Μεγάλη –και δικαιολογημένη-κουβέντα και αρκετή γκρίνια απέναντι στις τράπεζες έχει προκαλέσει η υπόθεση των εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία και την ανακοπή της διαδικασίας από τις τράπεζας, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πάρουν τα χρήματα που δικαιούνται.

Όπως μαθαίνω όμως, η υπόθεση έχει (νομικό) παρασκήνιο που ξεπερνά τη λογική «κακές τράπεζες-καλοί εργαζόμενοι» και αναδεικνύει μια ακόμη περίπτωση νομικού χάους.

Όπως μου εξήγησαν λοιπόν, το θέμα δεν έχει επιλυθεί οριστικά από τα αρμόδια δικαστήρια καθώς σήμερα υπάρχουν αντικρουόμενες αποφάσεις μέχρι και το βαθμό του Εφετείου (Αθήνας – Πειραιά).  Όπως μου λένε τραπεζίτες, μακάρι να ήταν καθαρό το νομικό πεδίο ώστε να διευκόλυνε μια απόφαση απόσυρσή τους χάριν του προσωπικού. Όμως, ακόμα και έτσι τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα για τα τραπεζικά στελέχη που θα βάλουν την υπογραφή τους στην απόφαση. Και αυτό γιατί διαχειρίζονται τα χρήματα άλλων και, συνεπώς, είναι υπόλογοι για τις πράξεις και παραλείψεις τους έναντι των καταθετών και των μετόχων της Τράπεζας.

Με άλλα λόγια, αν πάρουν την απόφαση να παραιτηθούν από την απαίτηση – ενόσω υπάρχει η νομική εκκρεμότητα - θα υπέχουν τόσο αστική όσο, ενδεχομένως, και ποινική ευθύνη. Σε κάθε περίπτωση, όπως μου λένε, οι τραπεζίτες αντιλαμβάνονται πλήρως τη σημασία της οριστικής επίλυσης του ζητήματος και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν. Αυτό ισχύει όχι μόνον για το προσωπικό που επηρεάζεται από τη συγκεκριμένη υπόθεση αλλά για το σύνολο των εργαζομένων που, ενδεχομένως, βρίσκονται εν μέσω αντίστοιχων νομικών εκκρεμοτήτων. 

Μάλιστα, όπως μου λένε, για να μην χρονίσει και άλλο η υπόθεση, οι τραπεζίτες δεν θα περιμένουν την έκδοση αμετάκλητης απόφασης επί της συγκεκριμένης επιδικίας, αλλά θα διαμορφώσουν τη θέση τους θέση με την έκδοση απόφασης επί του ιδίου νομικού ζητήματος από το Ανώτατο Ακυρωτικό, σε άλλες υποθέσεις που βρίσκονται ήδη στη φάση της αναίρεσης.

Άρα αν υπάρξει απόφαση υπέρ της θέσης των εργαζομένων, αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα μπορέσουν να παραιτηθούν δικόγραφο της ανακοπής και το σχετικό δικαίωμα. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει λύση μέσα στους επόμενους μήνες και δεν θα χρειαστεί να περάσει… μια πενταετία όπως συνήθως συμβαίνει.

The Insider