Γιατί όχι κυβέρνηση σε έξι μέρες; - Τα ποτήρια του Κυριάκου - Υποψήφια του ΠΑΣΟΚ υπέρ Ρωσίας - Το φαινόμενο Ερντογάν

Το λαχείο της αυτοδυναμίας θέλει να τραβήξει πάση θυσία ο Κυριάκος και δεν το έκρυψε ποτέ. Κι αν η κάλπη βγάλει κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή; Η ερώτηση (Ευγενίδης, Star) ετέθη στη διακαναλική συνέντευξη του Πρωθυπουργού στο Λαύριο και ήταν λογική. Άλλωστε η Pulse την περασμένη εβδομάδα έδειξε ότι με δύο σενάρια απλής αναλογικής, (8,5% και 11% εκτός) οι έδρες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ βγάζουν πλειοψηφία 154 και 153 εδρών αντίστοιχα. Γιατί όχι λοιπόν κυβέρνηση σε έξι μέρες;

«Το ζήτημα δεν είναι μόνο αριθμητικό». Με αυτές τις λέξεις, ο Πρωθυπουργός επιχείρησε να κλείσει αυτό το ενδεχόμενο.

Δεν εξυπηρετεί

Στη συνέχεια παρέθεσε το σκεπτικό: «Ο κ. Ανδρουλάκης έχει πει ανοιχτά ότι δεν θέλει σε καμία περίπτωση Πρωθυπουργό εμένα». «Δεν θεωρώ τον κ. Ανδρουλάκη δύναμη προοδευτικού εκσυγχρονισμού. Το αντίθετο θα σας έλεγα». «Ο κ. Ανδρουλάκης έχει αλλάξει αρκετά την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, την έχει φέρει πολύ πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ». «Όταν έχει αποφύγει να με συναντήσει -και αυτό πριν σκάσουν δύσκολα θέματα όπως το ζήτημα των υποκλοπών- καταλαβαίνετε ότι αυτή ήταν μια στρατηγική του κ. Ανδρουλάκη από την πρώτη στιγμή».

Στο δια ταύτα ο ΠΘ σημείωσε πως «δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της χώρας μια τέτοια κυβέρνηση αυτή την στιγμή».

Το ποτήρι

Ο Κυριάκος είχε έμπνευση στο Λαύριο και πάθος για τον στόχο της αυτοδυναμίας. Λάτρεψα την ατάκα για το ποτήρι.

«Ξέρετε, εμείς μπορεί να βλέπουμε το ποτήρι αυτό της χώρας μισογεμάτο. Ένας ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ μπορεί να το βλέπει μισοάδειο. Ο κ. Ανδρουλάκης το βλέπει τελείως άδειο. Ο κ. Τσίπρας το βλέπει άδειο και θρυμματισμένο».

Τα καταγραφικά

Η απάντηση του Ανδρουλάκη στα όσα είπε ο ΠΘ από το Λαύριο δεν είχε ποτήρια. Μόνο καταγραφικά. «Επειδή το έχει μαράζι για το αν προσκάλεσε επίσημα σε συνάντηση τον κ. Ανδρουλάκη την βραδιά της εκλογής του στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, ας βγάλει στη δημοσιότητα τα καταγραφικά της ΕΥΠ για να δει όλη η Ελλάδα τι του είπε. Εξάλλου και τότε τον παρακολουθούσαν ως «εθνικό κίνδυνο», σχολίασαν από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα πάντως έξι μέρες πριν τις εκλογές, το θέμα είναι αν υπάρχει σχήμα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Κι ο Αλέξης;

Πράσινη υποψήφια υπέρ Ρωσίας

Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στην ειδησεογραφική ατζέντα πάντως δεν σημαίνει ότι του λείπουν οι μπελάδες. Ο πλέον πρόσφατος είναι η παρουσία της υποψήφιας στην Ανατολική Αττική Βάσιας Αναστασίου στη ρωσική εκκλησία στο Μενίδι, στην οποία προέβη σε μια ομιλία στήριξης στον Πούτιν και ύβρεων κατά της Ουκρανίας και των Ουκρανών, τους οποίους χαρακτήρισε φασίστες, και άρα υπεύθυνους για την εισβολή στα εδάφη τους. Στην ίδια εκκλησία παρέστη και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης,

ενώ ολ’ αυτά κυκλοφορούν σε βίντεο.

Και άλλος υπέρ Αλβανίας

Μπελάς όμως υπάρχει και στην Α' Αθήνας όπου άλλος υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ φέρετε να δηλώνει πως θα μπει στη Βουλή για τα συμφέροντα των Αλβανών.

Μη βιάζεστε

Από εδώ και μετά η ανάγνωση συνίσταται μόνο σε σκληρούς λάτρεις της ιστορίας και αφορά την εποχή Ερντογάν στην Τουρκία. Το οριακό αποτέλεσμα δείχνει και δεύτερες κάλπες, όμως είναι φανερό ότι το γυαλί της λατρείας για τον Ταγίπ ραγίζει. Πάντως το αποτέλεσμα της πρώτης κάλπης στην Τουρκία θα γίνει γνωστό σε 2-3 μέρες, καθώς υπάρχουν εκτιμήσεις που δίνουν 49% στον Κιλιτσντάρογλου, και 45% σε Ερντογάν. Γενικά μην βιάζεστε όπως μου είπε ένα πουλάκι Ανατολικής Μακεδονίας.

Η ανάλυση

Εν τω μεταξύ διάβασα με ενδιαφέρον κάθε λέξη της ανάλυσης του Δημήτρη Σταματόπουλου, καθ. Βαλκανικής ιστορίας και ιστορίας της ύστερης Οθωμανικής περιόδου στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών της Σχολής Οικονομικών και Περιφερειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Συνιστώ το ίδιο και σε εσάς.

«Κάνοντας έναν απολογισμό της 20ετίας του Ερντογάν και του ΑΚP στη διακυβέρνηση της Τουρκίας θα λέγαμε ότι ένα ήταν το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της και αυτό που συνέδεσε σε μια ενότητα την εσωτερική αυταρχική πολιτική του με τις επιλογές στην εξωτερική: η Τουρκία εγκατέλειψε το παλαιό αμυντικό δόγμα του Κεμαλισμού για την υπεράσπιση της Ανατολίας και συνεπώς της Τουρκίας ως προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης με ένα επιθετικό δόγμα επεμβατικότητας σε όλες τις περιοχές που είχε επισημάνει ο Αχμέτ Νταούτογλου ως πιθανά πεδία άσκησης Νεο-οθωμανικής πολιτικής: Μέση Ανατολή, Καύκασος, Ανατολική Μεσόγειος, Βαλκάνια, και φυσικά Κύπρος και Αιγαίο. Τι ήταν άραγε αυτό που έκανε αυτόν τον αποτυχημένο ποδοσφαιριστή να μετατραπεί πρώτα σε έναν Αντι-Κεμάλ και αργότερα σε μια συνέχεια του Κεμάλ, μετά το πραξικόπημα του 2016; Η εποχή ή οι χαρισματικές του ικανότητες; Σε αυτό το άλυτο πρόβλημα των ιστορικών ίσως μπορούμε να απαντήσουμε με το εξής: οι ασυνέχειες της ιστορίας. Η στιγμή που η Τουρκία ανακαλύπτει τι είναι Μεγάλη Ιδέα με τα νεο-οθωμανικά της όνειρα, είναι όταν η Δύση που μας δίδαξε τις μεγάλες ιδέες εδώ στην περιφέρεια του ευρωπαϊκού νότου μπαίνει σε μια σπείρα οικονομικής και κοινωνικής παρακμής. Ο Ερντογάν ξεπέρασε τον Κεμάλ στα χρόνια διακυβέρνησης γιατί ο ίδιος μεταλλάχθηκε μαζί με την εποχή. Και αυτό είναι πολύ σπάνιο για πολιτικό ηγέτη. Ο πολιτικός ηγέτης είναι το πρώτο ζώο που μπαίνει βαλσαμωμένο μέσα στο μουσείο της ιστορίας γιατί αντανακλά μια εποχή. Ο Ερντογάν ίσως αυτό να το πάθει αύριο: στα συντρίμμια όμως όποιου δημοκρατικού πολιτεύματος είχε καταφέρει να οικοδομήσει η Τουρκία, όταν ένας ηττημένος μαζεύει 45% του εκλογικού σώματος μετά από 20 χρόνια διακυβέρνησης, αυτό δείχνει τουλάχιστον ότι η μεταλλαξη του συμβάδιζε με μία αντίστοιχη κοινωνική».

Σας φιλώ

Η Πυθία