Το χαρτοφυλάκιο της Ιταλίας και ο δρόμος προς το Στρασβούργο

Μετά τη Σύνοδο Κορυφής, έρχεται η πρώτη συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου. Ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συνήθιζε να λέει ότι το Κοινοβούλιο ήταν και το βασικό όργανο που φρόντιζε να «σκανάρει» τους φακέλους του Προέδρου και ακολούθως των υποψήφιων Επιτρόπων και το έκανε περισσότερο επισταμένως και από τον αυστηρότερο έλεγχο.

Στην περίπτωση της Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, βέβαια, το ζήτημα προφανώς δεν είναι ο έλεγχος του φακέλου της αλλά οι πολιτικές ισορροπίες και ο έλεγχος των πολιτικών της επόμενης ημέρας. Ορισμένοι στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι θα δυσκολευτεί να βρει άμεσα τις απαιτούμενες ψήφους και θα προτιμήσει να μετακινήσει την ψηφοφορία το φθινόπωρο. Όχι απίθανο αλλά δύσκολο όπως έχουν έρθει οι καταστάσεις. Είναι πάντως νωρίς για υπολογισμούς ψήφων, ειδικά πριν τη συμφωνία των Ευρωομάδων για τις αντιπροεδρίες του Κοινοβουλίου. Η συζήτηση αυτή άλλωστε έθεσε σε -περιορισμένο- κίνδυνο την υποψηφιότητα Κάλλας για τη θέση της Ήπατης Εκπροσώπου.

Πρώτον γιατί το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Φιλελεύθεροι συνεχίζουν να διαθέτουν ισχυρή πλειοψηφία ώστε να αντιμετωπιστούν οι όποιες εσωτερικές διαρροές. Και δεύτερον γιατί η Φον Ντερ Λάιεν είναι ο πλέον «συνεννοήσιμος» πόλος εντός του ΕΛΚ τόσο προς την Τζόρτζια Μελόνι των Συντηρητικών όσο και προς τους Πράσινους, αν επιθυμούν να παραμείνει όρθιο το μεγαλύτερο μέρος των πολιτικών του Green Deal. Άρα οι όποιες διαρροές του συνασπισμού των τριών μπορούν εμμέσως να καλυφθούν. Μία δίμηνη παράταση δε συμφέρει κανέναν εμπλεκόμενο, ειδικά αν διαβάσει κανείς την ευρύτερη πολιτική και όχι τη μικροκομματική εικόνα. Εκτός από τον Όρμπαν η χώρα του οποίου θα προεδρεύει από την 1η Ιουλίου στην ΕΕ και τον Σαρλ Μισέλ που θα παραμείνει στη θέση του λίγο παραπάνω ενώ κανείς από τους «παίκτες» των Βρυξελλών δεν τον υπολογίζει πλέον σοβαρά.

Αναφορικά με τα χαρτοφυλάκια των υποψήφιων Επιτρόπων, το παιχνίδι έχει ανοίξει και θα παραμείνει ανοικτό μέχρι να περάσουν από τις ακροάσεις του Ευρωκοινοβουλίου το φθινόπωρο. Αν δει κάποιος πίσω από τις επικριτικές δηλώσεις της Μελόνι σε βάρος των Βρυξελλών και της γραφειοκρατίας τους καθώς και της προσδοκίας της Ιταλίας να έχει ένα πόστο που «θα καταπολεμήσει τη γραφειοκρατία αυτή», μάλλον βρισκόμαστε μπροστά σε ένα επικείμενο deal. Αυτό πιθανότατα θα αφορά χαρτοφυλάκιο που θα επισπεύδει την έγκριση και εκταμίευση κοινοτικών κονδυλίων προς τα κράτη-μέλη ή ακόμα και το χαρτοφυλάκιο του προϋπολογισμού. Καθόλου απίθανο και έως ενός σημείο αναμενόμενο, αν αναλογιστεί κανείς τη σύνθεση και της απερχόμενης Επιτροπής και κυρίως το γεγονός ότι η περιβόητη (αναμενόμενη) Έκθεση Ντράγκι αναμένεται να δει το φως της δημοσιότητας μέσα στον Ιούλιο και να αποτελέσει αντικείμενο των προγραμματικών δηλώσεων της Φον Ντερ Λέιεν στο Στρασβούργο.

Τέλος, σε ό,τι αφορά το ελληνικό χαρτοφυλάκιο και τον Έλληνα Επίτροπο, η αλήθεια είναι ότι μόνο ο πρωθυπουργός έχει την πλήρη (τρέχουσα) εικόνα των πραγμάτων. Οι πιθανότητες για την Ελλάδα να διεκδικήσει ένα χαρτοφυλάκιο όπως αυτό της διεύρυνσης της ΕΕ είναι σημαντικά περισσότερες από ένα οικονομικό χαρτοφυλάκιο. Αλλά αυτή είναι μία γενική διαπίστωση που δεν απαιτεί ιδιαίτερη πληροφόρηση εκ των έσω. Η πρόταση όμως του πρωθυπουργού για τον επόμενο Επίτροπο, απαιτεί. Όπως απαιτεί και ιδιαίτερη προσοχή η επιλογή μίας υποψηφιότητας που εύκολα ή δύσκολα θα περάσει από μία ενδεχομένως στοχευμένη επίθεση στις ακροάσεις του Ευρωκοινοβουλίου. Για να μη χρειαστεί να υπάρξει δεύτερη.