Η τρέλα του ηλεκτρικού και η έλλειψη... Μούχταρου

Ενόψει Πάσχα ο κ. Ψ με είχε ενημερώσει τηλεφωνικά ότι ενδιαφέρεται να μάθει αν μπορεί να προμηθευτεί μερικά μπουκάλια «Μούχταρο», το γνωστό στους αναγνώστες του Οικονογραφήματος, ξινόμαυρο από την περιοχή της Κοιλάδας των Μουσών στην ευρύτερη περιοχή της Θήβας.

Του εξήγησα ότι εγώ δεν έχω τον χρόνο να πάω στην περιοχή για τις σχετικές προμήθειες και πήρε ό,τι πληροφορίες χρειαζόταν για να λύσει το πρόβλημά του μόνος του.

Με ενημέρωσε ότι θα επιχειρούσε να επισκεφθεί ο ίδιος τα τρία οινοποιεία της περιοχής πριν από το Πάσχα υποσχόμενος ότι θα μου τηλεφωνήσει όταν θα είναι εκεί για να μου πάρει ό,τι χρειαζόμουνα.

Ήταν συνεπής στην υπόσχεσή του. Πράγματι στην επιστροφή πέρασε από το γραφείο για να μου αφήσει την συσκευασία με τρία μπουκάλια ξινόμαυρο και τρία ροζέ. Του το ανταπέδωσα με ένα καφεδάκι και μπόλικη κουβέντα.

«Εδώ που τα λέμε» παρατήρησε κάποια στιγμή ο κ. Ψ «υπάρχουν και οι κερδισμένοι με αυτή την έκρηξη του πληθωρισμού. Έτσι δεν είναι;…».

Τον ρώτησα τι εννοεί και εκείνος επισήμανε ότι άλλο είναι να χρωστάει κανείς 320 δισ. ευρώ, όπως η Ελλάδα, με πληθωρισμό 1% και άλλο με 8% και 10%. «Σήμερα το πραγματικό κόστος εξυπηρέτησης του χρέους είναι στην πραγματικότητα αρνητικό, λάθος κάνω;» είπα και μου έριξε μια πλάγια ματιά.

Δοκίμασα τον καφέ μου, κούνησα το κεφάλι και σχολίασα ότι πράγματι έτσι είναι, αφού το πραγματικό επιτόκιο προκύπτει από το ονομαστικό μείον τον πληθωρισμό.

«Έτσι είναι αν υπολογίσει κανείς ότι το μέσο επιτόκιο στα δάνεια του GLF (διακρακτικό δάνειο 1ου μνημονίου) και του ESM είναι κάτω από 2%, το πραγματικό επιτόκιο εξυπηρέτησης του δανείου είναι αρκετές μονάδες αρνητικό…

Και μίας και είναι όλα σε ευρώ, είναι αλήθεια ότι το ελληνικό δημόσιο βγαίνει αρκετά κερδισμένο από αυτή την κατάσταση, αλλά αυτό ισχύει βέβαια για όσο ο πληθωρισμός είναι σε επίπεδα σαν τα σημερινά.

Και δεν θα είναι για πάντα εκεί βέβαια… Αυτό όμως ισχύει για όλα τα δάνεια, όχι μόνο τα κρατικά. Και για το δάνειο στην τράπεζα ισχύει το ίδιο, γι΄ αυτό και οι τράπεζες δεν είναι καθόλου «ευτυχείς» με την κατάσταση αυτή…».

«Ε! όχι και το ίδιο φίλε μου» με διέκοψε ο κ. Ψ, «Ε! όχι και το ίδιο».

Γιατί το λες αυτό τον ρώτησα, «ακριβώς το ίδιο είναι…».

«Δεν έχεις δίκιο, όταν οι τράπεζες χρειάζονται κεφάλαια το κράτος και η ΕΚΤ είναι εκεί για να το φροντίσει, αλλά όταν ο δανειολήπτης χρειάζεται λεφτά για να πληρώσει δεν υπάρχει κανείς για να τον …φροντίσει.

Έχεις την εντύπωση πως με αυτή την τρέλα που επικρατεί με τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού έχει κανείς να πληρώσει δόσεις δανείου ή Σούπερ Μάρκετ;

Προχθές ήρθε στην κόρη μου που μένει μόνη της και πλήρωνε ένα λογαριασμό 100 – 120 ευρώ, πόσα λες; Κρατήσου να μη πέσεις… Ο λογαριασμός ήρθε 944 ευρώ, σκέτη τρέλα.

Και βέβαια δεν μπορεί να τα πληρώσει. Πληθωρισμός ξεπληθωρισμός, αυτοί οι λογαριασμοί δεν πληρώνονται… Έχω ακούσει και χειρότερα, λογαριασμός καταστήματος 750 ευρώ έχει εκτιναχθεί στα 12500 ευρώ. Ήθελα να ήξερα αυτοί που τα στέλνουν κοιτάνε τι στέλνουν;».

Ο κ. Ψ είχε ξεχάσει το αρχικό του θέμα συζήτησης για τα δάνεια και τον πληθωρισμό και για αρκετή ώρα μου περιέγραφε σκηνές τρέλας με τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού…

Μη μπορώντας να πω κάτι άλλο σχολίασα ότι αυτό δεν μπορεί να βγάλει πουθενά και ότι κάτι θα γίνει σε κάθε περίπτωση, για να αντιμετωπισθεί αυτή η παραφροσύνη των λογαριασμών του ηλεκτρικού.

Κάπου εκεί με πληροφόρησε ότι ήδη σε γειτονιές της Αθήνας έχουν αρχίσει να γίνονται κινήσεις ανάλογες εκείνων που είχαν γίνει με τα διόδια και το «Δεν πληρώνω» για το ηλεκτρικό ρεύμα…

Τα είπαμε για λίγο ακόμα και σε λίγο τον ευχαρίστησα για το ξινόμαυρο και το ροζέ, χαιρετισθήκαμε και έφυγε.

Άρχισα να σκέφτομαι τα τρελά νούμερα που μου ανέφερε για τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού και χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα να τηλεφωνώ στο σπίτι, για να ρωτήσω από πότε έχουμε να λάβουμε τον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΗ…

Ενημερώθηκα ότι πρέπει να τον περιμένουμε μετά το Πάσχα.

Καλό Πάσχα σε όλους, εύχομαι φτηνότερο ρεύμα Υγεία και Ειρήνη.

Γ. Αγγέλης