Ένας συμβολισμός και μία πραγματικότητα για την Ουκρανία

Η πρώτη μέρα των καθηκόντων της νέας Επιτροπής είχε διπλό συμβολισμό. Οι επικεφαλής της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν από κοινού με τον πρόεδρο του Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα βρέθηκαν στο Κίεβο. Παρουσία και της νέας Ύπατης Εκπροσώπου, Κάγια Κάλλας. Η σταθερή υποστήριξη της ΕΕ στην Ουκρανία δεν αποτελεί, άλλωστε, είδηση για κανέναν.

Ιδιαίτερο συμβολισμό, ωστόσο, είχε η επιλογή της προέδρου της Επιτροπής να συμμετάσχει στο ταξίδι η Μάρτα Κος, η νέα Επίτροπος της Σλοβενίας αρμόδια για τη διεύρυνση. Δεν επέλεξε ούτε τον νέο Επίτροπο Άμυνας, ούτε κάποιον από το οικονομικό επιτελείο της με δεδομένη τη στήριξη που παρέχει η ΕΕ στην Κυβέρνηση της Ουκρανίας. Ουσιαστικά, επέλεξε να στείλει σαφές μήνυμα προς τη χώρα ότι «η Δύση» στηρίζει -ως αποτελεσματικότερη λύση- την ένταξη της χώρας στην Ένωση.

Αρκεί αυτό σε μία χώρα που επιδιώκει να ξεκινήσει τη μεταπολεμική διαπραγμάτευση ως υποψήφια προς ένταξη χώρα στο ΝΑΤΟ; Η ρεαλιστική απάντηση είναι ότι η Ουκρανία καλείται να πάρει ό,τι καλύτερο έχει πάνω στο τραπέζι. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ απαιτεί ομοφωνία στις τάξεις του. Ακόμα κι αν αβάσιμα υποθέσουμε όλες οι mainstream χώρες εν τέλει αποσύρουν τις ενστάσεις τους, η Τουρκία και η Ουγγαρία αποκλείεται να το πράξουν.

Από την άλλη πλευρά, η ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ αποτελεί εγγύηση ευημερίας της χώρας και του λαού της για τις επόμενες δεκαετίες, την ώρα που η Ρωσία, «νικήτρια» του πολέμου επί του πεδίου, θα συνεχίσει να μετρά οικονομικές πληγές για χρόνια αναλαμβάνοντας το κόστος της επίθεσης που εκείνη προκάλεσε. Και επίσης την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Σουηδίας και της Φινλανδίας.

Η παρουσία, λοιπόν, της Επιτρόπου για τη διεύρυνση στο Κίεβο ενέχει έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα συμβολισμό. Αυτόν της βέλτιστης δυνατής επιλογής της Ουκρανίας για την επόμενη μέρα. Τη συμμετοχή της στην Ένωση. Και η (νέα) οικονομική βοήθεια όπως και το «πράσινο φως» των ΗΠΑ ώστε να χρησιμοποιηθούν ισχυρότερα όπλα εναντίον της Ρωσίας λίγες εβδομάδες πριν την ανάληψη καθηκόντων από τον Ντόναλντ Τραμπ την (ύστατη;) προσπάθεια στήριξης του Ζελένσκι πριν μπει σε μία επίπονη διαπραγμάτευση.