Πέθανε σήμερα στην Ρώμη, σε ηλικία 93 ετών, ο διεθνούς φήμης σχεδιαστής μόδας Βαλεντίνο Γκαραβάνι.
Είχε μαθήτευσε κοντά σε διάσημους Γάλλους σχεδιαστές και από την αρχή της δεκαετίας του εξήντα είχε αρχίσει να δημιουργεί ο ίδιος, μοναδικής φινέτσας ενδύματα, στην Αιώνια Πόλη, που ήταν διεθνές σημείο αναφοράς για την υψηλή ραπτική της εποχής.
Ο στενός του συνεργάτης και σύντροφος, Τζανκάρλο Τζαμέτι, ήταν βασικής σημασίας για την επιτυχία της σταδιοδρομίας του. Η κηδεία του πρόκειται να πραγματοποιηθεί στη Ρώμη, την Παρασκευή, στην «Εκκλησία των Καλλιτεχνών», στην κεντρική Πιάτσα Ντελ Πόπολο.
Στις πελάτισσές του, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, η Σοφία Λόρεν η Τζάκι Κένεντι, η Τζούλια Ρόμπερτς.
Ο Βαλεντίνο κατάφερε να δημιουργήσει μια νέα χαρακτηριστική, έντονη κόκκινη απόχρωση, το «κόκκινο Βαλεντίνο».
Η Ιταλική μόδα, μετά τον θάνατο του Τζόρτζιο Αρμάνι, χάνει σήμερα τον τελευταίο της αυτοκράτορα.
Βαλεντίνο: Ο «αριστοκράτης σχεδιαστής» της ιταλικής μόδας
Ο Βαλεντίνο Γκαραβάνι ήταν ένας από τους πολυτιμότερους συμμάχους των γυναικών και της κομψότητάς τους, όπως γράφουν οι σχολιαστές. Θέλησε να μείνει μακριά από υπερβολές και ανούσιες προκλήσεις, καθ' όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, η οποία άρχισε το 1959. Παρουσίασε την πρώτη του συλλογή το 1967 και την τελευταία του, το 2007.
Εμπνεύστηκε αναμφίβολα από τη «Γλυκιά Ζωή» της Αιώνιας Πόλης, αλλά και από τους μεγάλους Γάλλους μόδιστρους της εποχής του. Για την πρώτη του συλλογή, χρησιμοποίησε μόνον το λευκό χρώμα, με το κοινό και τον Τύπο να τον αποθεώνουν. Στη συνέχεια, έγινε παγκοσμίως γνωστός χάρη στο έντονο, μοναδικό, «κόκκινο Βαλεντίνο».
Η ιταλική εφημερίδα La Repubblica υπογραμμίζει ότι η πρώτη φορά που το όνομά του έγινε παγκοσμίως γνωστό ήταν χάρη στην Τζάκι Κένεντι Ωνάση, η οποία φόρεσε ενδύματά του τόσο στην κηδεία του Αμερικανού προέδρου Τζον Κένεντι όσο και στον γάμο της με τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Πέρα όμως από την τυχερή αυτή συνάντηση, το ταλέντο και ο δημιουργικός οίστρος του Βαλεντίνο Γκαραβάνι εξέπληξαν και εκτιμήθηκαν αμέσως, σε όλο τον κόσμο. Η μόδα με τον «μαέστρο της πασαρέλας» άγγιξε το επίπεδο της τέχνης.
Το 1998 είχε πουλήσει τον οίκο του, αλλά συνέχισε να εργάζεται και να δημιουργεί μέχρι το 2008. Μετά τη συνταξιοδότησή του, δεν τον ξέχασε κανείς. Οι δημοσιογράφοι αναφέρθηκαν με έμφαση στη σημαντική του επιρροή στις νεότερες γενιές Ιταλών σχεδιαστών, όπως ο Πιερπάολο Πιτσιόλι και η Μαρία Γκράτσια Κιούρι. Πρόκειται, μάλλον, για τη δύναμη της γνώσης και της αίσθησης του μέτρου, οι οποίες καταφέρνουν να υπερισχύουν κάθε πρόσκαιρης, επιφανειακής μόδας.
