλάχιστον 50% ανακυκλωμένο περιεχόμενο για να προωθήσουν ίσους όρους στον ανταγωνισμό.

Σε περιπτώσεις όπου η επαναχρησιμοποίηση δεν αποτελεί επιλογή, οι εταιρείες μπορούν να αντικαταστήσουν προσεκτικά τα προβληματικά πλαστικά προϊόντα με εναλλακτικά υλικά, όπως ανακυκλωμένο χαρτί και πιστοποιημένα κομποστοποιήσιμα υλικά.

Περισσότερο από το 30% των πλαστικών απορριμμάτων προέρχεται από προϊόντα «ανθεκτικού πλαστικού» που διαρκούν περισσότερο από τρία χρόνια. Για να διατηρήσουν υπό έλεγχο τη ζήτηση για νέα ηλεκτρονικά είδη και αγαθά με βάση το πλαστικό (και να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα των προϊόντων), θα πρέπει να επιβληθεί και περιφρουρηθεί η επισκευή και αναπλήρωση.

Τα μικροπλαστικά σωματίδια ευθύνονται για περισσότερο από το 6% της πλαστικής ρύπανσης. Η απαγόρευση της σκόπιμης προσθήκης μικροπλαστικών σε προϊόντα είναι βασική, αλλά το ίδιο ισχύει και για τον επανασχεδιασμό των ελαστικών, των πλυντηρίων ρούχων, των πολυεστέρων και άλλων υφασμάτων, ώστε να απορρίπτονται λιγότερο, εμποδίζοντας τα μικροπλαστικά να φτάσουν στις υδάτινες οδούς.