Τον ΣΥΡΙΖΑ «δείχνει» η κυβέρνηση για τις ποινές-χάδι στο Μάτι - Οι φουρτούνες Φλωρίδη, ποιοι αντιδρούν στις αλλαγές 

Η ανακοίνωση της απόφασης από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών προκάλεσε σοκ στους συγγενείς των θυμάτων στο Μάτι και τους ανθρώπους που επέζησαν με φρικτά εγκαύματα. Ουσιαστικά κανείς από τους κατηγορουμένους δεν θα πάει φυλακή, καθώς οι ποινές είναι εξαγοράσιμες με περίπου 40.000 ευρώ, ενώ ακόμα κι αυτή ποινή αφορούσε ελάχιστους.

Η ανακοίνωση της απόφασης ξύπνησε μνήμες 2018. Όμως η δίκη και η απόφαση βγήκαν μετά το 2019. Είναι δυνατόν το ξαφνικό κύμα δυσαρέσκειας απέναντι στη Δικαιοσύνη να επηρεάσει κατά οποιονδήποτε τρόπο τις ευρωεκλογές; Είναι δυνατόν οι πολίτες να χρεώσουν στην κυβέρνηση την απόφαση για το Μάτι;

Κινητοποίηση

Οι ευαισθησίες της κοινής γνώμης απέναντι στην ετυμηγορία του δικαστηρίου είναι ένα ασύμμετρο στοιχείο σε μια προεκλογική περίοδο που, αν και χωρίς κρίσιμο διακύβευμα, έχει πάρει φωτιά. Τα νομικά είναι έτσι κι αλλιώς δυσνόητα για τον απλό πολίτη. Όμως αν η δυσαρέσκεια συνδυαστεί με την γενικότερη απαξίωση του θεσμού της Δικαιοσύνης

τότε ποιος ξέρει, αν η μπάλα παρασύρει και την κυβέρνηση που έχει το τιμόνι της χώρας από το 2019;

Κάπως έτσι προέκυψε ανάρτηση-παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη λίγο πριν τις 22:30 χθες το βράδυ. Με την ανάρτησή του ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ αφού υπενθύμισε ότι την 23η Ιουλίου του 2018 «κανείς μας δεν πρόκειται να την ξεχάσει», κατέθεσε ορισμένες σκέψεις. Σκέψη α) δεν σχολιάζει δικαστικές αποφάσεις. Σκέψη β) από το 2019 στο Μέγαρο Μαξίμου δεν λειτουργεί «παραϋπουργείο Δικαιοσύνης» όπως έχει καταγγελθεί από πρώην υπ. Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος φταίει;

Μετά την ανακοίνωση της απόφασης τα ΜΜΕ κατακλύστηκαν από συγγενείς θυμάτων και εγκαυματίες. Κάθε ιστορία και μια μικρή τραγωδία. Π.χ. ένας εξ αυτών περιέγραφε (real fm) πως παρά τις παρεμβάσεις του κράτους κλπ κλπ στο δια ταύτα «ας είναι καλά το Λάτσειο που μας έδιναν τις πανάκριβες κρέμες που είχαμε ανάγκη άμεσα, γιατί αλλιώς θα τις παίρναμε σε τρία χρόνια».

Η υπόθεση «Μάτι» θα μπορούσε να κρύβει έναν μικρό πολιτικό κίνδυνο μόνο και μόνο γιατί η εκδίκαση έγινε επί ΝΔ. Αυτό τον κίνδυνο είδαν αμέσως στο ΜΜ και ανέλαβαν δράση.

Με ποιους νόμους δίκασαν

Αυτός που πήρε το βάρος άμεσα ήταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης.

Όπως είπε (ΕΡΤ) «Με ποιους νόμους δίκασαν ή ήταν υποχρεωμένοι να δικάσουν και δίκασαν αυτοί οι δικαστές; Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το Σύνταγμά μας και τα Συντάγματα όλων των χωρών της ΕΕ που προσαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθένας που κατηγορείται για κάποια εγκληματική πράξη δικάζεται με βάση τον νόμο που ισχύει όταν τελεί την εγκληματική πράξη[…] Εκτός εάν εντωμεταξύ από την ώρα που διέπραξε το αδίκημα μέχρι την ώρα που θα γίνει η δίκη έχει μεσολαβήσει κάποιος ευμενέστερος νόμος για αυτόν».

Άρα;

«Η δίκη έγινε με βάση μια νομοθεσία η οποία διαμορφώθηκε το 2019, ένα χρόνο μετά από αυτή τη φοβερή τραγωδία» εξήγησε ο υπουργός. «Αυτές οι διατάξεις ήταν ευμενέστερες για τους κατηγορούμενους και το δικαστήριο εφάρμοσε αυτές τις διατάξεις. Τώρα, εάν η απόφαση αυτή έχει πλημμέλειες με βάση αυτό το νομοθετικό πλαίσιο με το οποίο δίκασε, τότε η Δικαιοσύνη και τα όργανά της θα κρίνουν αν θα πρέπει να ασκήσουν έφεση ή όχι για τις πλημμέλειες αυτές για τις οποίες ενδεχομένως μπορεί να διαφωνήσει ο εισαγγελέας Εφετών, η ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Αυτό όμως αφορά τη Δικαιοσύνη».

Ο κ. Μαρινάκης ήταν πιο σαφής. «Στην συγκεκριμένη υπόθεση εφαρμόστηκε ο Ποινικός Κώδικας που ψηφίστηκε το 2019 από την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ λίγο πριν φύγει από την εξουσία».

Πανηγυρίζει

Η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν διπλή: Από την μια επίθεση-αντιπερισπασμός για δηλώσεις του βουλευτή Βαρτζόπουλου κι από την άλλη «χαμήλωμα» απάντησης σε επίπεδο τομεάρχη Δικαιοσύνης Αλ. Αυλωνίτη.

Ο τελευταίος, αφού πανηγύρισε για την αθώωση της Ρένας Δούρου κι κατηγόρησε τον κ. Φλωρίδη γιατί δεν είπε λέξη για την αθώωση αυτή, έθεσε το εξής ερώτημα σε όσα υποστηρίζει η κυβέρνηση για τις ποινές:

«Ο θεσμός της μετατροπής (άρ. 82 ΠΚ) των ποινών φυλάκισης («εξαγορά») σε χρήμα ίσχυε παραδοσιακά στον ελληνικό Ποινικό Κώδικα. Ίσχυε και το 2018, όταν δηλ. συνέβη η τραγωδία στο Μάτι. Με το νέο Ποινικό Κώδικα (το 2019) καταργήθηκε η μετατροπή με σκοπό οι ποινές που επιβάλλονται να εκτελούνται. Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο κ. Φλωρίδης, ως υπ. Δικαιοσύνης, με το ν. 5090/2024 (άρ. 12) επανέφεραν πανηγυρικά το θεσμό της μετατροπής (ως άρθρο 80Α ΠΚ). Τελικά συμφωνούν ή όχι με το θεσμό; Ας αποφασίσουν!».

Αλλαγές στο ΣτΕ

Η δύσκολη μέρα του κ. Φλωρίδη ξεκίνησε πριν βγει η απόφαση για το Μάτι. Στο υπουργικό παρουσίασε σημαντικό νομοθέτημα με το οποίο γίνονται αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Με το νομοσχέδιο επιχειρείται η ενίσχυση της προδικασίας με τη θέσπιση αυστηρών δικονομικών προθεσμιών και προϋποθέσεων, η επέκταση της διαδικασίας σε συμβούλιο, η ενίσχυση του ρόλου των Εισηγητών του Δικαστηρίου, ο εξορθολογισμός της κατανομής της δικαστηριακής ύλης μεταξύ των δικαστών, ο περιορισμός των αναβολών, καθώς και η συζήτηση στο ακροατήριο των πλέον σημαντικών υποθέσεων, εφόσον είναι ώριμες και εκκαθαρισμένες, ενώ παράλληλα προβλέπονται διατάξεις για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια και για τον εξορθολογισμό της πιλοτικής δίκης.

Ένα μικρό παράδειγμα της σημασίας που έχει η λειτουργία του ΣτΕ: Μέχρι τώρα είναι δυνατόν να γίνει διαγωνισμός για ένα πχ επενδυτικό σχέδιο, να υπάρξει ανάδοχος, και μετά να γίνει προσφυγή και το ΣτΕ να αποφανθεί κατά της επένδυσης.

Κόντρα με ΔΣΑ

Το άλλο καυτό μέτωπο που έχει να διαχειριστεί ο κ. Φλωρίδης είναι με τους δικηγόρους της Αθήνας που αντιδρούν στην ίδρυση 6 νέων Πρωτοδικείων στο λεκανοπέδιο. Σε δημοψήφισμα του ΔΣΑ που έλαβαν μέρος 8.821 Αθηναίοι δικηγόροι, με ποσοστό 90,14%, απέρριψαν τον νέο δικαστικό χάρτη. Κατά του νομοσχεδίου ψήφισαν 7.847 δικηγόροι, ενώ υπέρ ψήφισαν μόλις 858, ποσοστό 9,86%.

Όπως ανακοίνωσε ο Πρόεδρος του ΔΣΑ Δ. Βερβεσός με την ψήφο τους οι δικηγόροι έστειλαν μήνυμα προς:

α) Όλους όσους διακηρύσσουν την ισοπέδωση των δικηγόρων ως νομοτελειακή εξέλιξη της όποιας διαφωνίας τους με τις καθεστωτικές λογικές. Τις ίδιες λογικές που πρυτάνευσαν στην επιβολή των αντικειμενικών κριτηρίων φορολόγησης και υπαγόρευσαν τις αναχρονιστικές ρυθμίσεις των νέων Ποινικών Κωδίκων.

β) Όσους ζήλωσαν τη «δόξα Κοντονή» και την τότε απρόσφορη απόπειρα τριχοτόμησης του Πρωτοδικείου Αθηνών με την περαιτέρω πολυδιάσπαση σε 6 νέα πρωτοδικεία στην Αττική.

γ) Όλους όσους ονειρεύονται τον περιορισμό των δικονομικών κανόνων και εγγυήσεων στην πολιτική και την ποινική δίκη και επιχειρούν να στοχοποιήσουν τους δικηγόρους ως βασικούς υπαίτιους των καθυστερήσεων και κακώς κειμένων της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Ολ’ αυτά σε μια μέρα.

Σας φιλώ

Η Πυθία